تلفن دفتر تهران 021 88890919(20خط) اضطراری 88932998

شروع پیش فروش تورهای نوروز 97 ترکیه مالزی ارمنستان تایلند سریلانکاوسایر کشورها . 
جمعیت کشور انگلستان

کشور انگلستان

هواپیمایی :

کشور انگلستان

کشور انگلستان            ENGLAND

کشور انگلستان کشوری است جزیره ای ‘ واقع در غرب اروپا و آبهای خاوری اقیانوس اطلس شمالی که این کشور

را کشور بریتانیا نیز نامیده می شود.

جمعیت کشور انگلستان

کشور انگلیس-نقشه انگلستان

نام رسمی کشور انگلستان:                                      پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی

نام محلی کشور انگلستان:                                        یونایتد کینگدام

اسامی دیگر:                                                             انگلیس   بریتانیا  بریتانیای کبیر

پایتخت کشور انگلستان:                                             لندن

تاریخ استقلال کشور انگلستان:                                  دارای قدمت تاریخی است

روز ملی کشور انگلستان:                                           دومین شنبه ماه ژوئن ( سالروز تولد ملکه)

نوع حکومت کشور انگلستان:                                     مشروطه سلطنتی با دو مجلس قانونگذاری از سال ۱۹۲۱

رئیس حکومت کشور انگلستان:                                  ملکه الیزابت دوم  از سال ۱۹۵۲

رئیس دولت:                                                             نخست وزیر : آنتونی چارلز لینتون (تونی) بلر(حزب کارگر)  از سال ۱۹۹۷

قوه مقننه:                                                                قانون اساسی مدوم ندارد. مجلس نمایندگان با ۶۵۹ عضو به مدت ۵ سال و مجلس اعیان با ۷۰۵ عضو

عضویت در سازمانهای بین المللی:                         سازمان ملل متحد ‘  اونکتاد ‘ یونیسف ‘ فائو ‘ یاا آ ‘ ایبرد ‘ ایکاتو ‘ ایفک ‘ ایلو ‘ ایمف ‘ ایمو ‘ ایتو ‘ یونسکو

یونیدو  ‘یوپو ‘ وهو ‘ ویپو ‘ ومو ‘ ویپو ‘ سازمان تجارت جهانی ‘آی آ دب ‘ جامعه اقیانوس ارام ‘ ملل مشترک المنافع ‘ گروه ۸ ‘ ناتو ‘ او اسی دی ‘  اتحادیه اروپا ‘ سپک

                                                  جمعیت کشور انگلستان

مساحت کشور انگلستان:                                           ۱۰۰’۲۴۴ کیلومتر مربع ( هفتاد و هشتمین کشور جهان)

جمعیت کشور انگلستان:                                           ۰۰۰’۸۰۰’۵۸  نفر در سال ۲۰۰۰ ( بیست و یکمین کشور جهان)

تراکم جمعیت کشور انگلستان:                                   ۲۴۰/۹ نفر در کیلومتر مربع

پیش بینی جمعیت(۲۰۲۵):                                        ۶۰ میلیون نفر

جمعیت شهری(۱۹۹۸):                                            ۸۹/۴%

رشد سالانه جمعیت(۲۰۰۰_۱۹۹۵):                        ۲/.%

 

زمان دوبرابر شدن جمعیت کشور انگلستان:                                      ؟

توزیع سنی(۱۹۹۸):                                                زیر ۱۵ سال ۱۹/۳%     ۲۹_۱۵ سال ۱۹/۹%    ۵۹_۳۰ سال ۴۰/۴%     بالای ۶۰ سال ۲۰/۴%

توزیع جنسی(۱۹۹۸):                                             مرد ۴۹/۰۵%               زن ۵۰/۹۲%

امید به زندگی(۱۹۹۹):                                          زنان ۷۹/۷ سال    مردان ۷۴/۴ سال

میزان تولد در هر هزار نفر(۱۹۹۹):                       ۱۱/۹ نفر

میزان مرگ و میر در هر هزار نفر(۱۹۹۹):            ۱۰/۴ نفر

مرگ و میر کودکان در هر هزار تولد(۱۹۹۹):       ۵/۸ نفر

رشد طبیعی جمعیت در هر هزار نفر(۱۹۹۹):     ۱/۵ نفر

دلایل عمده مرگ و میر در کشور انگلستان

دلایل عمده مرگ و میر در هر صدهزار نفر(۱۹۹۶):     بیماریهای دستگاه گردش خون ۴۴۲/۱ نفر    سرطان ۲۶۱/۲ نفر       بیماریهای دستگاه تنفس ۱۶۵/۸ نفر       بیماریهای دستگاه تنفس ۱۶۵/۸ نفر     بیماریهای دستگاه گوارش ۳۹/۵ نفر    بیماریهای غدد داخلی ۱۳/۸ نفر   بیماریهای دستگاه تناسلی ۱۲/۵ نفر    خودکشی ۷ نفر

میانگین زایمان زنان بارور(۱۹۹۹):                   ۱/۷ نفر

مرگ و میر مادران در هر هزار نفر:                   ۷ نفر

میزان ازدواج در هر هزار نفر:                         ۵/۴ مورد

میزان طلاق در هر هزار نفر:                         ۲/۷ مورد

نژاد/ملیت(۱۹۹۲):                                        انگلندی ۸۰%          اسکاتلندی ۱۰%       ایرلندی ۴%         ویلزی ۲%   هندی ۱%   بقیه ۳%

دین(۱۹۹۰):                                                 پیرو کلیسای انگلیکان  ۴۳/۵% (دین رسمی)     کاتولیک ۹/۸%   پریستبیتری ۴/۵%     مسلمان ۲/۶%    متدیست ۲/۲%

زبان و خط:                                                  انگلیسی ( زبان رسمی )          خط: لاتین

شهرهای مهم (۱۹۹۸):                              بیرمنگام      لیدز      گلاسگو    شفیلد   برادفورد  لیورپول  ادینبورگ  منچستر  بریستول  کرکلیز

بنادر مهم کشور انگلستان:                        لندو در مصب رود تیمز : گلاسگو  لیورپول ویلفاست  کاردیف

                                               اقتصاد و دارایی کشور انگلستان

واحد پول کشور انگلستان:                          پوند (لیره) استرلینگ= ۱۰۰ پنی     یک دلار = ۶۹/. پوند          یک پوند= ۱۱۵۹۴ ریال

درآمد بودجه(۹۸_۱۹۹۷):                        ۰۲۶’۲۸۷  میلیون پوند ‘ شامل مالیات بر درامد ۴۱%   عوارض گمرکی و عوارض کالاهای داخلی ۳۱/۳%     حق بیمه تامین اجتماعی ۱۷/۲%

هزینه بودجه(۹۸_۱۹۹۷):                       ۶۲۱’۲۸۹ میلیون پوند  ; شامل هزینه های تامین اجتماعی ۲۴/۹%    بهداشت ۱۱%      بهره وام ۷/۲%  دفاع ۷/۲%

تولید ناخالص ملی(۱۹۹۸):                    ۲۶۲’۲۶۴’۱  میلیون دلار

منشاء تولید ناخالص ملی(۱۹۹۸):        کشاورزی ۱/۸%    صنعت ۳۱/۵%     خدمات ۶۶/۷%

میزان سرمایه گذاری خارجی:              میانگین سالانه۹۲_۱۹۸۷ : ۱۵۶’۲۲ میلیون دلار

بدهی خارجی(۱۹۹۷):                          ۲۸۳’۴۰۴  میلیون پوند

کمک های خارجی:                               ۳۸۶۴- میلیون دلار

میزان پس انداز ناخالص داخلی نسبت به تولید ناخالص داخلی(۱۹۹۸):      ۱۵/۴%

نرخ تور در کشور انگلستان

نرخ تورم کشور انگلستان:                      (میانگین سالانه۹۸_۱۹۹۰) : ۳%       ۱۹۹۸: ۲/۵%         ۱۹۹۹:۱/۷%

محصولات کشاورزی(۱۹۹۹):               گندم ۰۰۰’۶۵۵’۱۴ تن   چغندرقند ۰۰۰’۰۰۲’۱۰ تن      سیب زمینی ۰۰۰’۰۰۰’۷ تن    جو ۰۰۰’۷۳۰’۶ تن   دانه منداب ۰۰۰’۷۶۴’۱ تن       هویج  ۰۰’۶۱۸ تن      جودوسر ۰۰۰’۶۰۰ تن       نخودسبز ۴۱۷۰۰ تن

کاربری زمین(۱۹۹۴):                        کشاورزی ۲۴/۸%           مرتع و چمنزار ۴۵/۹%   جنگل ۱۰/۴%     سایر موارد ۱۸/۹%

تعداد دام زنده(۱۹۹۹):                     گوسفند ۰۰۰’۴۷۱’۴۴ راس       گاو ۰۰۰’۳۳۹’۱ راس       خوک ۰۰۰’۷۲۰’۷  راس

تولید چوب کشور انگلستان:              ۰۰۰’۴۰۳’۷  مترمکعب

صید ماهی(۱۹۹۷):                        ۱۵۹’۰۱۷’۱ تن

تولید مرغ(۱۹۹۹):                          ۰۰۰’۱۸۰’۱۵۴ قطعه

تولید تخم مرغ(۱۹۹۹):                  ۶۷۴’۵۸۳ تن

تولیدات معدنی و صنعتی کشور انگلستان

تولیدات معدنی(۱۹۹۷):                 سنگ آهک ۰۰۰’۸۰۰’۱۰۲  تن          قل و سرب ۵۶۰۰ تن

تولیدات صنعتی(۱۹۹۶):                (ارزش افزوده به میلیون پوند) تجهیزات برقی و بصری ۲۷۰’۱۸  مواد غذایی و وشیدنی ۱۷۶۲۲    کاغذ  چاپ و انتشارات ۱۶۲۱۴  مواد شنیایی ۱۵۸۱۹  فلزات و مصنوعات فلزی  ۱۵۱۹۹      تجهیزات حمل و نقل ۱۳۹۱۴        ماشین الات ۱۲۱۶۹        منسوجات و تولیدات چرمی ۷۱۸۶

انرژی/میزان تولید(میزان مصرف:     برق(۱۹۹۴): ۰۰۰’۰۰۰’۳۸۳’۳۲۵ کیلووات ساعت         زغال سنگ :۰۰’۷۱۷’۴۷ تن    نفت خام ۰۰۰’۴۵۴’۸۸۸ بشکه

نیروی کار کشور انگلستان:                جمعیت فعال اقتصادی (۱۹۹۸): ۰۰۰’۷۱۳’۲۸ نفر  نسبت نیروی کار به کل جمعیت ۴۸/۵%    میزان مشارکت زنان ۴۴/۷%  مردان ۶۸%       میزان بیکاری ۶/۲%

توزیع نیروی کار(۱۹۹۸):                  کشاورزی ۱/۸%       صنعت ۲۲/۵%       خدمات ۷۵/۷%

نیروی دفاعی کشور انگلستان:               مدت نظام وظیفه: برای زنان و مردان به مدت ۳ سال    تعداد نفرات ارتش (۱۹۹۹): ۴۰۰’۲۱۲ نفر   نیروی زمینی ۵۳/۴%  نیروی هوایی ۲۶%  نیروی دریایی ۲۰/۶%  سرانه هزینه دفاعی ۶۰۰ دلار

واردات کشور انگلستان:                         ۰۷۹’۱۸۹ میلیون پوند  ; ماشین آلات و تجهیزات حمل و نقل ۴۳/۸%   مواد شیمیایی ۹/۵%   مواد غذایی ۷/۴%  پوشاک و کفش ۴/۷%   نفت و فراورده های نفتی ۲/۸%    منسوجات ۲/۷%  از کشورهای آلمان ۱۳/۷%   امریکا  ۱۳/۲%  فرانسه ۹/۵%    هلند ۶/۶%           ایرلند ۴/۹%

