خط ویژه 02191092200 تلفن تهران 02188932558(20خط) تلفن آنتالیا00902422277474 پشتیبانی واتس اپ 00905316442424


کشور آذربایجان-جمهوری آذربایجان

کشور آذربایجان

کشور آذربایجان

کشور آذربایجان

کشور آذربایجان یکی از کشورهای تازه استقلال یافته از شوروی در شمال کشورمان ایران که هم دارای مرز خشکی و مرز آبی با

کشورمان ایران دارد.

کشور آذربایجان-جمهوری آذربایجان

جمهوری آذربایجان – نقشه کشور آذربایجان

  کشور آذربایجان در حوزه قفقاز (انتهای جنوب خاوری اروپا)دامنه جنوبی کوههای قفقاز و ساحل غربی دریای خزر جای دارد.پس از جدایی جمهوری آذربایجان از اتحاد جماهیر شوروی در منابع مختلف نسبت به موقعیت آن تفاوت هایی وجود دارد برخی از منابع این کشور را مانند گذشته جزء اروپا محسوب می دانند و برخی دیگر آن را جزیی از آسیا میدانند.
این کشور از شمال به جمهوری فدرایتو روسیه”از خاور به دریای خزر”از جنوب به ایران و از غرب به ارمنستان وگرجستان محدود است وناحیه برونبومی نخجوان که دارای حکومت جمهوری خودمختار است “با مساحتی برابر 5500کیلومتر مربع میان ایران و ارمنستان و ترکیه قرار دارد.

کوههای کشور آذربایجان

نیمه شمالی و غربی این کشور را کوههای بلند قفقاز در بر گرفته که بلندترین نقطه آن به نام کوه بازاردوزو”در رشته کوههای قفقاز شمال(مرز آذربایجان و روسیه) 4466 متر ارتفاع دارد.
دشت پهناور کورا(کر) و همچنین دشت مغان که از شمال غربی به جنوب شرقی ممتد است”بخش عمده نواحی مرکزی وخاوری را زیر پوشش قرار داده  و رودخانه کورا(کر) که از گرجستان وارد خاک این کشور می شود”دشت مزبور را در می نوردد و پس از آمیختن با رود ارس که مرز جنوبی این کشور با ایران را تشکیل می دهد”در نقطه ای از جلگهء ساحلی که ارتفاع ؟آن حدود 28 متر پایین تر از سطح دریا است”به دریای خزر می ریزد.
نواحی کوهستانی این کشور از جنگل پوشیده و نفت و گاز و مس و آهن و آلومنیوم از ذخایر طبیعی آن است و پنبه و غلات و تتون و چای از فراورده های عمدهء کشاورزی آن به شمار می روند.

اقلیم کشور آذربایجان

اقلیم کشور آذربایجان در دشتهای مرکزی و نواحی پست خاوری”خشک و نیمه گرمسیری”با زمستان های نسبتا معتدل و تابستانهای گرم و گاه مرطوب و خشکسالی های متناوب همراه است و نواحی کوهستانی دارای زمستانهای پر برف و سرد و یخبندان است.این کشور مانند همسایه اش ارمنستان از آفت مرگبار سموم گیاهی که بطور وسیعی در کشتزارهای پنبه به کار می رود و خاک آن را به شدت آلوده می سازد رنج میبرد.
آلودگی آبهای سطحی و حتی زیر زمینی”نیز خود مساله ساز خطرناکی است.
تقریبا نیمی از ساکنان این سرزمین از امکانات فاضلاب و دفع آبهای آلوده محرومند و فقط حدود یک چهارم آبهای جاری به مصارف بهداشتی و نوشیدن می رسد.

تاریخچه کشور آذربایجان

آذری ها که مورخان یونان باستان آنان را گاه آلبانیایی می نامند”از اقوام کهن ساکن قفقاز خاوری هستند که در سده نهم پیش از میلاد در یکی از استانهای تابع دولت باستانی ماد زندگی میکردند.

آذربایجان تحت حکوت ایران:

سرزمین مزبور در روزگار امپراطوری هخامنشی بخشی ازایران بود و زمانی که در سال 328 پیش از میلاد ‘امپراطوری هخامنشی به دست اسکندر منقرض گردید’ نام آذربایجان از آتورپات فرماندار ایرانی آن سرزمین اقتباس شد و به وسیله مورخان یونانی در نوشته ها ومتن های تاریخی منتشر گردید.پس از فروپاشی شاهنشاهی هخامنشی ‘تابعیت آذربایجان از ایران همچنان ادامه یافت و پس از جانشینان اسکندر ‘اشکانی ها و ساسانیان نیز خطه آذربایجان حکمفرمایی داشتند.

