تلفن دفتر تهران 021 88890919(20خط) تلفن دفتر کرج 02636313763

سرزمین پارس چارتر کننده اصلی ماهان آنتالیا آماده فروش و ثبت نام تورهای تابستان و تورهای پائیز 96 می باشد.. 
پایتخت کشور دومینیکن

کشور دومینیکن

هواپیمایی :

کشور دومینیکن

کشور  دومینیکن                       DOMINICAN

کشور دومینیکن در امریکای مرکزی و در حاشیه شمالی دریای کارائیب جای دارد. این کشور که نیمه خاوری جزیره ههیسپانیولا ‘ از جزایر آنتیل بزرگ ‘ را به خود اختصاص داده و در شرق کشور هاتی تی واقع است ‘ عمدتا هموار و نسبتا مسطح است و رشته کوهی در امتداد شمال غربی به جنوب خاوری ناحیه مرکزی آن به ارتفاع حداکثر ۳۱۷۵ متر قرار دارد.

پایتخت کشور دومینیکن

کشور دومینیکن – نقشه کشور دومینیکن

__________________________________________

نام رسمی کشور دومینیکن:                                               جمهوری دومینیکن

نام محلی کشور دومینیکن:                                                دومینیکانا

اسامی دیگر کشور دومینیکن:                                            ___

پایتخت کشور دومینیکن:                                                    سانتو دومینگو

تاریخ استقلال کشور دومینیکن:                                         ۱۸۴۴/۲/۲۷   از هائی تی

روز ملی کشور دومینیکن:                                                  روز استقلال

نوع حکومت کشور دومینیکن:                                              جمهوری چند حزبی  با ۲ مجلس

رئیس حکومت کشور دومینیکن:                                          رئیس جمهور

رئیس دولت کشور دومینیکن:                                             رئیس جمهور

قوه مقننه کشور دومینیکن:                                               قانون اساسی سال  ۱۹۹۴  مجلس نمایندگان با ۴۹ عضو و مجلس سنا با ۳۰ عضو به مدت ۴ سال

عضویت در سازمانهای بین المللی: سازمان ملل متحد ‘ اونکتاد ‘ یونیسف ‘ فائو ‘ یاا آ ‘ ایبرد ‘ ایکاتو ‘ ایفک ‘ ایلو ‘ ایمف ‘ ایمو ‘ ایتو ‘ یونسکو

یونیدو ‘یوپو ‘ وهو ‘ ویپو ‘ ومو ‘ ویپو ‘ سازمان تجارت جهانی ‘سازمان کشورهای امریکایی  ‘آکپ ‘ آی آدب

                                               جمعیت کشور  دومینیکن

مساحت کشور دومینیکن:                                           ۴۸۶۷۱   کیلومتر  ( صد و بیست و هشتمین کشور جهان)

جمعیت کشور دومینیکن:                                            ۰۰۰’۵۰۰’۸  نفر در سال  ۲۰۰۰  ( هشتاد و چهارمین کشور جهان )

تراکم جمعیت:                                                          ۱۷۴/۶  نفر در کیلومتر مربع

پیش بینی جمعیت(۲۰۲۵):                                         ۱۱/۴  میلیون نفر

جمعیت شهری(۱۹۹۸):                                              ۶۳/۹%

رشد سالانه جمعیت(۲۰۰۰_۱۹۹۵):                             ۱/۷%

زمان دوبرابر شدن جمعیت:                                         ۳۴ سال

توزیع سنی(۱۹۹۸):                                                   زیر ۱۵ سال  ۳۵/۱۵     ۲۹_۱۵ سال  ۲۹%    ۵۹_۳۰  سال  ۲۹/۷%          بالای ۶۰ سال  ۶/۲%

توزیع جنسی(۱۹۹۸):                                                 مرد  ۴۸/۶۹%      زن ۵۱/۳۱%

امید به زندگی(۱۹۹۹):                                                زنان  ۷۵/۱  سال   مردان  ۷۰/۹  سال