صادرات(۱۹۹۷):                              ۹۰۸’۱۷۲ میلیون پوند ; ماشین آلات و حمل و نقل ۴۵/۹%    مواد شیمیایی  ۱۲/۶%   مواد غذایی  ۳/۸%  نفت و فراورده های نفتی ۵/۵%    تجهیزات حرفه ای و علمی ۴/۱%    به کشور امریکا ۱۲/۱%    آلمان ۱۱/۹%    فرانسه ۹/۵%   هلند ۸%    ایرلند ۵/۴%  بلژیک_لوگزامبورگ ۴/۸%

تراز بازرگانی کشور انگلستان

تراز بازرگانی                                      ۱۹۹۴              ۱۹۹۵             ۱۹۹۶               ۱۹۹۷                ۱۹۹۸                ۱۹۹۹

میلیون پوند                                        ۵۳۴’۱۴-         ۷۰۲’۱۴-          ۵۴۹’۱۶-              ۵۴۰’۱۵-            ۴۶۶’۲۵-               ۷۶۵’۲۹-

درصد کل                                          ۵/۲%              ۴/۶%            ۴/۷%                 ۴/۳%                 ۷/۲%                 ۸/۲%

 

شاخص قیمت ها و درامدها          ۱۹۹۳             ۱۹۹۴           ۱۹۹۵            ۱۹۹۶               ۱۹۹۷          ۱۹۹۸           ۱۹۹۹

شاخص قیمتهای مصرفی           ۹۴/۴                 ۹۶/۷              ۱۰۰              ۱۰۲/۴             ۱۰۵/۷          ۱۰۹/۳            ۱۱۱

شاخص درامد ماهانه                ۹۳/۱                   ۹۶/۷              ۱۰۰             ۱۰۳/۵               ۱۰۸           ۱۱۳/۵            ۱۱۹

 

ویژگیهای خانوار:                     میانگین اندازه خانوار :۲/۴ نفر      میانگین درامد خالص هر خانوار :۱۸۴۹۴   پوند         منابع درامد : دستمزد و حقوق ۶۶/۶%      بیمه تامین اجتماعی ۱۳/۱%     درامد کار ازاد ۷/۸%      سود و پاداش ۶/۹%   هزینه ها : غذا و نوشیدنی ۱۷%     حمل و نقل و وسیله نقلیه ۱۶/۶%    مسکن ۱۵/۶%           کالای خانگی ۸/۲%    پوشاک ۶/۱%

جهانگردی(۱۹۹۸):                                                      درامد: ۲۰۹۸۷ میلیون دلار             هزینه ها:۳۲۲۶۷         میلیون دلار

                                حمل و نقل و ارتباطات کشور انگلستان

راه(۱۹۹۷):                                                                   ۸۶۷’۳۶۹ کیلومتر

راه اهن(۹۶_۱۹۹۵):                                                     ۸۴۹’۳۷ کیلومتر

تعداد اتومبیل(۱۹۹۷):                                                   ۰۰۰’۶۸۱’۲۱ دستگاه

تعداد کامیون و اتوبوس:                                               ۰۰۰’۳۱۷’۲  دستگاه

کشتی بالای صد تن(۱۹۹۲):                                        ۱۶۳۱ فروند

فرودگاه کشور انگلستان:                                              ۵۷ فرودگاه

روزنامه:                                                                        ۹۹ روزنامه در ۰۰۰’۳۳۲’۱۹  نسخه

مجلات ادواری:                                                               ؟

کتاب:                                                                            ۲۶۳’۱۰۷ عنوان

رادیو(۱۹۹۷):                                                                ۰۰۰’۵۰۰’۸۴  گیرنده رادیویی

تلویزیون(۱۹۹۸):                                                          ۰۰۰’۰۰۰’۳۸ گیرنده تلویزیونی

تلفن(۱۹۹۸):                                                                 ۰۰۰’۸۲۹’۳۲ خط تلفن

تلفن همراه(۱۹۹۸):                                                       ۰۰’۸۷۴’۱۴  خط

رایانه شخصی:                                                              ۰۰۰’۵۰۰’۱۵ دستگاه

اینترنت(۱۹۹۸):                                                               ۰۰۰’۰۰۰’۸  کاربر

                                           آموزش و بهداشت کشور انگلستان

سطوح آموزشی        تعداد مراکز آموزشی       تعداد معلمین        تعداد دانش اموزان        نسبت دانش آموز به معلم

ابتدایی(۱۹۹۵)                                                     ۶۵۹’۲۳۱               ۴۳۹’۹۰۶’۴                          ۲۱/۲

  و   متوسطه                ۳۲۳۸۵                             ۱۸۷’۲۲۸                ۲۶۲’۷۷۹’۳                       ۱۶/۶

فنی و حرفه ای               ?                                      ?                         ۰۰۰’۵۸۶                         ?

عالی                             ۷۰                                   ۴۸۰۰۰                  ۰۰۰’۸۱۰                           ۱۷

 

میزان با سوادی(۱۹۹۰):                                                                 افراد بالای ۱۵ سال: زن و مرد ۱۰۰%

میزان تحصیلات افراد بالای ۲۵ سال:                                             ؟

تعداد پزشک(۱۹۹۳):                                                                     ۹۲۴۷۴ نفر

تعداد تخت بیمارستان:                                                                   ۲۸۳۸۱۴ تخت

تعداد مبتلایان به ایدز:                                                                     افراد ۰ تا ۴۹ سال:۲۵۰۰۰ نفر

تعداد مبتلایان به سل(۱۹۹۷):                                                        در هر صدهزار نفر ۱۰/۱ نفر

سرانه مصرف روزانه کالری(۱۹۹۷):                                               ۳۲۷۶ کالری         مصرف پروتئین: ۹۵ گرم       مصرف چربی:۱۴۱ گرم

                               محیط زیست و توسعه انسانی کشور انگلستان

میزان جنگل زدائی سالانه:                                                            (۱۹۹۰_۱۹۸۰):؟  (۱۹۹۵_۱۹۹۰): ۵/.-%

سرانه کاغذ مصرفی برای چاپ و نوشتن(۱۹۹۷):                        ۱۱۲/۳ کیلوگرم برای هر نفر

تولید سالانه گاز دی اکسید کربن(۱۹۹۶):                                    ۵۵۷/۹ میلیون تن

شاخص توسعه انسانی(۱۹۹۸):                                                 ۹۱۸/.( دهمین کشور جهان)

_________________________________________________

موقعیت جغرافیایی کشور انگلستان

دریای ایرلند از غرب ‘ دریای شمال از شمال و خاور و دریای مانش از جنوب این کشور را محصور ساخته اند. کشور انگلستان از بریتانیای کبیر (شامل مناطق اسکاتلند و انگلند و ویلز) و ایرلند شمالی (آلستر) و چند جزیره نسبتا کوچک تشکیل شده است.

شمالی ترین و جنوبی ترین مناطق کشور انگلستان

منطقه اسکاتلند که شمالی ترین و مرتفع ترین بخش بریتانیاست ناحیه ای است کوهستانی که رشته کوههای گرمپینز بخش اعظم آن را اشغال کرده است. بلندترین نقطه آن به نام بن نویس ۱۳۴۳ متر ارتفاع دارد و مرتفع ترین کوه انگلستان نیز محسوب می گردد. اسکاتلند از جنگلهای نسبتا انبوه و چمنزارهای نسبتا وسیع و پراکنده مستور است و رودخانه دی عمده ترین رود آن به شمار می آید.

مناطق انگلند و ویلز جنوبی ترین قسمت بریتانیا هستند و که عمدتا از دشتها و تپه ماهورها و کوههای نه چندان بلند  ی چون پناین (انگلند)و کامبرین (ویلز) با حداکثر ارتفاع ۱۰۸۵ متر ( کوه منسودان) پوشیده شده و رودهای تیمز (بلندترین و مهم ترین رودخانه انگلستان) ‘ اوز’ مرزی ‘ سورن و ترنت ‘ عمده ترین رود آن محسوب می گردند و دریاچه ویندرمیر و دیگر دریاچه های کوهستان کامبرین از زیباترین نواحی انگلستان به شمار می آیند.

منطقه ایرلند شمالی یاآلستر که در شمال جزیره ایرلند قرار دارد ناحیه ای است نسبتا کم ارتفاع و پوشیده از جنگل که رودهایی چون بن و اثر عمده ترین رودخانه های آنند.

اقلیم کشور انگلستان

اقلیم انگلستان معتدل و مرطوب و بارانی است و نهشت های عظیم زغال و آهن که از مهم ترین منابع زیر زمینی آن هستند ‘ استخوان بندی صنعت پیشرفته آن محسوب می گردند. کشف نفت و گاز در دریای شمال بر رونق اقتصادی این کشور افزوده و آن را در ردیف یکی از تولیدکنندگان و صادر کنندگان مواد نفتی جهان قرار داده است. کشور انگلستان از نظر صنعت یکی از پیشرفته ترین کشورهای جهان است و به همان میزان آلودگی محیط به ویزه آلودگی هوا را نیز موجب گردیده و مسءله زیست محیطی بسیار جدی و خطرناکی را مطرح ساخته است.

تاریخچه کشور انگلستان

نخستین ساکنان شناخته شده انگلستان شکارچیان پارینه سنگی هستند. پس از آخرین عصر یخبندان اقوام کشاورز در این جزیره ساکن شدند و جامعه خاصی را پی ریزی کردند. در اخرین هزاره پیش از میلاد اقوام سلت در آن سرزمین سکونت گزیدند و در سال ۴۴ میلادی رومیان به نواحی جنوبی بریتانیا حمله ور شدند و در سال ۹۰ میلدی استان رومی بریتانیا را تاسیس کردند و در سالهای ۷۰ تا ۱۰۰ شهر لندن را بنا نهادند. در آغاز سده پنجم میلادی رومیان جزیره بریتانیا را ترک کردند و انجا را به قبایل آلمانی انگل و ساکسون و ژوت واگذاردند. آنان سلت ها را به سوی غرب راندند و کشور سلطنتی انگلوساکسون را در نواحی جنوبی جزیره بریتانیا تاسیس نمودند.

مسیحیت در کشور انگلستان

در سده پنجم میلادی ساکنان ایرلند و ویلز مسیحیت را پذیرفتند و در سده هفتم تحت نظارت و کنترل کلیسای رم قرار گرفتند. در سده یازدهم نورمان ها تحت فرماندهی ویلیام فاتح به انگلستان تاختند و حکومت سلطنتی ان کشور را به دست گرفتند. در سالهای ۱۱۸۹ تا ۱۱۹۹ یکی از رهبران جنگهای صلیبی به نام ریچارد شیر دل به سلطنت رسید و در زمان جان لکلند (جان بی زمین) که از ۱۱۹۹ تا ۱۲۱۶ سلطنت کرد ‘ اختیارات پادشاه محدود شد و در زمان هنری سوم مجلس عوام در کنار مجلس اعیان قرار گرفت.در زمان ادوارد اول ویلز به تصرف انگلستان درآمد و در اوایل سده شانزدهم زمان سلطنت هنری هشتم ایرلند نیز ضمیمه انگلستان شد.

جنگ های صد ساله بین کشور انگلستان و فرانسه

طی سالهای ۱۳۳۷ تا ۱۴۵۳ جنگهای معروف به صدساله بین انگلستان و فرانسه درخاک فرانسه روی داد و در دوره اول جنگهای مزبور ‘ فرانسه شکست خورد. دوره اول جنگهای صدساله در سال ۱۳۶۰ پایان یافت و در دوره دوم فرانسوی ها پیروز شدند و بیشتر سرزمینهایی را که در  دوره اول از دست داده بودند بازپس گرفتند.

طی سالهای ۱۳۴۸ و ۱۳۴۹ میلادی بیماری طاعون در انگلستان شیوع یافت و هزاران تن را به هلاکت رسانید.