در سال 624 بعد از میلاد اعراب مسلمان ‘ آذربایجان را تصرف کردند و از سال 816 تا 837 بابک خرم دین که از مردم آذربایجان بود’علیه اعراب قیام کرد و سرزمسن مزبور را مدت کوتاهی از تصرف خلفای عباسی در آورد.
طی سده های هفتم تا دهم میلادی’راه تجارتی معروف و مهم آن زمان که اروپا را به آسیای خاوری متصل میکرد  و به راه ابریشم معروف بود’از این سرزمین عبور می کرد و به رونق اقتصادی آن یاری میداد.از سده ی یازدهم تا چهاردهم میلادی ترکان سلجوقی آذربایجان و حوزه قفقاز  را تصرف کردند و فرهنگ و زبان ترکی را در آن سامان رواج دادند.

کشور آذربایجان در سده پانزده و شانزدهم:

بین سده های پانزدهم و شانزدهم ‘دولت صفوی به دست شاه اسماعیل اول پایه گذاری شد و صفویان که آذری تبار بودند بر این خطه نیز حکمفرمایی کردند و آذربایجان را به یکی از مهمترین استانهای ایران تبدیل کردند.طی سده های شانزدهم تا هجدهم’آذربایجان  یا قفقاز خاوری صحنهء زد و خوردها و جنگهای مکرر بین ایران و عثمانی بود و در سده هجدهم امپراتوری روسه نیز پا به میدان گذارد و بسوی جنوب شروع به دست اندازی کرد . تا این زمان بیشتر خانات آذربایجان در تابعیت ایران قرار داشتند’ولی در اوایل سده  ی نوزدهم روسها که به نواحی متصرفی ایران تجاوز کرده بودند’با ایران به جنگ پرداختند

قراراد ترکنمچای:

پس از دو جنگ بزرگ براساس پیمان های گلستان در سال 1813 و ترکمن چای در سال 1828’آن قسمت از آذربایجان را که در شمال رود ارس قرار داشت ضمیمه خاک خود کردند.با پیدا شدن منابع نفت در آذربایجان ‘موقعیت سرزمین مزبور اهمیت یافت و در سال 1901 حزب ملی گرای مساوات پایه گذاری شد و در تابستان 1918 استقلال این کشور را اعلام داشت.

استقلال اول کشور آذربایجان:

استقلال آذربایجان بیشتر از دوسال دوام نیاورد و ارتش سرخ باکو را تصرف کرد  و آذربایجان را تحت کنترل شوروی درآورد و جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان را تشکیل داد. در سال 1922 همراه با ارمنستان و گرجستان’مشترکا جمهوری شوروی سوسیالیستی ماورا ء قفقاز را تشکیل دادند. در اوایل  دهه 1920 تلاشهای ملی گرایانه مردم آذربایجان ‘مسکو را بر آن داشت تا منطقه قره باغ را که قبلا جزئی از ارمنستان بود ضمیمه آذربایجان کند.اما این وضع دیری نپایید و نواحی قره باغ و نخجوان هرکدام به یک جمهوری خودمختار مبدل شدند.

در دسامبر 1936 ‘ جمهوری سوسیالیستی ماوراءقفقاز منحل شد و آذربایجان با عنوان جمهوری شوروی سوسیالیستی ‘ ضمیمه اتحاد شوروی شد. در سال 1929 خط لاتین جایگزین خط عربی شد و از سال 1940خط سیریلی جای خط لاتین را گرفت .

سیستم حکومت آذربایجان

بین سالهای 1969 تا 1982 رهبری حزب کمونیست آذربایجان در دست حیدر علی اف قرار گرفت و موقعیت او مورد تایید مسکو واقع شد. در سال 1986 هنگامی که میخائیل گورباچف رهبری اتحاد شوروی را در دست داشت و سیاست گلانسوست و پروستروئیکا را اعلام نمود ‘ اعتصابات و جنبش های سیاسی متعددی تحت رهبری جبهه خلق آذربایجان و ارمنستان بروز کرد و این جبهه خواستار حقوق بیشتر مردم و انتخابات آزاد و استقلال اقتصادی شد و علاوه بر آن در مقابل ادعای ارمنستان نسبت به قره باغ ‘ ایستادکی و مخالفت کرد و منطقه مزبور را جزئی از آذربایجان دانست.