میزان تولد در هر هزار نفر(۱۹۹۹):                                ۲۵/۶  نفر

میزان مرگ و میر در هر هزار نفر(۱۹۹۹):                       ۴/۸ نفر

مرگ و میر کودکان در هر هزار تولد(۱۹۹۹):                   ۳۷/۵ نفر

رشد طبیعی جمعیت در هر هزار نفر(۱۹۹۹):                 ۲۰/۸ نفر

دلایل عمده مرگ و میر در کشور دومینیکن

 

دلایل عمده مرگ و میر در هر صدهزار نفر(۱۹۹۶):        بیماریهای دستگاه گردش خون  ۱۶۵ نفر     بیماریهای عفونی و انگلی  ۸۵ نفر   بافت های بدخیم ( سرطان)  ۴۵ نفر         بیماریهای دستگاه تنفسی  ۴۱ نفر

میانگین زایمان زنان بارور(۱۹۹۹):                              ۳  نفر

مرگ و میر مادران در هر هزار نفر:                             ؟

میزان ازدواج در هر هزار نفر:                                   ؟

میزان طلاق در هر هزار نفر:                                    ؟

نژاد/ملیت(۱۹۹۲):                                                 دورگه  سفید و سیاه  ۷۳%         سفیدپوست  ۱۶%   سیاهپوست  ۱۱%

دین(۱۹۹۰):                                                          کاتولیگ ۸۱/۸%     پروتستان  ۶/۴%    دیگر مسیحیان ۶/.%    ادیان دیگر  ۱۱/۲%       دین رسمی ندارد

زبان و خط:                                                           اسپانیایی  ( زبان رسمی)   خط : لاتین

شهرهای مهم (۱۹۹۸):                                         سانتیاگو         لارومانا      سان پدرو دماکوریس     سان فراسیسکو  ماکوریس

بنادر مهم کشور دومینیکن:                                                            سانتودومینگو  و سان پدرو دماکوریس  ( در  دریای کارائیب )

                                            اقتصاد و دارایی کشور  دومینیکن

واحد پول کشور دومینیکن:                                    پزو  دومینیکن  = ۱۰۰ سنتاوو    یک دلار= ۱۶  پزو       یک پزو = ۵۰۰  ریال

درآمد بودجه(۱۹۹۸):                                             ۳۸۵۶۶ میلیون پزو

هزینه بودجه(۱۹۹۸):                                             ۴۱۱۷۹  میلیون پزو

تولید ناخالص ملی(۱۹۹۸):                                     ۱۴۶۲۹  دلار

منشاء تولید ناخالص ملی(۱۹۹۸):                          کشاورزی  ۱۱/۶%   صنعت  ۳۲/۸%        خدمات  ۵۵/۶%

میزان سرمایه گذاری خارجی:                                ( میانگین سالانه ۹۲ _ ۱۹۸۷ ) : ۱۲۷ میلیون دلار        ۱۹۹۸  : ۶۹۱ میلیون دلار

بدهی خارجی(۱۹۹۸):                                          ۳۵۳۰ میلیون دلار

کمک های خارجی                                                ۱۲۰/۴+  میلیون دلار

میزان پس انداز ناخالص داخلی نسبت به تولید ناخالص داخلی(۱۹۹۸):         ۱۶/۹%

نرخ تورم کشور دومینیکن

نرخ تورم کشور دومینیکن:                                  (میانگین سالانه  ۹۸ _ ۱۹۹۰) :  ۱۰/۶%      ۱۹۹۸ : ۴/۹%       ۲۰۰۰: ۹%

محصولات کشاورزی(۱۹۹۸):                             نیشکر        برنج  موز            موز سبز                دانه کاکائو        قهوه   حبوبات

کاربری زمین(۱۹۹۴):                                      کشاورزی ۳۰/۶%       مرتع و چمنزار  ۴۳/۳%   جنگل  ۱۲/۴%     سایر موارد  ۱۳/۶%

تعداد دام زنده(۱۹۹۸):                                   گاو  ۰۰۰’۵۲۸’۲  راس    خوک ۰۰۰’۹۶۰  راس