یکی از درخشان ترین دوره های سلطنتی کشور انگلستان

در سال ۱۳۹۹ ریچارد دوم از سلطنت خلع شد و هنری چهارم از خاندان لنکستر به سلطنت رسید. طی سالهای ۱۴۵۵ تا ۱۴۸۴ انگلستان میان دو خاندان سلطنتی لنکستر و یورک که بر سر تصاحب کامل سلطنت با هم می جنگیدند تقسیم شد. در سال ۱۴۸۵ هنری تودور ریچارد سوم را شکست داد و به نام هنری هفتم به سلطنت رسید. ذوره سلطنت خاندان تودور که از ۱۴۸۵ تا ۱۶۰۳ به درازا کشید یکی از درخشان ترین ادوار سلطنتی انگلستان است. هنری هشتم( ۱۵۰۹ تا ۱۵۴۷) موجب اصلاح دینی انگلستان شد و کلیسای انگلستان را از کلیسای رم جدا نمود و عنوان راست کلیسای انگلستان را به عهده گرفت و ایرلن را ضمیمه انگلستان نمود.

سلطنت الیزابت اول بر کشور انگلستان

در سال ۱۵۵۸ الیزابت اول به پادشاهی رسید و طی سلطنت ۴۵ ساله خود ‘ انگلستان را به بزرگترین قدرت دنیای آن روز تبدیل کرد و با غلبه بر نیروی دریایی اسپانیا ( ارمادا) به بزرگترین و قوی ترین قدرت دریایی جهان تبدیل شد. الیزابت در سال ۱۶۰۳ درگذشت و چون وارثی برای تصرف تاج و تخت انگلستان نداشت  لذا دوره خاندان تودور به پایان رسید و جیمز اول از خاندان استورت به سلطنت رسید و چون مردی خودکامه و مستبد بود میان او و پارلمان جنگ درگرفت و اولیور کرامول رهبر مخالفان شاه چارلز اول را شکست داد.

اعدام مخالفان در کشور انگلستان

چارلز اول در سال ۱۶۴۹ به دست مخالفان خود اعدام شد و حکومت سلطنتی به جمهوری تبدیل گردید و کرامول حضور کشور انگلستان در صحنه های سیاسی جهان محسوس شد. کرامول در سال ۱۶۵۹ درگذشت و پسرش ریچارد کرامول جای او نشست ولی پس از ۸ ماه از حکومت کناره گرفت و با به سلطنت رسیدن چارلز دوم ‘ خاندان استورت پس از ۲۰ سال دوباره صاحب تاج و تخت انگلستان شدند. چارلز دوم مدت ۲۵ سال با ستمگری و خشونت تمام حکومت کرد و پس از او جیمز دوم به سلطنت رسید . در زمان او انقلاب معروف به انقلاب باشکوه به وقوع پیوست (۱۶۸۹) و در پی ان جیمز دوم به سلطنت برکنار شد و پس از وی مری دخترش و ویلیام سوم دامادش تواما به سلطنت رسیدند و حکومت مشروطه سلطنتی انگلستان را پایه گذاری کردند.

کشور انگلستان در نیمه دوم سده هفده

در نیمه دوم سده هفدهم ‘ انگلستان به یکی از بزرگترین قدرتهای استعماری جهان تبدیل شد و صدها هزار کیلومتر مربع از نقاط مختلف جهان را تصرف نمود. در سال ۱۷۰۷ پارلمان های انگلستان و اسکاتلند در هم ادغام شدند و دولت پادشاهی بریتانیای کبیر به وجود امد. در سال ۱۷۱۳ انگلستان جزایر مینورکا ‘ جبل طارق و نووا اسکوتیا را به موجب پیمان اوترشت تصاحب کرد. در سال ۱۷۱۴ سلطنت جرج اول ‘ امیر ناحیه هانوور آلمان که از نوادگان جیمز استوارت اول بود رسد. در زمان وی که سر سلسله خاندان هانوور به شمار می آید ‘ اختیارات سلطنت بسیار محدود شد و عمده اختیارات به دست پارلمان افتاد.

مالیاتهای سنگینی که انگلستان در سال ۱۷۶۵ بر مستعمرات خود در امریکا تحمیل کرد ‘ به قیام و شورش امریکاییان و اعلام استقلال انان در سال ۱۷۷۶ منجر گردید ‘ وی اندک زمانی بعد سرزمینهای وسیعی را در اقیانوسیه تصرف نمود.

طی سالهای ۱۷۵۰ تا ۱۸۵۰ انگلستان از یک کشور کشاورزی به یک کشور صنعتی درجه اول جهان تبدیل شد و در اواخر سده هجدهم در اسیای جنوب شرقی به اعمال نفوذ پرداخت و جنگ معروف به تریاک را علیه چین اغاز نمود.

سلطنت ۶۴ ساله ملکه ویکتوریا بر کشور انگلستان

با سرکوب شدن ملیون در نهضت های انقلابی ایرلند در سال ۱۷۹۸ ‘ ایرلند رسما ضمیمه انگلستان شد و دولت پادشاهی بریتانیای کبیر و ایرلند در سال ۱۸۰۱ به وجود آمد. انگلستان طی جنگهای متوالی با فرانسه به ویزه پس از جنگ معروف واترلو ‘ سرزمینهای جدیدی را به دست اورد. در ۱۸۳۷ دوران سلطنت ۶۴ ساله ملکه ویکتوریا اغاز شد و دوران اقتدار و شکوه و قدرت سیاسی انگلستان شروع گردید.

جنگ تریاک و کشور انگلستان

در این سال حزب محافظه کار پی ریزی گردید و در پی جنگ معروف تریاک ‘ هنگ کنگ به انگلستان واگذار شد. ملکه ویکتوریا در سال ۱۹۰۱ درگذشت و فرزندش ادوارد هفتم به سلطنت رسید .  در زمان او تغییراتی در سیاست خارجی انگلستان به وقوع پیوست و اروپا از نظر سیاسی جبهه بندی شد و مسابقه تسلیحاتی بین کشورهای مختلف اروپا اغاز گردید که سرانجام منجر به جنگ اول جهانی شورش هایی در ایرلند به وقوع پیوست که به استقلال قسمت اعظم ایرلند و پایه گذاری دولت جمهوری ایرلند جنوبی منجر گردید.

حضور کشور انگلستان در جنگ جهانی دوم

در اغاز جنگ جهانی دوم ‘ انگلستان در سوم سپتامبر ۱۹۳۹ علیه المان نازی اعلان جنگ کرد و عملا وارد جنگ شد و طی آن خسارات و صدمات زیادی را تحمل کرد. جنگ دوم در فوریه ۱۹۴۵ به پایان رسید و با قدرت یافتن امریکا پس از این جنگ ‘ قدرت انگلستان رو به افول گذارد.  دولت محافظه کار چرچیل در انتخابات شکست خورد و کلمنت اتلی از حزب کارگر به نخست وزیری رسید. در سال ۱۹۴۷ کشورهای هند و پاکستان که از مستعمرات انگلستان بودند به استقلال رسیدند و به عضویت جامعه کشورهای مشترک المنافع انگلستان درامدند و طی دهه های بعد مستعمرات دیگر نیز به مرور استقلال یافتند. در سال ۱۹۴۹ سازمان پیمان آتلانتیک شمالی با همکاری انگلستان و امریکا و در جهت مبارزه با رشد و گسترش کمونیزم پی ریزی شد.

در ۱۹۵۶ دو کشور انگلستان و فرانسه متفقا در عملیات نظامی آبراهه سوئز شرکت کردند ‘ ولی به دلیل عدم حمایت امریکا ناگزیر به عقب نشینی از منطقه سوئز گردیدند و بحران سیاسی بزرگی را به همراه بردند. در سال ۱۹۵۷ دولت انگلستان نخستین بمب خیدروژنی خود را در اقیانوس آرام آزمایش کرد. در انتخابات سال ۱۹۶۴ هارولد ویلسون رهبر حزب کارگر نخست وزیر شد . در زمان او رو دریای جنوبی اعلام استقلال نمود.در سال ۱۹۷۰ انگلستان به عضویت بازار مشترک اروپا درآمد و ادوارد هیث به نخست وزیری رسید. در سال ۱۹۷۴ هارولد ویلسون مجددا نخست وزیر شد و در سال ۱۹۷۹ مازگارت تاچر از حزب محافظه کار نخست وزیری انگلستان را در دست گرفت.

انتخابات ۱۹۸۷ کشور انگلستان

در آوریل ۱۹۸۲ دولت مازگارت تاچر نیروی دریایی انگلستان را که شامل ناو هواپیمابر و زیر دریایی اتمی بود به جزایر فالکلند یا مالویناس که به وسیله ارتش آرزانتین اشغال شده بود اعزام داشت. پس از ۴۵ روز زد و خورد و مذاکرات سیاسی ‘ انگلستان پیروز شد ‘ و جزایر مزبور را از آرژانتین پس گرفت . در اکتبر ۱۹۸۳ دولت انگلستان و چین پس از مزاکرات مفصل موافقت کردند که هنگ کنگ در ژوئن ۱۹۹۷ به چین واگذار شود. در انتخابات ۱۹۸۷ تاچر برای سومین بار پیاپی به نخست وزیری رسید و با امریکا به همکاری نزدیک پرداخت. در فوریه ۱۹۹۰ روابط انگلستان و آرژانتین که در پی بحران جزایر فالکلند قطع شده بود دوباره برقرار گردید. تاچر در نوامبر ۱۹۹۰ از حکومت کناره گرفت و جان میجر رهبر حزب محافظه کار به جای او نخست وزیر شد. در ۱۹۹۱ انگلستان در جنگ خلیج فارس شرکت جست.

شهردار لندن بالاترین مقام اجرایی  کشور انگلستان

در مه ۱۹۹۷ تونی بلر رهبر حزب کارگر در انتخابات برنده شد و نخست وزیری انگلستان را عهده دار گردید و در پی آن امادگی خود را برای مذاکرات با مقامات ایرلند شمالی اعلام داشت و در ژوئن ۱۹۹۷ انگلستان هنگ کنگ را رسما به چین تحویل داد.

برای نخستین بار در تاریخ انگلستان ‘ شهردار لندن در انتخابات سال ۲۰۰۰ از طریق آراء مستقیم و عمومی مردم انتخاب شد و بدین ترتیب شهردار لندن بالاترین مقام اجرایی انگلستان است که از طریق آراء مستقیم انتخاب می شود. در پی حوادث ۱۱ سپتامبر امریکا ‘ دولت انگلستان بیشترین همکاری را با دولت امریکا در مبارزه با تروریزم به عمل اورد و نیروها و امکانات زیادی را به منطقه خاورمیانه و کشور افغانستان اعزام نمود.

_______________________________________

ایرلند شمالی

بحران ایرلند شمالی که از اوایل سال ۱۹۶۰ اوج گرفته بود ‘ معضل سیاسی بزرگی را برای دولتهای انگلستان فراهم کرد. در سال ۱۹۶۹ آشوبها و نارضایتی های کاتولیک های ایرلند شمالی که به صورت آتش زیر خاکستر بود شروع به خود نمایی کرد و در زد و خورد میان کاتولیک ها و پروتستان ها عده ای کشته و گروه زیادی نیز زخمی شدند. انگیزه شورشها این بود که کاتولیک ها حقوق مساوی و امکانات دسترسی به یک زندگی بهتر در زمینه های آموزش و پرورش و امنیت اجتماعی را خواهان بودند. پروتستان ها که بیشتر امور سیاسی و امنیتی ایرلند شمالی را در دست داشتند در برابر خواسته ها و تظاهرات آنان از نیروی پلیس محلی استفاده کردند و نفاق و دشمنی را تشدید نمودند.

کشور انگلستان و ایرلند شمالی

دولت کشور انگلستان برای جلوگیری از برخورد میان دو طرف دسته جات نظامی به ایرلند شمالی اعزام داشت تا قدرت پلیس محلی را از دست دولت بلفاست خارج کند. در ۳۰ زانویه ۱۹۷۲ واقعه تاسف بار یکشنبه خونین روی داد و طی آن سربازان انگلیسی به روی تظاهرکنندگانی که ارام و به دور از خشونت در خیابان های لندندری راهپیمایی می کردند آتش گشودند. در این حادثه ۱۳ کاتولیک کشته شدند و صدها زخمی بر جای ماند و پلیس ایرلند شمالی نیز عده ای از کاتولیک ها را به قتل رسانید. در مارس ۱۹۷۳ مردم ایرلند شمالی در یک همه پرسی شرکت کردند و طی ان ۴۱/۴ درصد پروتستان ها به ابقاء ایرلند شمالی در داخل کشور  انگلستان رای دادند.