تولید چوب:                                                   ۳۰۰’۹۸۲  متر مکعب

صید ماهی(۱۹۹۷):                                        ۱۴۵۳۶  تن

تولید مرغ(۱۹۹۹):                                         ۰۰۰’۰۰۰’۴۲ قطعه

تولید تخم مرغ(۱۹۹۹):                                   ۸۵۳’۵۲  تن

تولیدات معدنی(۱۹۹۸):                                  نیکل  ۲۵۲۰۰ تن     طلا ۴۰۷۰۰ تروی

تولیدات صنعتی(۱۹۹۸):                                 سیمان  ۱۸۷۲۰۰۰ تن شکر تصفیه شده  ۱۰۵۰۰۰ تن   آبجو ۲۹۹۰۰۰۰ هکتولیتر

انرژی/میزان تولید(میزان مصرف)                    برق (۱۹۹۸) :  ۰۰۰’۰۰۰’۹۲۸’۷  کیلو وات ساعت

نیروی کار:                                                   جمعیت فعال اقتصادی ۱۹۹۳  :  ۲۲۵’۵۵۶’۲ نفر       میزان بیکاری ۲۰۰۰:  حدود ۲۵%

توزیع نیروی کار(۱۹۹۶):                               کشاورزی  ۱۵%     صنعت  ۲۳%         خدمات  ۶۲%

نیروی دفاعی:                                            مدت نظام وظیفه  :  ؟   تعداد نفرات ارتش  ۱۹۹۹  :  ۲۴۵۰۰ نفر     نیروی زمینی ۶۱/۲%      نیروی دریایی ۱۶/۳%      نیروی هوایی  ۲۲/۵%

واردات و صادرات کشور دومینیکن

واردات ۱۹۹۸:                                           ۴۸۹۷  میلیون دلار

صادرات ۱۹۹۸                                           ۸۸۹ میلیون دلار

 

تراز بازرگانی                                           ۱۹۹۳              ۱۹۹۴                 ۱۹۹۵             ۱۹۹۶                 ۱۹۹۷                   ۱۹۹۸

میلیارد دلار                                            ۲۱۹۳-               ۲۲۵۶-                ۲۲۹۲-             ۲۶۳۵-                   ۳۱۷۵-                ۴۰۰۸-

درصد کل                                              ۶۴/۶%             ۶۰/۵%                ۵۶/۸%          ۵۸/۲%                  ۶۱%                   ۶۹/۳%

 

شاخص قیمت ها و درامدها                 ۱۹۹۳               ۱۹۹۴                ۱۹۹۵             ۱۹۹۶               ۱۹۹۷                ۱۹۹۸              ۱۹۹۹

شاخص قیمتهای مصرفی                     ۸۲/۱               ۸۸/۹                  ۱۰۰               ۱۰۵/۴                 ۱۱۴/۱             ۱۱۹/۳              ۱۲۵/۳

شاخص درامد سالانه                          ۸۳/۳               ۸۳/۳                   ۱۰۰               ۱۰۰                     ۱۲۰               ۱۲۰                     ؟

 

ویژگیهای خانوار:                               میانگین اندازه خانوار ۱۹۹۳ :  ۳/۹  نفر

جهانگردی ۱۹۹۸                                 درآمد :  ۲۱۴۲  میلیون دلار

                                               حمل و نقل و ارتباطات کشور  دومینیکن

راه(۱۹۹۶):                                          ۱۲۶۰۰  کیلومتر

راه اهن(۱۹۹۷):                                   ۱۷۴۳     کیلومتر

تعداد اتومبیل(۱۹۹۶):                          ۲۲۴۰۰۰ دستگاه

تعداد کامیون و اتوبوس:                      ۱۵۱۵۵۰  دستگاه

کشتی بالای صد تن:                           ۲۸  فروند

فرودگاه ۱۹۹۷:                                 ۷  فرودگاه

روزنامه:                                           ۱۲  روزنامه

مجلات ادواری:                                   ؟

کتاب                                                 ؟

رادیو(۱۹۹۷):                                   ۰۰۰’۴۴۰’۱   گیرنده رادیویی

تلویزیون(۱۹۹۷):                              ۷۷۰۰۰۰  گیرنده تلویزیونی

تلفن(۱۹۹۸):                                   ۹۲۸’۷۶۳  خط تلفن

تلفن همراه(۱۹۹۸):                        ۲۵۵۹۱۲    خط

رایانه شخصی:                                ؟

اینترنت():                                        ؟

                                            آموزش و بهداشت کشور  دومینیکن

 