د ۱۹۸۱ گروهی از زندانیان پلیس محلی ایرلند درخواست کردند تا انان را به عنوان زندانبیان سیاسی بشناسند. این پیشنهاد از سوی انگلستان رد شد و در نتیجه اعتصاب غذای متعددی که در پی آن روی داد ۱۲ تن از زندانیان کشته شدند. در سال ۱۹۹۷ تونی بلر نخست وزیر کشور انگلستان آمادگی دولت را برای آتش بس و مذاکرات ساسی با مقامات ایرلند شمالی و کاتولیک ها نیز از حقوق بیشتری بهره مند گردند. در همه پرسی سال ۱۹۹۸ در جمهوری ایرلند ‘ مردم آن با ۹۵% آراء به هرگونه ادعای این کشور بر ایرلند شمالی خاتمه دادند و به موازات ان دولت انگلستان نیز پذیرفت که ایرلند شمالی نیز مانند ولزو اسکاتلند از یک مجلس قانونگذاری مستقل برخوردار شود.

مستملکات پادشاهی بریتانیا                          UNITED KINGDOM DEPENDENCIES

جزیره من و جزایر چنل که در ابهای خارج از سواحل انگلستان قرار گرفته اند به عنوان سرزمین های جدا از خاک اصلی انگلستان محسوب می شوند و تحت نظر مستقیم دستگاه سلطنتی انگلستان و با خودمختاری نسبتا زیادی اداره می شوند.

 

                                                                      جزایر چنل

                                                               The channel island                                                                                                                                           ______________________________

جزایر چنل که تشکیل شده از دو جزیره بزرگ و چند جزیره و یک جزیرک در مجاورت آب های ساحلی شمال غربی فرانسه و جنوب انگلستان واقع شده  مساحت آن به ۱۹۷/۶ کیلومتر مربع می رسد. این سرزمین ها از زمان های ماقبل تاریخ مسکونی بوده و از سال ۹۳۳ بخشی از نورماندی فرانسه بود. از سال ۱۱۰۶ ضمیمه انگلستان شد و در سال ۱۲۵۴ تحت نظر مستقیم پادشاه انگلستان قرار گرفت. در پیمان برتینی در سال ۱۳۶۰ میلادی حاکمیت انگلستان بر این جزایر توسط فرانسه به رسمیت شناخته شد. در طی جنگ جهانی دوم از سال ۱۹۴۰ در تصرف قوای آلمان نازی قرار داشت و در نهم مه ۱۹۴۵ توسط ارتش انگلستان آزاد شد.

جزیره جرزی انگلستان

جزیره جرزی: جزیره جرزی با ۱۱۶/۲ کیلومتر مربع وسعت بزرگترین جزیره از مجموعه جزای چنل محسوب می شود و جمعیت آن در سال ۱۹۹۱ بالغ بر ۸۴۰۸۲ نفر بوده است. این جزیره در ۲ کیلومتری جنوب شرقی جزیره گرنزی واقع شد و مرکز ان شهر سنت هلیر می باشد. فرماندار و بخشدار آن توسط پادشاه منصوب می شود’ اما قدرت اجرایی در دست منتخبین مجلس قانونگذاری آن است.

جزیره گرنزی: این جزیره با ۶۵ کیلومتر مربع وسعت غربی ترین جزیره این مجموعه به شمار می رود و مرکز آن شهر سنت پیترپورت می باشد. جمعیت آ« در سال ۱۹۹۱ بالغ بر ۵۸۸۷۶ نفر بوده است. این جزیره نیز برای خوددارای فرماندار و بخشدار مستقل است که از طرف پادشاه انگلستان تعیین می شود و امور اجرایی آن به عهده گروهی از منتخیان مجلس قانونگذاری آن است. جزیره آلدرنی با (۷/۹ کیلومتر مربع) وسعت ‘ سارک(۵/۵ کیلومتر مربع) هرم(۲ کیلومتر مربع) و ژتو(۶/. کیلومتر مربع)نیز توسط گرنزی اداره می شوند.

 

                                                     جزیره من متعلق به کشور انگلستان

                                                               The isle of man                                                                                                                                                       ________________________

جزیره من با ۵۷۲ کیلومتر مربع وسعت و ۶۹۷۸۸ نفر جمعیت(۱۹۹۱) در دریای ایرلند و بین جزیره اصلی بریتانیا و ایرلند واقع شده است. این جزیره همان طور که گفته شد جزء مستملکات سلطنتی محسوب می شود و دارای مجلس قانونگذاری و سیستم قضایی و اجرایی مستقل می باشد. امور دفاعی و سیاست خارجی آن به عهده دولت بریتانیا است و مرکز آن شهر داگلاس می باشد. جزیره من تا سال ۱۲۹۰ میلادی که به تصرف انگلستان درآمد تا حدود ۵۰۰ سال در کنترل نروژ قرار داشت و از ان به بعد انگلستان و اسکاتلند به تناوب بر ان حکومت می کردند. در سال ۱۴۰۶ هنری چهارم ان را به خاندان استنلی واگذار کرد و از سال ۱۸۶۶ دارای خودمختاری شد.

 

سرزمین های تابعه کشور انگلستان                                            BRITHISH DEPENDENT TERRITORIES

 

                                                             آنگوئیلا

                                                             Anguilla

سرزمینی است نیمه خودگردان در مجمع الجزایر هند غربی ‘ خاور امریکای مرکزی و شمال شرقی دریای کارائیب و غرب اقیانوس اطلس که کلا ۹۶ کیلومتر مربع وسعت و حدود ۱۰۳۰۰ مفر جمعیت دارد. این سرزمین از دو جزیره یکی به نام آنگوئیلا به مساحت ۹۱ کیلومتر مربع و جزیره کوچک دیگری به نام سامبررو به وسعت ۵ کیلومتر مربع تشکیل یافته است. این جزیره ها که بخشی از جزایر لیوارد واقع در مجمع الجزایر آنتیل های کوچک محسوب می شود ‘ از آب و هوای گرم و مرطوب و پرباران برخوردار است و نهشت های نمکی آنها قابل توجه است.

مردم آنگوئیلا کلا بومیان افریقایی تباری هستند که در سده های گذشته به صورت برده به این جزایر آورده شده و با آمیزش اروپاییان ساکن آنجا پدید آمده اند. علاوه بر آن اقلیت انگلیسی و یا دیگر جزیره هایی که در مالکیت دولت آمریکاست به سر می برند کلا مسیحیانی هستند که از ۴۰% پیروان کلیسای انگلستان ‘۳۳% متدیست’ ۷% ادونتیست’ ۵% باپینتیست ‘ ۳% کاتولیک ‘ ۷% پیروان دیگر ادیان تشکیل یافته اند. زبان رسمی انگلیسی است و مرکز آن شهر کوچک ولی و واحد پول رایج دلار کارائیب شرقی است. اداره امور کشور به عهده یک فرماندار کل انگلیسی و سروزیر منتخب مردم می باشد.

آنگوئیلا

آنگوئیلا شمالی ترین بخش جزایر لیوارد (بادپناه) را به خود اختصاص داده است. به دلیل کمبود آب شیرین ‘ کشاورزی شایان توجهی ندارد و به همین دلیل و به مناسبت فقدان منابع زیرزمینی ‘ مورد توجه چندانی از سوی بریتانیا نبوده است. جزایر مزبور همراه با جزیره های سنت کیتس ‘ نویس و ویرجین از ۱۸۱۶ تا ۱۸۷۱ مشترکا و به وسیله یک فرماندار کل انگلیسی اداره می شدند. جزایر ویرجین در سال ۱۸۷۱ از این گروه جدا شد و آنگوئیلا که به عنوان جزئی از جزیره سنت کیتس اداره می شد تحت الحمایه انگلستان باقی ماند. مدتی بعد آنگوئیلا نیز در صدد جدا شدن از سنت کیتس برامد و با وجود مخالفت انگلستان ‘ مصرانه خواستار خود مختاری شد.

جهانگردی انگلستان

در سال ۱۹۷۶ قانون اساسی آنگوئیلا توسط انگلستان تهیه شد و در سال ۱۹۸۰ به صورت یک دولت نیمه خودگردان و تحت الحمایه انگلستان درامد و رولاند ویستر به سروزیری برگزیده شد. در دهه ۱۹۸۰ ایجاد تاسیسات زیر بنایی برای صنعت جهانگردی موجب شد که نسبت بیکاران از ۲۶% به ۱% کاهش یابد به ویزه توریست های امریکایی و انگلیسی برای استراحت و دیدن چشم اندازهای طبیعی بدانجا روی آوردند.

در انتخابات سال ۱۹۴۴ هیوز برنده اکثریت شد و به سروزیری آنگوئیلا رسید و رشد اقتصلدی کشور که به دامداری و تولید نمک و ماهیگیری و گردشگری وابستگی نام دارد به ۷% فزونی یافت. از مارس سال ۲۰۰۰ سروزیری به عهده اوزبرن فلمینگ قرار دارد و فرمانداری کل (نماینده ملکه انگلستان) نیز از فوریه همین سال ب عهده پیتر جانسون می باشد.

                                                                        استشن(آسنسیون)

                                                                            Ascension

این جزیره با مساحت ۸۸ کیلومتر مربع به مناسبت موقعیت استراژیکی

خود در اقیانوس اطلس جنوبی دارای اهمیت شایان توجهی است

و در ۱۲۰۰ کیلومتری شمال غربی سنت هلنا جای دارد و مرکز تقویت

و برقراری ارتباطات رادیویی بین افریقای جنوبی و اروپا و کشور امریکاست.

دارای پایگاه نظامی و دستگاه های هدایت موشک های هدایت شونده

است که از برای پشتیبانی هوایی و عملیات لجستیکی نیروهای انگلیسی

درگیر در جنگ با آرزلنتین (بر سر مالکیت جزایر مالینوس یا فالکند) به کار

گرفته شد. اکثر مردم جزایر اسنشن در استخدام دولت سنت هلنا هستند

و انگلیسی ها و امریکایی ها نیز در اقلیت های بعدی قرار دارند. اکثرا از

مذهب پروتستان پیروی می کنند و زبان رسمی آنان انگلیسی است و

مدیر آن از سوی فرماندار سنت هلنا منصوب می گردد.

 

                                                                        برمودا

                                                                    Bermuda

مجمع الجزایری است به مساحت ۵۳ کسلومتر مربع و جمعیتی حدود ۶۳۵۰۰ نفر در آبهای غربی اقیانوس اطلس ‘ ۷۵۰ کیلومتری شمال خاوری شبه جزیره فلوریدا در ایالات متحده. مجمع الجزایر برمودا از ۳۶۰ جزیره بسیار کوچک مرجانی که خاک آنها اکثرا گچی و قابل نغوذ است ‘ ترکیب یافته و جزیره اصلی برمودا ۱۵۰ جزیره از جزایر مزبور را که فقط ۱۳۰ تای آنها مسکونی است به خود اختصاص داده . جریان گرم کلف استریم به اعتدال و لطافت هوای آن کمک کرده و گردشگران بسیاری را که بیشتر امریکایی هستند ‘ برای استراحت و دیدن زیباییها به خود جلب کرده است.

حدود ۶۰% ساکنان جزایر مزبور افریقایی تبار هستند و پرتغالی تباران مادیرا و آسور (آزور) و دورگه های اروپایی و سرخپوستان جزء اقلیت های قومی آن هستند. عمدتا از مذهب انگلیکان پیروی می کنند و متدیست ها و ادونتیست ها و کاتولیک ها و پیروان مذاهب دیگر ‘ جزء اقلیت های مذهبی آن به شمار می آیند و زبان رسمی آنان انگلیسی است. نام رسمی این سرزمین برمودا و نام بین المللی آن برمیودا است .

شهر هامیلتون

مرکز آن شهر  هامیلتون یا همیلتن (حدود ۱۱۰۰ نفر در سال ۱۹۹۱) است و سنت جورج جزء مهمترین مراکز مسکونی ان به شمار می آید . حکومت برمودا تابع انگلستان است و فرماندار آن از سوی ملکه انگلستان انتخاب می گردد . نخست وزیر آن به موجب آراء عمومی برگزیده می شود و دولت خود را با نظر فرماندار تشکیل می دهد و دارای دو مجلس قانونگذاری است . مجلس سنای آن ۱۱ نماینده و مجلس نمایندگان از ۴۰ نماینده تشکیل می گردد. روز ملی آن ۲۴ مه (روز برمودا) است و واحد پول رایج دلار برمودا است.

مجمع الجزایر برمودا اولین مستعمره بریتانیاست. دریانورد اسپانیایی به نام خوآن برمودز در سال ۱۵۰۳ میلادی از آن دیدن کرد و در سال ۱۶۰۹ به وسیله مهاجران انگلیسی که کشتی آنان هنگام سفر به امریکا در حوالی آن به گل نشست و اسیب دید ‘ مسکون گردید و در سال ۱۶۸۴ تحت نظارت اداری انگلستان قرار گرفت و نخستین پارلمان آن تاسیس گردید و علیرغم اکثریت داشتن جمعیت سیاهپوست ‘ مالکان زمینهای کشاورزی از حق رای و انتخاب بهره مند شدند

جدائی  نیروهای انگلیس و امریکا

در سده بیستم کشاورزی به کنار گذارده شد و تمام فعالیتها روی گردشگری متمرکز گردید. در سال ۱۹۴۱ دولت امریکا پایگاه هوایی و دریایی در آن تاسیس نمود و نیروهای انگلیسی از سال ۱۹۵۷ جای خود را به نیروهای امریکایی واگذار کردند. حزب ترقی خواه کارگر مایل به کسب استقلال بود در سال ۱۹۶۳ تاسیس شد و در سال بعد نیز حزب متحد برمودا از سوی محافظه کاران به فعالیت پرداخت. در سال ۱۹۶۸ انگلستان خودمختاری بیشتری به دولت برمودا اعطا کرد و حق انتخاب نخست وزیر به انان داده شد.

موقعیت استرازیکی برمودا در اقیانوس اطلس شمالی و قرار گرفتن آن در سر راه ارتباطی میان اروپا و امریکا ایجاب نمود که نیروهای انگلیسی و کانادایی و امریکایی در برمودا حضور یابند. در ۱۹۸۹ جان سوآن  از حزب متحد برمودا برای بار دوم به نخست وزیری انتخاب گردید. در ۱۹۹۲ سر جان ودینگتن از سوی دولت انگلستان به سمت فرمانداری برمودا منصوب گردید. در انتخابات ۵ اکتبر ۱۹۹۳ جی ‘ اروینگ پیر من به سمت معاون نخست وزیر برگزیده شد. استقلال کامل برمودا که از سوی نخست وزیر پیشنهاد شده بود مورد قبول اکثریت رای دهندگان در همه پرسی اوت ۱۹۹۵ واقع نگردید. در مارس ۱۹۹۷ پاملا گوردون به نخست وزیری انتخاب شد و در ژوئن همان سال تورولد مسفیلد به سمت فرمانداری برمودا منصوب گردید. در انتخابات پارلمانی سال ۱۹۹۸ حزب ترقی خواه کارگر ‘ حائز اکثریت شد و جنیفر اسمیت به نخست وزیری یرگزیده شد.

 

                                                                      تریستان دا کونا

                                                                   Tristan da cunha

مجموعه جزایری است به مساحت۲۰۱ کیلومتر مربع واقع در اقیانوس اطلس جنوبی ‘ ۲۴۰۰ کیلومتری غرب کیپ تاون ‘ افریقای جنوبی که از نظر اداری زیر نظارت جزیره سنت هانا قرار دارد و از جزایری چون تریستان داکونا (۹۸ کیلومتر مربع) ‘ ایناکسیل (۱۰ کیلومتر مربع واقع در ۳۲ کیلومتری غرب تریستان داکونا) جزایر نایتینگل (۲ کیلومتر مربع واقع در ۳۲ کیلومتری جنوب تریستان داکونا) و دیگوآلوارس یا گاف (۹۱ کیلومتر مربع واقع در ۳۵۰ کیلومتری جنوب تریستان داکونا) تشکیل یافته است. جمعیت جزایر مزبور حدود ۳۰۰ نفر است که عمدتا در جزیره اصلی تریستان داکونا به سر می برند.

جزایر آتشفشانی

جزایر مزبور منشا آتشفشانی دارند و دارای خاکی حاصلخیز بوده و بلندترین نقطه آنها به نام کوه کووین مری که حدود ۲۰۶۰ متر ارتفاع دارد و در جزیره تریستان داکونا واقع شده است. اکثر جمعیت آن در استخدام دولت هستند و در کارخانه شیلات در قسمت آمودن خرچنگ و کنسرو ماهی به کار مشغولند. آتشفشان کوئین مری که در سال ۱۹۶۱ شروع به فعالیت نمود منجر به تخلیه جزیره گردید و پس از آن که در سال ۱۹۶۳ خاموش شد اهالی به خانه ها و زادگاه خود برگشتند .

در جزیره دیگوآلواس ایستگاه هواشناسی کوچکی نصب شده و به وسیله دولت افریقایجنوبی اداره می گردد. مذهب عمده مردم این جزایر پروتستان است و زبان رسمی انگلیسی است و به وسیله مدیری از طرف فرماندار سنت هلنا تقاضا کرده اند تا جز ء شهروندان انگلیسی محسوب گردند. تا سال ۱۹۸۰ کمک های دولت انگلستان به این جزایر ادامه داشت و از آن سال به علت رسیدن به خودکفایی ‘ این کمک ها قطع شده است.

 

                                                             تورکس و کایکوس

                                                            Turks and Cicos

مجمع الجزایری است به مساحت ۴۳۰ کیلومتر مربع و جمعیتی حدود ۱۶۰۰۰ نفر که در حاشیه غربی اقیانوس اطلس و در خاور کویا و شمال جزیره هیسپانیولا واقع شده و جنوبی ترین جزایر از گروه جزایر باهاما محسوب می شود. از شمار بالغ بر ۳۰ جزیره این مجموعه فقط هشت جزیره آن مسکون هستنکه عبارتند از : گراندتورک ‘ سالت کی ‘ کایکوس جنوبی (ساوت کایکوس) ‘ کایکوس مرکزی (سنترال کایکوس) ‘ کایکوس شمالی ‘ پراویدنشلز ‘ پاین کی و پاروت کی .  اقلیم آن گرم و مرطوب و پرباران است و جریانهای اقیانوسی بر اعتدال آن کمک می کنند. جزایر تورکس و کایکوس در مسیر عبور توفندهای منطقه ای قرار دارند و به دفعات مورد آسیب و ویرانی قرار گرفته اند. ماهیگیری عمده ترین فعالیت اقتصادی آن است.

مردمان تورکس و کایکوس

بیشتر مردم تورکس و کایکوس افریقایی تبارند و اقلیتی از سفیدپوستان نیز در میانشان دیده می شوند و اکثرا باپتیست و متدیست و انگلیکانیست و ادونتیست هستند و زبان رسمی انگلیسی است.

مرکز آن شهرک کاکبرنتاون ( حدود ۳۷۶۱ نفر در سال ۱۹۹۵ ) است که در جزیره گراند تورک واقع است. فرماندار آن از سوی دولت انگلستان منصوب می شود و همراه با سروزیری که به وسیله فرماندار انتخاب می گردد ‘ زیر نظر شورای قانونگذاری به اداره امور می پردازد. شورای قانونگذاری از ۱۳ عضو انتخابی ‘ ۳ عضو از دولت ‘ ۳ عضو انتصابی فرماندار و رئیس شورا تشکیل می شود. واحد پول رایج دلار امریکا است .

جزایر تورکس و کایکوس

تورکس و کایکوس دو رشته جزایری هستند که به وسیله یک

تنگه ژرف از هم جدا می شوند و در حدود ۱۵۰ کیلومتری شمال

هائی تی قرار دارند. جزایر مزبور نخستین بار به وسیله اروپاییانی

که در این جزایر سکونت گزیدند استخراج کنندگان نمک بودند که

از برمودا به آنجا وارد گردیدند. در سده های بعد چندین بار مورد

یورش نیروهای فرانسوی و اسپانیایی و دزدان دریایی قرار گرفت.

اسپانیایی ها در آنجا کشتزارهای پنبه ایجاد کردند و بردگان افریقایی

را به بیگاری کشیدند و سرانجام انگلیسی ها بودند که بر این جزایر

تسلط یافتند و از باهاما به اداره آن پرداختند.

مستمرات   انگلستان

بعد از سال ۱۸۷۴ جزایر مزبور ضمیمه جامائیگا گردید و با استقلال جامائیکا به یک  مستعمره جداگانه مبدل شد. در جنگ جهانی دوم امریکایی ها باند فرودگاهی در کایکوس جنوبی احداث کردند و در ۱۹۵۱ یک پایگاه پرتاب موشک به آن اضافه نمودند . در سال ۱۹۷۲ زمانی که باهاما مستقل گردید ‘ جزایر تورکس و کایکوس خود دارای فرماندار شدند . در تدوین قانون اساسی سال ۱۹۷۶ قدمی به سوی خودمختاری بیشتر برداشته شد و علاوه بر ایجاد مجلس قانونگذاری ‘ دادگاه عالی و دادگاه استیناف نیز در  آن تاسیس شد . در ۱۹۸۰ بریتانیا به جزایر مزبور استقلال داخلی داد . در ۱۹۹۳ مارتین بورک به سمت فرمانداری جزایر منصوب گردید و درک تیلر سروزیری را عهده دار شد و در ۱۹۹۶ جان کلی جای فرماندار پیشین را گرفت . در سال ۲۰۰۰ مروین جونز در سمت فرماندار به این جزایر اعزام شد.

 

                                                       جبل طارق متعلق به کشور انگلستان

                                                                Gibraltar

شهر و شبه جزیره ای در صخره جبل طارق واقع در جنوبی ترین کرانه اسپانیا ۲۳ کیلومتری ساحل مغرب. طول صخره جبل طارق حدود ۴۵۰۰ متر ‘ پهنای آن حداکثر ۱۲۰۰ متر و مساحت آن حدود ۵ کیلومتر مربع است . موقعیت جبل طارق از آن جهت دارای اهمیت است که ارتباط میان دریای مدیترانه و اقیانوس اطلس را برقرار می کند و رفت و امد میان آنها را کنترل می نماید . جبل طارق از نام طارق بن زیاد که در ۷۱۱ میلادی در انجا پیاده شد ‘ اقتباس گردیده است . اعراب مسلمان در سال ۱۱۶۰ میلادی شهری در آنجا بنا نهادند و آن را مدینه الفتح نامیدند .

تنگه جبل طارق

جبل طارق در سال ۱۳۰۹ میلادی به تصرف فردیناند چهارم ‘ پادشاه کاستیل درآمد و در سال ۱۵۴۰ به دست خیرالدین بارباروسا دریازن معروف ترک تاراج گردید. در طی جنگ جانشینی اسپانیا ‘ در سال ۱۷۰۴ به تصرف بریتانیا درآمد و هنوز در تصرف دولت مزبور باقی است . در سال ۱۷۲۶ اسپانیا آنجا را محاصره کرد ولی بدون نتیجه آنجا را رها نمود . در جنگ جهانی اول پایگاه دریایی مهمی بود و در جنگ جهانی دوم جهانی نیز از اهمیت به سزایی برخوردار بود. تلاش اسپانیا در سال ۱۹۶۴ نیز برای کنترل بر جبل طارق بی نتیجه ماند و همه پرسی سال ۱۹۶۷ از ساکنان شهر جبل طارق تمایل به ادامه وابستگی به انگلستان را نشان داد و سازمان ملل در سال ۱۹۶۸ اسپانیا را به صبر و شکیبایی و خویشتن داری توصیه کرد.