سطوح آموزشی                              تعداد مراکز آموزشی                        تعداد معلمین             تعداد دانش اموزان                    نسبت دانش آموز به معلم

ابتدایی ۱۹۹۵                                      ۴۰۰۱                                           ۴۲۱۳۵                        ۷۲۲’۴۶۲’۱                                      ۳۴/۷

متوسطه                                             ?                                                ۷۵۷’۱۰                       ۴۴۱’۲۴۰                                         ۲۲/۴

فنی و حرفه ای                                  ?                                                ۲۹۷’۱                         ۷۹۵’۲۲                                           ۱۷/۶

عالی                                                 ?                                                ۹۰۴۱                          ۹۹۵’۱۷۶                                         ۱۹/۶

 

میزان با سوادی(۱۹۹۵):                            افراد بالای ۱۵ سال   ۸۲/۱%

تعداد پزشک(۱۹۹۷):                                ۱۷۴۶۰  نفر

تعداد تخت بیمارستان(۱۹۹۶):                   ۱۱۹۲۱ تخت

تعداد مبتلایان به ایدز:                              افراد صفر تا ۴۹   ساله  ۸۳۰۰۰ نفر

تعداد مبتلایان به سل(۱۹۹۷):                    در هر صد هزار نفر ۶۹/۲  نفر

سرانه مصرف روزانه کالری(۱۹۹۷):             ۲۲۸۸ کالری

                                           محیط زیست و توسعه انسانی کشور  دومینیکن

میزان جنگل زدائی سالانه:                                         ؟

سرانه کاغذ مصرفی برای چاپ و نوشتن(۱۹۹۷):          ۶/۳  کیلوگرم برای هر نفر

تولید سالانه گاز دی اکسید کربن(۱۹۹۶):                    ۱۲/۹ میلیون تن

شاخص توسعه انسانی(۱۹۹۸):                                  ۷۲۹/.  ( هشتاد و هفتمین کشور جهان )

__________________________________________________________

اقلیم کشور دومینیکن

منطقه سیبائو حاصلخیز ترین نواحی آن است و اقلیم آن گرم و مرطوب و پرباران است و باد و جریانهای اقیانوسی بر اعتدال آن کمک می کند. جنگلهای آن که در گذشته وسعت زیادی داشته اند ‘ به مرور زدوده شده و جای خود را به کشتزارهای قهوه و نیشکر و موز و کاکائو و توتون داده اند . رودهای مهم آن سوکو ‘ یاگه و سان خوآن است و بزرگترین جزیره آن سائونا می باشد و بوکسیت ‘ نیکل طلا ‘ نقره  ‘ آهن از عمده ترین منابع زیر زمینی آن است.

تاریخچه کشور دومینیکن

جزیره هیسپانیولا یا کیسکویا که امروزه از دو کشور هائی تی و دومینیکن ترکیب یافته است ‘ نخستین بار به وسیله اقوام مختلف سرخپوستان  مانند لوکایوها ‘ کیگوآیوها ‘ تائینوها و کاریب ها که جوامعی ماهی گیر و دانه جمع کن بوده اند و از نظر کشاورزی در مراحل ابتدایی به سر می بردند ‘ مسکون گردید. در دسامبر ۱۴۹۲ کریستف کلمب به جزیره کیسگویا وارد شد و آن را هیسپانیولا نان نهاد و به وسیله چوبها و الوارهائی که با کشتیهای خود حمل کرده بود ‘ قلعه ای احداث کرد و اولین ماندگاه اروپائی را در آن جزیره بنا نهاد .