پایگاه نظامی جبل طارق

شهر جبل طارق یک پایگاه نظامی است و بیشتر ساکنان آن انگلیسیی و انگلیسی تبار هستند و اسپانیایی ها اغلب به صورت کارگران روزانه به انجا رفت و امد می کنند. مذهب انگلیسی ها مسیحی انگلیکان و مذهب اسپانیایی ها مسیحی کاتولیک است . زبان رسمیشان انگلیسی است و به زبان اسپانیایی هم گفتگو می کنند . از نظر اداری تابع انگلستان است و فرماندار انگلیسی دارد و تحت نظارت سازمان ملل متحد اداره می شود و جمعیت آن حدود ۳۰۰۰۰ نفر است و پول رایج آنها پوند استرلینگ است.

 

                                                                     جزایر پیتکرن

                                                                 Pitcairn islsnds

جزایری به مساحت حدود ۲۵/۵ کیلومتر مربع و ۴۴ نفر (۲۰۰۰) جمعیت در انتهای جنوب خاوری جزایر پولینزی فرانسه ‘ در اقیانوس آرام ‘ خاور استرالیا . جزایر مزبور که مجموعه ای از چهار جزیره پیتکرن (۴/۵ کیلومتر) ‘ هندرسن (۳۰ کیلومتر ) ‘ دوسی و اوثنو هستند منشا آتشفشانی دارند و تنها جزیره پیتکرن در میان آنها مسکونی است و مدار راس الجدی با فاصله اندکی از شمال آنها می گذرد. اراضی این جزایر ناهموار و تپه ماهور است و بلندترین نقطه آنها ۴۴۰ متر ارتفاع دارد.

اقلیم ان گرم و مرطوب و پرباران است و به وسیله بادهای دریایی معتدل و نسبتا لطیف می گردد . ماهیگیری ‘ کشاورزی سنتی و صنایع دستی از عمده ترین فعالیتهای اقتصادی آن است و بین ماههای نوامبر تا مارس غالبا دستخوش توفند می گردد.

ملوانان شورشی کشور انگلستان

مردم آن از نوادگان ملوانان شورشی کشتی معروف بونتی هستند که با زنان پولینزیایی تاهیتی ازدواج کرده اند و همگی از مذهب ادونیست روز هفتم پیروی می کنند. زبان رسمی انگلیسی است و مرکز آن آدامز تاون می باشد . کمیسیونر عالی انگلستان که در اوکلند زلاندنو مستقر است بر امور ان نظارت دارد و امور داخلی ان زیر نظر یک شورای ده نفره اداره می گردد و واحد پول رایج دلار زلاندنو است.

مانند دیگر جزایر این ناحیه ‘ پولینزیایی ها نخستین ساکنان  پیتکرن بوده اند . در ۱۷۶۷ رابرت پیتکرن دریانورد انگلیسی از این جزایر دیدن کرد. در ۱۷۸۹ خدمه کشتی بونتی متعلق به نیروی دریایی انگلیس پس از سفر شش ماهه به تاهیتی ‘ در بازگشت به انگلستان شورش کردند . کاپیتان کشتی و چند نفر دیگر را دی قایقی سوار کردند و خود به تاهیتی بازگشتند. پس از مدت کوتاهی که در تاهیتی اقامت کردند ‘ به پیتکرن نقل مکان کردند .

رهبری فلچر کریستین

گروهی که به وسیله فلچر کریستین رهبری می شد از ۸ خدمه ‘ ۶ مرد و ۸ زن تاهیتی تشکیل شده بود. ده سال بعد از بین خدمه شورشی فقط جان اوانس و ۱۱ زن و ۲۳ بچه زنده ماندند که موجبات وابستگی پیتکرن به انگلستان را فراهم نمودند. شمار ساکنان پیتکرن در سال ۱۹۳۷ به ۲۰۰ تن رسید. از آن سال به بعد جوانان جزیره در پی یافتن کار و زندگی بهتر به زلاندنو مهاجرت کردند و شمار ساکنان آن رو به کاهش نهاد . بین سالهای ۱۹۵۲ تا ۱۹۷۰ پیتکرن تحت نظارت اداری فرماندار فیجی قرار داشت. در سال ۱۹۷۰ به فرمانداری کل زلاندنو ملحق شد و یک شورای محلی به نظارت بر اداره امور پرداخت.

زمین شناسی در کشور انگلستان

درحال حاضر ارتباط این جزیره با دنیای خارج به امواج رادیویی و کشتیهایی که گاهگاه در کنار ان لنگر می اندازند منحصر است . مع الوصف مسئله آموزش و پرورش کودکان از اهمیت خاصی برخوردار است و کلیه کودکان ۵ تا ۱۵ سال زیر چتر اموزش و پرورش قرار دارند و آموزگاران آنان برای مدت دو سال از سوی زلاندنو مامور می گردند. مردمان پیتکرن عمدتا ماهیگیری و کشاورزی روزگار می گذرانند و به کشت سبزیجات و انواع میوه های گرمسیری اشتغال دارند و چاپ و انتشار تمبرهای یادگاری یکی از منابع درامد آنهاست.

در تحقیقات زمین شناسی سال ۱۹۹۲ به وجود منابعی چون منگنز ‘ آهن ‘ مس ‘ روی ‘ نقره و طلا در زیر آبهای زیرزمینی پیتکرن پی برده شد.  در ۱۹۹۵ رابرت جان الستن به فرمانداری پستکرن انتخاب شد. شمار ساکنان پیتکرن در سالهای اخیر همچنان رو به کاهش گذارده بطوری که در ژانویه ۱۹۹۸ فقط ۳۰ تن در جزایر مزبور باقی مانده بودند که تنها ۸ تن آنها کار داشتند. در جزایر پیتکرن فرودگاه وجود ندارد و موجودیت جزایر مزبور به عنوان اخرین مستعمره بریتانیا در اقیانوس ارام به رفت و امد کشتی هایی بستگی دارد که هرچندگاه یک بار برای تامین نیازمندیهای ساکنان آن بدانجا رفت و آمد می کنند و همین بی توجهی موجبات تشویق مهاجرت از جزایر پیتکرن را فراهم آورده است.

 

                                                 جزایر جورجیای جنوبی و ساندویچ جنوبی

                                        South Georgia and the south Sandwich island

جزیره جورجیای جنوبی با ۳۵۹۲ کیلومتر مربع وسعت در جنوب اقیانوس

اطلس و در حدود ۱۳۰۰ کیلومتری جنوب شرقی جزایر فالکلند واقع شده .

جزایر ساندویچ جنوبی که وسعت آن به ۳۱۱ کیلومتر مربع می رسد در

حدود ۷۵۰ کیلومتری جنوب شرقی جزیره جورجیای جنوبی قرار دارد.

این جزایر در سال ۱۷۷۵ به مالکیت انگلستان درآمد و در سال ۱۹۰۸ به

همراه بخشی از سرزمین جنوبگان و جزایر واقع در ان نواحی ضمیمه

جزایر فالکلند شد . دولت آرژانتین در سال ۱۹۲۷ مدعی مالکیت

جزیره جورجیای جنوبی و در ۱۹۴۸ مدعی مالکیت جزایر ساندویچ

جنوبی شده است. جوجیای جنوبی تا سال ۱۹۸۲ که توسط نیروهی

آرژانتین تصرف شد ‘ دارای یک ایستگاه تحقیقاتی بود که پس از بازپس

گیری آن توسط ارتش انگلستان ‘ ایستگاه مزبور تعطیل گردید.

از سال ۱۹۸۵ اداره این سرزمین ها به فرماندار جزایر فالکلند واگذار شده است.

 

                                                               فالکلند(مالویناس)

                                                         Falkland (malvinas) islands

مجمع الجزایری به مساحت حدود ۱۱۴۰۰ کیلومتر مربع در آبهای جنوبی اقیانوس اطلس ‘ ۴۸۰ کیلومتر خاور کرانه های آرزانتین ‘ مشتمل بر حدود یکصد جزیره . مجمع الجزایر مزبور که جزایر جورجیای جنوبی و ساندویچ و شتلند را نیز شامل می گردد از دو جزیره نسبتا بزرگ فالکلند خاوری یا سولداد و فالکلند غربی یا گران مالویناس تشکیل شده و تنگه سان کارلوس یا تنگه فالکلند آنها را از هم جدا می کند.

کرانه های جزایر مزبور مضرس و ناهموار و کوهستانی است و بیش از نیمی از سکنه ان در شهر پورت استنلی ‘ مرکز جزایر که در جزیره فالکلند شرقی (سولداد) واقع است سکونت دارند. فعالیت عمده اقتصادی ساکنان فالکلند  گله داری و پرورش گوسفند است و گاز و نفت از منابع عمده زیرزمینی آن محسوب می گردد. نزدیکی جزایر مزبور به قاره جنوبگان موقعیت استراژیکی خاصی به جزایر فالکلند بخشیده و کشف منابع نفت بر اهمیت آن افزوده است.

جمعیت جزایر فالکلند حدود ۲۰۰۰ نفر است. علاوه بر ان از سال ۱۹۸۲ یک پادگان ۴۰۰۰ نفره انگلیسی نیز به ان افزوده شد که به حفاظت و نگهداری از جزایر مزبور مشغولند. زبان رسمی مردم فالکلند یا مالویناس انگلیسی است و مرکز آن پورت استنلی یا پوئرتوآرخنتینو است . جزایر مزبور زیر نظارت دولت انگلستان قرار دارند و فرماندار آن از سوی بریتانیا تعیین می گردد و واحد پولشان پوند استرلینگ است.

اختلافات جزایر فالکلند در کشور انگلستان

هنگامی که اسپانیاییها در سال ۱۵۲۰ وارد جزایر فالکلند شدند ‘آن

را خالی از سکنه یافتند. در سده هجدهم میلادی ماهیگیران

و صیادان فرانسوی نهنگ ماندگاهی در انجا تاسیس کردند و

در سال ۱۷۶۴ لویی آنتوان دوبوگنویل ‘پورت لویی را در جزیره فالکلند

شرقی (سولداد)بنا نهاد که مورد اعتراض اسپانیاییها که نسبت به

ان ادعای مالکیت داشتند قرار گرفت. انگلیسی ها که جزایر مزبور

را از سال ۱۶۹۰ فالکلند نامیدند. شهرک فورت اگمونت را در

مقابل ۲۴۰۰۰ پوند انگلیسی به اسپانییاییها واگذار کردند و

اسپانیایی ها  آن را به پوئرتوسولداد تغییر نام دادند.

اسقلال کشور انگلستان

با اعلام استقلال آرژانتین  در سال ۱۸۲۰ فرمانداری از سوی آرزانتین برای جزایر مزبور تعیین گردید و فرماندار دیگری در سال ۱۸۳۱ دو فروند کشتی امریکایی را که در ابهای پیرامون جزیره به ماهیگیری غیرقانونی مشغول بودند توقیف و جریمه نمود. این عمل باعث شد که یک ناوگان امریکایی که ظاهرا به منظور دیدار امریکای جنوبی به ابهای جزایر مزبور وارد شده بود ‘ پوئرتوسولداد را متقابلا گلوله باران کند و پادگان نظامی و خانه های مسکونی را ویران نماید و ارژانتینی ها را فراری دهد.

درژانویه ۱۸۳۳ یک کشتی انگلیسی گروهی مرکب از چند خانوار مهاجر و یک دسته کوچک نظامی در جزیره مزبور پیاده کرد تا به تملک و حفاظت آن بپردازند. پس از جنگ جهانی دوم سازمان ملل متحد پیشنهاد خودگردانی ساکنان فالکلند را که غالبا انگلیسیبودند موجه ندانست و مالکیت آرزانتین بر جزایر مزبور را قانونی خواند. در دوم آوریل ۱۹۸۲ نیروی دریایی آرژانتین جزایر مالویناس را تصرف کرد و محافل بین المللی را با واکنش متفاوتی روبرو ساخت.

تیرگی روابط کشور انگلستان و آرژانتین

این عمل به تیرگی روابط آؤزانتین و برتانیا منتهی شد و متعاقب آن نیروی دریایی انگلستان در جزیره پیاده شد و پس از جنگ و زد و خوردی چند روزه جزایر مزبور را به تصرف دراورد. با روی کار آمدن کارلوس منم روابط سیاسی آرژانتین و انگلستان دوباره برقرار شد اما موضوع مالکیت جزایر فالکلند در حالت تعلیق باقی ماند اما زمانی که داگلس هرد وزیر خارجه وقت بریتانیا از جزایر مزبور دیدن می کرد بر مالکیت انگلستان تاکیید کرد و متعاقب آن در نوامبر ۱۹۹۱ فرماندار انگلیسی فالکلند کشف و استخراج نفت و گاز جزایر مزبور و ابهای پیرامون آن را به یک کمپانی نفتی واگذار کرد.

در گیری کشورانگلیستان و آرژانتین

در مارس سال ۱۹۹۴ وزیر دفاع آرزانتین اعلام داشت که پس از

جریانات سال ۱۹۸۲ ‘ حداقل ۹ تن از اسرای ارتش آرزانتین به

دست نیروهای انگلیسی کشته شده اند و این برخلاف قوانین

مربوط به کنوانسیون زنو درباره اسرای جنگی است.

 

در سال ۱۹۵۵ با به رسمیت شناختن قرارداد منعقده بین رئیس جمهور

آرزانتین (کارلوس منم) و نخست وزیر بریتانیا (جان میجر) توافق گردید

که کشف و استخراج منابع زیردریایی آبهای غربی جزایر فالکلند که در

نوار مرزی میا آرزانتین و فالکلند واقع است بطور مشترک انجام شود.

در مه ۱۹۸۸ کمپانی نفتی امریکایی به نام امرادا هس اعلام داشت

که عملیات گمانه زنی و حفاری در ۱۹۰ کیلومتری شمال جزایر به منابع

نفت نه چندان وسیعی رسیده و کاوش و حفاری همچنان ادامه خواهد یافت.

 

                                                                   جزایر کیمن

                                                             Cayman islands

مجمع الجزایری است به مساحت ۲۵۹ کیلومتر مربع و جمعیتی حدود ۳۴۰۰۰ نفر در شمال دریای کارائیب ‘ جنوب کوبا و غرب جامائیکا در امریکای مرکزی . جزایر کیمن بخشی از آنتیل های بزرگ است و از سه جزیره کیمن بزرگ ‘ کیمن کوچک و کیمن براک تشکیل یافته است. هر سه جزیره دارای منشا آتشفشانی است و بیشتر جمعیت در کیمن بزرگ به سر می برند. اقلیم جزایر کیمن گرم و مرطوب و بارانی است و جریان های دریایی بر اعتدال آن کمک می کند.

۴۰% جمعیت کیمن دورگه های سرخ پوست و سفید پوست ‘ ۲۰% را اروپایی تباران و ۲۰% دیگر را افریقایی تباران تشکیل داده اند. عمدتا از مذهب پروتستان پیروی می کنند و زبان رسمی مردمان آن انگلیسی است. نام رسمی آن جزایر کیمن(کیمن آیلندز) است و از ۸ بخش ترکیب یافته است. مرکز ان شهر جورج تاون ( حدود ۱۵۰۰۰ نفر) است و وست بی و بادن تاون از شهرهای مهم ان هستند. جزایر کیمن به وسیله یک فرماندار انتصابی از سوی ملکه انگلستان و یک مجلس قانونگذاری مرکب از ۱۵ عضو منتخب و ۳ نفر از مسئولین دولتی اداره می شود و واحد پول آن دلار جزایر کیمن است.

حضور کریستف کلمب در کشور انگلستان

در سال ۱۵۰۳ کریستف کلمب از ان دیدن کرد و انجا را از جزایر

ترتل (سنگ پشت) نامید. زیرا سنگ پشت و تمساح و سوسمار

تنها ساکنان ان بودند. اندک زمانی بعد فرانسوی ها بر ان دست

یافتند و سپس دزدان دریایی در آن پناه گرفتند. به دلیل لنگرگاههای

مناسب و موقعیت مکانی در سده هفدهم به مرکز فرمانروایی دزدان

دریایی آنتیل ها مبدل گردید. اولین ماندگاه استعماری فرانسه در

جزیره کیمن بزرگ تاسیس گردید و بیشتر ساکنان آن از جامائیکا

به آنجا مهاجرت کردند و در ۱۸۳۳ دو جزیره دیگر نیز مسکون گردید.

آنتیل ها از جمله جزایری هستند که استعمارگران اروپایی بر سر آن مبارزه ها کردند.

منابع گردشگری کشور انگلستان

این مبارزات زمانی به اوج خود رسید که جامائیکا در سال ۱۶۷۰ به موجب پیمان مادرید به انگلستان واگذار شد و جزایر کیمن در تابعیت جامائیکا درامد و در سال ۱۹۵۹ رسما جزء مستعمرات انگلستان منظور گردید. قانون اساسی سال ۱۹۷۲ تا حدی به ان خودمختاری داد و فرماندار آن را از سوی دولت پادشاهی انگلستان منصوب گردید و شورای اجرایی و شورای قانونگذاری برای ان تعیین شد.

یکی از منابع درامد کیمن صنعت گردشگری است و به علاوه بر ان پرورش لاک پشت صنایع دستی و کشاورزی نیز از جمله منابع تغذیه داخلی و درامد ارزی آن به شمار می ایند. در جموعه این جزایر درخواست های استقلال طلبانه وجود نداشته و اکثریت مطلق ساکنان آن خواستار حفظ روابط خود با پادشاهی انگلستان می باشند. جهانگردی یکی از مهمترین منابع تامین درامد این جزایر است وعلاوه بر ان معافیت های مالیاتی باعث شده تا بانک های زیادی در جزایر کیمن تاسیس شود.

                                                             جزایر ویرجین انگلستان

                                                           British Virgin island

جزایری است به مساحت ۱۵۳ کیلومتر مربع و جمعیتی معادل ۲۰۰۰۰ نفر در حاشیه شمال خاوری دریای کارائیب ‘ غرب اقیانوس اطلس و امریکای مرکزی. بخش خاوری جزایر ویرجین که به انگلستان تعلق دارد از ۳۶ جزیره و آبسنگ تشکیل شده که از آن میان ۱۶ جزیره مسکون است. عمده ترین جزایر این گروه تورتولا (۵۴/۴ کیلومتر مربع) آنگادا (۳۸/۸ کیلومتر مربع ) ‘ ویرجین گوردا و جوست و اندایک هستند که بیشترین جمعیت را در خود جای داده اند.

جزایر مزبور منشا آتشفشانی دارند و اراضی آنها تپه ماهور است و ارتفاع بلندترین نقطه آن از ۵۳۰ متر تجاوز نمی کند. اقلیم آن معتدل است و بارندگی نامنظم آن کشاورزی محدودی را تحمیل کرده و به اندکی میوه و سبزیجات منحصر ساخته است. ماهیگیری و گردشگری مهم ترین فعالیتهای اقتصلدی آن است و آلودگی پلازها و صدماتی که گردشگران به صخره های مرجانی می زنند ‘ آفت زیست محیطی آن به شمار می آید.

جمعیت افریقائی تباران کشور انگلستان

بیشتر جمعیت این جزایر را افریقایی تباران تشکیل می دهند و انگلیسی ها در ردیف اقلیتهای قومی ـن جای دارند. از نظر مذهبی عمدتا پروتستان هستند و انگلیکان ها ‘ ادونتیست ها ‘باپتیست ها و کاتولیک ها جز اقلیتهای مذهبی آن هستند و زبان رسمی انگلیسی است.

پایتخت آن شهرک رود تاون با حدود ۶۳۰۰ نفر جمعیت است که در جزیره تورتولا قرار دارد. فرماندار آن از سوی دولت انگلستان منصوب می گردد و به کمک یک شورای اجرایی و یک سروزیر که امور داخلی را اداره می کند ‘ امور محوله را عهده دار می گردد . انتخاب سروزیر از سوی شورای قانونگذاری منتخب مردم که دارای ۹ عضو است صورت می گیرد. واحد پول آن دلار امریکاست.

جزیره ویرجین کشور انگلستان

نام جزایر ویرجین توسط کریتف کلمب در ۱۴۹۳ به این جزایر داده شد. در اواسط سده شانزدهم کلیه بومیان اصلی آن یعنی آراواک ها و کاریب ها ‘ قتل عام و تار و مار شدند. در سده هجدهم میلادی انگلیسی ها کنترل جزایر مزبور را در دست گرفتند و بردگان افریقایی را در کشتزارها به کار گماردند و به کشت نیشکر و پنبه پرداختند.از سال ۱۸۷۲ جزایر مزبور ضمیمه جزایر لیوارد (بادپناه) گردید و به صورت تحت الحمایه فدرال اداره شد.

فدراسیون مزبور در سال ۱۹۵۶ منحل شد و فرماندار جزایر لیوارد ‘ سرپرستی جزایر ویرجین را نیز عهده گرفت. اداره امور ان در ۱۹۶۰ در اختیار فرمانداری که مستقیما از سوی دولت انگلستان منصوب می گردید قرار داده شد. در سال ۱۹۷۷ قانون اساسی جزایر مورد تجدید نظر تصویب قرار گرفت و فقط امور دفاعی و مسائل امنیتی و روابط خارجی جزء مسئولیت های فرماندار منظور گردید . در مارس ۱۹۸۸ اومار هاج ‘ سروزیر وقت ‘ از کار کناره گیری کرد و رالف اونیل به جای او مسئولیت دولت را عهده دار شد. در اکتبر ۱۹۹۱ پیتر آلفرد پنفولد به سمت فرمانداری منصوب شد و در ۱۹۹۵ جای خود را به دیوید مکیلیگین واگذار کرد و در ژوئن همان سال رالف اونیل سرپرستی دولت را پس از مرگ لاویتی اسکات ‘ مجددا عهده دار گردید. فرانک ساویج در سال ۱۹۹۸ به سمت فرماندار جزایر منصوب گردید.

 

                                                     سرزمین جنوبگان انگلستان

                                                 The British Antarctic Territory

سرزمین جنوبگان انگلستان در محدوده نواحی متعلق به پیمان

جنوبگان ‘ یعنی نواحی جنوبی عرض جغرافیایی ۶۰ درجه جنوبی

واقع شده و در سوم مارس ۱۹۶۲ تشکیل یافته است . این سرزمین

شامل تمامی جزیره ها و اراضی واقع در محدوده جنوب مدار ۶۰ درجه

جنوبی ‘ بین نصف النهارهای ۲۰ درجه غربی و ۸۰ درجه غربی است

و جزایر اورکنی جنوبی ‘ جزایر شتلند جنوبی ‘ شبه جزیره جنوبگان

و نواحی جنوب و شرق دریای ودل را دربر می گیرد ‘ وسعت ان به

۰۰۰’۷۱۰’۱  کیلومتر مربع می رسد و فاقد جمعیت بومی است. در

طی سال حدود ۶۰ نفر از دانشمندان و کادر پشتیبانی آنان د

ر ایستگاه ها و مراکز تحقیقاتی این نواحی حضور دارند. مهم ترین

مراکز تحقیقاتی انگلستان عبارتند از: داموی پوینت ‘ فسیل بلاف ‘ هالی ‘ رواتر و سیگنی.