طی چند سال بعد اروپاییان بر سر تا سر جزیره تسلط یافتند و ارباب جان و مال بومیان گردیدند و برایتامین نیروی کار ‘ بردگان افریقائی را وارد کردند و میلیون ها تن از آنان را در سرتاسر قاره امریکا به کار گرفتند . در ۱۵۲۳  نخستین روستای برده نشین توسط برده های شورشی سیاهپوست ‘ با عنوان کیلومبو ‘ در دومینیکن احداث گردید و به دنبال آن در سالهای ۱۵۳۷ و ۱۵۴۸ نیز روستاهای دیگری ساخته شد و بردگان شورشی را در خود جای داد.

تاثیر کارگران افریقایی در وضعیت اقتصادی کشور دومنیکن

جایگزین ساختن بومیان به وسیله کارگران افریقائی در وضع اقتصادی دومینیکن تاثیر فراوان به جای گذارد و کشتزارهای نیشکر و معادن طلا و گله داری به نحو چشمگیری توسعه یافت و جزیره هیسپانیولا به عمده ترین مرکز تولید طلا در جزایر آنتیل مبدل شد و از نظر تولید شکر نیز مقام شامخی در دنیای جدید به دست آورد. طی سالهای ۱۵۷۰ تا ۱۶۳۰ شمار گله های گاو و گوسفند به حدی رسید که به ازاء هر نفر ۴۰ راس گاو و گوسفند وجود داشت.

شکوفائی اقتصادی و رشد قابل توجه جزیره ‘ استعمارگران آزمند را بسوی خود کشید تا جائی که فرانسیس دریک دریازن معروف انگلیسی ‘ در سال ۱۵۶۸ به پایتخت آن حمله برد و فرانسویها نیز در سال ۱۶۹۷ نیمه غربی آن را تصرف کردند و آنجا را هائی تی نامیدند و نخستین کشور افروامریکن  را تاسیس نمودند. دلت هائی تی در سال ۱۸۲۲ بر سرتاسر جزیره تسلط یافت و شهر سانتو دومینیگو با نظارت و سرپرستی دو رگه های اسپانیایی ساخته شد.

الحاق مجدد اسپانیا و کشور دومینیکن

در سال ۱۸۴۴ شورشیان دومینیکن سپاهیان هائی تی را شکست دادند و جمهوری دومینیکن به سرپرستی پدر و سانتانا تشکیل گردید. وی که قادر به مقابله با اکثریت سیاهپوست کشور نبود ‘ در سال ۱۸۶۱ الحاق مجدد دومینیکن و اسپانیا را اعلام کرد  ‘  که به دنبال اعتراضات و شورش مردم ‘ اسپانیا ناگزیر از عقب نشینی شد و در سال ۱۸۶۵ دومینیکن دوباره به استقلال رسید. همزمان امریکا که از جنگهای داخلی رهایی یافته بود ‘ شروع به اعمال نفوذ در جزایر هند غربی کرد و با دومینیکن قراردادهای سیاسی و اقتصادی منعقد نمود و آن را به گونه ای تحت الحمایه خود قرار داد و این وضعیت تا سال ۱۹۲۴ ادامه داشت. در سال ۱۹۳۰ رافائل تروخیلو ‘ رئیس ستاد گارد ملی و از حامیان سیاست های امریکا ‘ سرپرستی مملکت را به دست گرفت و رژیم دیکتاتوری در آنجا برقرار نمود و عنوان خودکامه ترین ستمکاران جهان و ثروتمندترین سیاستمدار امریکای لاتین را به خود اختصاص داد و در فساد و مال اندوزی تا جائی پیش رفت که در مه ۱۹۶۱ به دست عوامل سازمان سیا ترور شد.

انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۸۱ در کشور دومینیکن

در انتخابات دموکراتیک سال ۱۹۶۳ خوآن بوش به ریاست جمهوری رسیدو پس از ۷ ماه به وسیله کودتائی که از طرف افسران هوادار تروخیلو ترتیب داده شده بود  سرنگون گردید. در اوایل سال ۱۹۶۵ نارضایتی های عمومی منجر به شورش گردید و سرهنگ فرانسیسکو کامئو ‘ از افسران مردمی دومینیکن قدرت را به دست گرفت . دولت امریکا که از اقدامات استقلال طلبانه کامئو ناخشنود بود  ۳۵۰۰۰ تن از افراد نیروی دریائی خود را بدانجا اعزام داشت و دومینیکن را در کنترل خود درآورد و پس از فراهم آوردن شرایط به قدرت رسیدن خوآکین بالاگوثر ‘ از طرفداران تروخیلو ‘ این کشور را ترک کرد.