 

                                        سرزمین های انگلستان در اقیانوس هند

                                          The British indian Ocean Territory

این سرزمین ها در سال ۱۹۶۵ از ادغام جزایر الدیرا ‘ دروشه و فارکوثر با مجمع الجزایر چاگوس به وجود آمد . در سال ۱۹۷۶ هنگام استقلال مجمع الجزایر سیشل ‘ جزایر الدبرا ‘ دروشه و فارکوثر به این کشور واگذار گردید. بدین ترتیب تنها مجمع الجزایر چاگوس و از جمله جزیره دیگو گارسیا با ۶۰ کیلومتر مربع مساحت در پهنه ای به وسعت ۵۴۴۰۰ کیلومتر مربع از آب های اقیانوس هند ‘ در محدوده این سرزمین باقی ماند. منظور از تاسیس این سرزمین تامین نیازهای امنیتی و دفاعی کشورهای انگلستان و امریکا در اقیانوس هند می باشد که از طریق پایگاههای نظامی مستقر در این جزایر صورت می گیرد. فعالیت اقتصادی در این جزایر سابقا منحصر به ماهیگیری و کشت نارگیل بود و مالکیت این جزایر در اختیار یک شرکت خصوصی قرار داشت.

پساز خرید این جزایر توسط  دولت انگلستان در سال ۱۹۶۷ ‘ ساکنین این جزایر مخیر شدند که به موریس یا سیشل نقل مکان یابند که بیشتر آنان (حدود ۱۲۰۰ نفر ) طی سالهای ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ به موریس انتقال یافتند. دولت موریس از همان ابتدا مدعی مالکیت جزایر چاگوس بود و خواهان استرداد این جزایر شد که این درخواست با حمایت همه جانبه سازمان وحدت افریقا نیز روبرو شد. در سال ۱۹۸۲ با پرداخت غرامتی به مبلغ ۴ میلیون لیره از سوی دولت انگلستان این ادعاها پایان یافت. اما در اوایل سال ۱۹۸۴ ساکنان سابق جزیره دیگوگارسیا خواهان غرامتی به مبلغ ۶ میلیون دلار از دولت امریکا شدند.

قرارداد میان آمریکا و کشور انگلستان

که مورد پذیرش واقع نشد. در سال ۱۹۶۶ قرردادی میان انگلستان و امریکا به امضا

رسید که به موجب آن دو کشور موافقت کردند به مدت ۵۰ سال به طور مشترک

از این جزایر استفاده کنند. در ابتدا از جزیره دیگو گارسیا به عنوان یک مرکز

مخابراتی استفاده می شد. در سال ۱۹۷۲ با گسترش حضور نیروی دریایی

اتحاد جماهیر شوروی در اقیانوس هند ‘ دولت امریکا اقدام به ساخت یک پایگاه

نیروی دریایی در این جزیرهنمود که تاسیسات آن طی سالهای ۱۹۷۴ و ۱۹۷۶ و ۱۹۷۹ گسترش یافت.

در دهه ۱۹۸۰ تجهیزات جدیدی به این پایگاه اضافه د و با گسترش جنگ

ایران و عراق در نیمه دوم این دهه ‘ جزیره دیگو گارسیا به مرکز سوختگیری

و پایگاه هلی کوپترهای مین روب مبدل گردید. پس از اشغال کویت توسط

ارتش عراق از جزیره دیگو گارسیا به عنوان پایگاه هواپیمایی بمب

افکن ب ۵۲ امریکا برای بمباران عراق استفاده شد.

از زانویه ۱۹۸۸ مجددا دولت موریس ادعای خود در مورد مالکیت بر جزایر چاگوس را تکرار کرد و خواهان ایجاد منطقه صلح و عاری از سلاح در اقیانوس هند گردید. مجمع الجزایر چاگوس در حال حاضر فاقد جمعیت بومی است و تعداد نفرات ارتش امریکا و انگلستان در سال ۱۹۹۵ بالغ بر ۱۲۰۰ نفر بوده و حدود ۱۷۰۰ نفر نیز به عنوان کارکنان شرکت های خدماتی در ان به سر می بردند.

                                                     سنت هلنا

                                                               St.Helena

جزیره ای است به وسعت ۱۲۲ کیلومتر مربع و جمعیتی حدود ۶۵۰۰ نفر واقع در جنوب اقیانوس اطلس ‘ حدود ۲۰۰۰ کیلومتر غرب ساحل آنگولا به فاصله کمی در غرب نصف النهار گرینویچ . سنت هلنا جزیره ای کوهستانی است و دارای منشا آتشفشانی است. فاقد منابع زیرزمینی و صنعت است و تنها فعالیت اقتصادی آن کشاورزی و ماهیگیری است. اقلیم آن معتدل و نسبتا پرباران است. جمعیت سنت هلنا را عمدتا افریقایی تباران تشکیل می دهند که شمار زیادی از آنان طی دهه های اخیر به افریقای جنوبی و بریتانیا مهاجرت کرده اند. مذهب رایج پروتستان و انگلیکان و باپتیست و ادونتیست و کاتولیک است و زبان رسمی انگلیسی است.

نام رسمی آن سنت هلنا است و سنت هلن و سن هلن نیز گفته می شود که از زبان فرانسه وارد زبان فارسی شده است. پایتخت آن شهرک جیمز تاون است و از نقاط دیدنی آن لانگ وود تبعیدگاه معروف ناپلئون بناپارت است. فرماندار ان از وسی دولت انگلستان منصوب می شود و دارای یک شورای اجرایی و یک شورای قانونگذغاری است که از ۱۵ نماینده که ۱۲ نفرشان براساس آراء عمومی و ۲ نفرشان از سوی فرماندار تعییین می گردد  تشکیل می شود و واحد پول آن پوند استرلینگ سنت هلنا است که معادل یک پوند انگلستان اداره امور جزیره اسنشن و جزایر تریستان داکونا را نیز عهده دارد.

دفتر هند شرقی در کشور انگلستان

تا زمان ورود پرتغالی ها (۱۵۰۲) جزیره مزبور خالی از سکنه بوده است.

در سال ۱۶۵۹ یک دفتر نمایندگی کمپانی هند شرقی در انجا دایر شد و

از ان به بعد سنت هلنا به یکی از مستعمرات انگلستان مبدل گردید.

معروفیت سنت هلنا بیشتر از زمانی آغاز شد که ناپلئون بناپارت امپراتور

فرانسه را در سال ۱۸۱۵ به انجا تبعید کردند.

وی تا سال ۱۸۲۱ که درگذشت در این جزیره به حالت تبعید به سر می برد.

در سال ۱۸۳۴ سنت هلنا به مستعمره فرمانگذار انگلیس مبدل گردید. سازمان

ملل متحد طی بیانیه های رسمی از خودگردانی و استقلال جزیره مزبور حمایت

کرده و در دسامبر ۱۹۸۴ کشور انگلستان را از افراط در صید ماهی منع کرده و

ترویج صنایع دستی و جنگل کاری را توصیه نموده است.

تنوع زیست محیطی و حیات وحش سنت هلنا مورد توجه زیست شناسان قرار

دارد و حدود ۴۰ نوع از گونه های گیاهی آن در هیچ کجای جهان دیده نشده است.

قانون اساسی ژانویه ۱۹۸۹ اختیارات بیشتری را به نمایندگان محلی واگذار کرده است.

عمده ترین صادرات و منبع درامد سنت هلنا صید ماهی است که متاسفانه به دلیل

زیاده روی در صید حجم تولید آن از ۲۷ تن در سال ۱۹۸۵ به ۹ تن در سال ۱۹۹۰ کاهش یافته است.

حق شهروندی انگلستان که در سال ۱۹۸۱ از ساکنان جزیره سنت هلنا صلب شده بود مجددا در سال ۱۹۹۹ برقرار گردید.

                                                                      مونتسرات(مانتسرات)

                                                                        Montserrat

جزیره ای است به مساحت ۱۰۲ کیلومتر مربع و جمعیتی معادل ۱۱۰۰۰ نفر (۱۹۹۸) در حاشیه خاوری دریای کارائیب و امریکای مرکزی. این جزیره که یکی از جزایر لیوارد و جزیی از انتیل های کوچک است که در ۴۰۰ کیلومتری جنوب خاوری پوئرتوریکو و ۶۰ کیلومتری شمال غربی گوادلوپ واقع شده است. منشا آتشفشانی دارد و کاملا کوهستانی است و با ارتفاع حداکثر حدود ۱۰۰۰ متر (آتشفشان چنس)اقلیم آن گرم و مرطوب و پرباران است و وزش بادهای دریایی بر اعتدال و لطافت هوای آن کمک می کند. دشتهای کوچک آن عمدتا به کشت نیشکر و پنبه اختصاص یافته است.

جمعیت افریقای تباران کشور انگلستان

اکثر جمعیت آن را افریقایی تباران و مهاجران اروپایی تشکیل می دهند.

عمدتا پیرو مذهب کاتولیک هستند و انگلیکان ها و متدیست ها نیز در رده های

بعدی قرار دارند.زبان رسمی انگلیسی است و اکثر ساکنان ان با گویش های

محلی نیز گفتگو می کنند. نام رسمی این جزیره مستعمره مونتسرات است

و پایتخت آن شهر پلیموت (حدود ۱۵۰۰ نفر) است. توسط فرماندار انگلیسی

که از سوی شاه انگلستان منصوب می گردد و در راس یک شورای اجرایی ۷ نفره قرار دارد اداره می شود.

یک شورای قانونگذاری که اعضای آن را مردم جزیره انتخاب می کنند بر اداره امور نظارت دارد

و واحد پول دلار کارائیب شرقی است. پیش از آن که کریستف کلمب در سال ۱۴۹۳ از این

جزیره دیدن کند بومیان کارائیب در ان به سر می بردند و تاریخ آن بعد از سفر کریستف کلمب

مشابه تاریخ دیگرجزایر آنتیل های کوچک است. به دلیل نامرغوب بودن خاکش که جز نیشکر

و پنبه در ان نمی روید ‘ کمتر مورد توجه اروپاییان و همسایگان بوده و ایرلندی هایی که

در سنت کیتس جزیره مجاور آن می زیستند جزء اولین اروپاییان ساکن ان به شمار می آیند.

جمعیت کشور انگلستان

جمعیت آن در اواسط سده نوزدهم حدود ۱۰۰۰۰ نفر بود که ۹۰۰۰ تن انان را بردگان افریقایی تشکیل می دادند. مونتسرات نخست یکی از اعضای فدراسیون لیوارد بود که بعدا به عضویت فدراسیون هند غربی درامد. پس از انحلال این فدراسیون که در سال ۱۹۶۲ صورت گرفت ‘ مونتسرات به نوعی خودمختاری داخلی دست یافت و چند حزب سیاسی در ان تاسیس گردید. در سال ۱۹۷۹ جان آسبرن به نخست وزیری آن منصوب گردید و اقداماتی در زمینه بهبود وضع اقتصادی آن به عمل اورد. نیمی از اراضی جزیره که مناسب کشاورزی است به ویزه به کشت نیشکر و پنبه اختصاص داده شد و بقیه برای دامداری منظور  گردید و از ۱۹۷۹ صنعت گردشگری نیز مورد توجه قرار گرفت. نصب فرستنده های رادیو آنتیل و صدای آلمان نیز یکی دیگر از منابع درآمد ان است.

توفند هوگو در سال ۱۹۸۹ ویرانی و خسارات فراوانی به بار اورد و ۳۵ میلیون دلار

برای بازسازی مناطق آسیب دیده هزیته گردید. در ۱۹۹۳ فرانک سویج به فرماداری

جزیره منصوب شد. در ۱۹۹۷ برنارد آسبرن از نخست وزیری کناره گرفت. از سال

۱۹۹۵ که اتشفشان چنس شروع به فعالیت و پرتاب خاکستر نموده ‘ مردم جزیره

را در وحشت و نگرانی قرار داده و نحوه تخلیه و جابجایی انان مورد بحث و مذاکره

مقامات مسئول قرار داشته است.

 

 

 

با همکاری

راهنما

هتـــل ها

نمایش هتل ها

خرید آنی بلیط با کارت شتاب

سامانه خرید و رزرو

ورود به سامانه
تلفن اضطراری 88932998-88932996-88932990-88932558تمامی حقوق سایت برای شرکت پارس تراول محفوظ است . هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع پیگرد قانونی دارد - 5.053
برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید: parstraveliran@