مقام ریاست جمهوری وی در سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۷۴ تایید گردید و در انتخابات سال ۱۹۷۸ آنتونیو گوزمن ‘ از حزب انقلابی دومینیکن  جای او را گرفت . انتخابات ریاست جمهوری مه ۱۹۸۱ سالوادور بلانکو ‘ از حزب انقلابی دومینیکن را به ریاست جمهوری رسانید و در چهارم ژوئیه همان سال آنتونیو گوزمن که در انتخابات شکست خورده بود ‘ خودکشی کرد.

روابط سیاسی میان کوبا و دومینیکن

در سال ۱۹۸۴ دولت بسیاری از یارانه ها را قطع کرد و قیمت کالاها تا ۲۰۰ درصد افزایش یافت و آشوب و نا امنی دوباره کشور را فرا گرفت و رویارویی پلیس با مردم صد نفر کشته ‘ چهارصد زخمی و ۵۰۰۰  زندانی به جای گذارد. در انتخابات  مه ۱۹۹۰ خوآکین بالاگوئر به ریاست جمهوری رسید . در سال ۱۹۹۱ دو تن از سیاستمداران سالمند دومینیکن به نام خوآکین بالاگوئر  ۸۵ ساله و خوآن بوش ۸۲ ساله از فعالیتهای خود دست کشیدند و دوران بازنشستگی سیاسی را ظاهرا آغاز کردند . مع الوصف هر دو نفر در انتخابات سال ۱۹۹۴ شرکت نمودند ولی کاری از پیش نبردند و از اکثریت  لازم برخوردار نشدند ‘ از آنجائی که نامزدهای دیگر نیز از اکثریت لازم بی بهره بودند کار به اختلاف و کشمکشهای سیاسی کشید و سرانجام ستاد مرکزی برگزاری انتخابات بالاگوئر را برنده اعلام نمود.

در اوت همان سال رهبران احزاب و همچنین رئیس جمهور بالاگوئر موافقت نمودند تا انتخابات دیگری در شانزدهم نوامبر ۱۹۹۵ برگزار شود و آن قسمت از قانون اساسی کشور نیز که درباره انتخابات ریاست جمهوری است مورد تجدید نظر قرار گیرد. بدین ترتیب انتخابات به اوت ۱۹۹۶ موکول شد و لئونل فرناندز رینا ‘ از حزب آزادی دومینیکن ‘ به ریاست جمهوری برگزیده شد . در ۱۶ آوریل ۱۹۹۸  کوبا و دومینیکن روابط سیاسی خود را از سر گرفتند.

پیروزی حزب انقلابی در کشور دومینیکا

انتخابات پارلمانی سال ۱۹۹۸ ‘ به پیروزی چشمگیر حزب انقلابی دومینیکن منجر شد و این حزب به تنهایی ۸۳ کرسی مجلس نمایندگان و ۲۴ کرسی مجلس سنا را از آن خود کرد . توفند خورخه یا جورج ‘ در همین سال ۵۰۰ کشته به جای گذاشت و خسارات فراوانی را به بار آورد . در انتخابات ریاست جمهوری ماه مه ۲۰۰۰ که سالم ترین انتخابات تاریخ این کشور لقب گرفت ‘ هیپولیتو مخیا ا دومینگوئز  از حزب انقلابی دومینیکن ‘ در دور دوم به پیروزی رسید. به دنبال عملیات تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در امریکا ‘ صنعت جهانگردی دومینیکن که بخش عمده ای از تولید ناخالص ملی وابسته به آن است به شدت صدمه دید.

با همکاری

راهنما

هتـــل ها

نمایش هتل ها

خرید آنی بلیط با کارت شتاب

سامانه خرید و رزرو

ورود به سامانه
تمامی حقوق سایت برای شرکت پارس تراول محفوظ است . هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع پیگرد قانونی دارد - 5.053
برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید: parstraveliran@