مشکلات غره باغو و جدائی از کشور آذربایجان

بدینسان دامنه اختلافات و زد و خورد میان آذربایجان و ارمنستان بالا گرفت تا حدی که در سال 1988 ارامنه شهرهای سومقاییت و باکو از شهر و خانه خود آواره شدند و عده زیادی از آنها به قتل رسیدند. به دنبال این رویداد ‘ مبارزان آذری و ارمنی با یکدیگر به جنگ و زد و خورد پرداختند و شورای عالی قره باغ خواستار جدایی از آذربایجان و پیوستن به ارمنستان شد و متقابلا شورای عالی آذربایجان نیز آن را صریحا رد کرد و غیرقانونی دانست و از سوی دیگر ارمنستان قره باغ را جزئی از خاک خود اعلام داشت.

استقلال کشور آذربایجان از شوروی:

در سی ام اوت 1991 استقلال جمهوری آذربایجان به وسیله هیئت رئیسه اتحاد شوروی مورد تصویب قرار گرفت  و به دنبال آن  انتخابات ریاست جمهوری آذربایجان برگزار شد و حزب کمونیست منحل گردید و ایاز مطلب اف به ریاست جمهوری رسید. در 22 دسامبر 1991 جمهوری آذربایجان به عضویت جامعه کشورهای مستقل مشترک المنافع پذیرفته شد و در دوم فوریه 1992 به عضویت سازمان ملل متحد درآمد.در دسامبر 1991 مردم قره باغ با اکثریت 99 درصد به استقلال خود رای دادند و به دنبال آن جنگ و زد و خورد بین مبارزان مسلح آذری و ارمنی شدت یافت.

 علت نارضایتی مردم آذربایجان :

نارضایتی مردم آذربایجان از اعلام استقلال قره باغ و عدم کارایی و ناتوانی ارتش آذربایجان به اعتراض و شورش مردم انجامید و ایاز مطلب اف از کار برکنار و یوری مامدوف به جای او نشست.

در آوریل سال 1992 نبرد میان آذری ها و ارمنیها دامنه وسیعی پیدا کرد  و به نخجوان نیز کشیده شد . در مه 1992 پارلمان آذربایجان دوباره به روی کار آمدن ایاز مطلب اف را مورد تایید قرار داد و به این بهانه رهبران ملی و اعضای جبهه خلق ‘ ساختمان پارلمان را مسلحانه محاصره کردند و خاستار برکناری مطلب اف شدند و سرانجام پس از دو روز تظاهرات و زد وخورد خیابانی ‘ مطلب اف مجددا برکنار شد و مامدوف به ریاست جمهوری رسید.
در سال 1992 ابوالفضل ایلچی بیگ ‘ رهبر جبهه خلق در انتخابات پیروز شد و به ریاست جمهوری رسید  و در پی آن دامنهنبرد بین آذربایجان و ارمنستان گسترش یافت و ارامنه پیروزی هایی به دست آوردند.در همین زمان آذربایجان که به آمریکا و غرب نزدیک شده بود ‘ از جامعه کشورهای مشترک المنافع خارج شد و الفبای لاتین را جایگزین الفبای سیریل کرد.

نام رسمی کشور آذربایجان

نام رسمی:              جمهوری آذربایجان
نام محلی:              آذربایجان
اسامی دیگر:             __________
پایتخت:               باکو ( 1/708/000 نفر در سال 1999)
تاریخ استقلال:    اعلام : 1991/8/30  اجرا :1991/10/18 از شوروی
  روز ملی:               28 ماه مه (روز اعلام جمهوری در 1918) و سی ام اوت (روز استقلال)
نوع  حکومت:        جمهوری فدرال چند حزبی با یک مجلس قانونگذاری ‘ از سال 1995
رئیس حکومت:       </strong>رئیس جمهور: حیدر علی اف از ژوئن سال 1993 (دوره دوم از  سال 1998)
رئیس دولت :         نخست وزیر : آرتور راسی زاده ‘  از سال 1996
قوه مقننه :           قانون اساسی سال 1995 با 125 عضو به مدت 5 سال ; کرسی های مجلس ملی(2001):حزب           آذربایجان نوین 75 کرسی  ; حزب خلق 6 کرسی ; حزب وحدت شهروندی 3 کرسی ; حزب کمونیست 2 کرسی ; حزب مساوات نوین 2 کرسی ; حزب استقلال 2 کرسی ; بقیه 35 کرسی
عضویت در سازمانهای بین المللی: سازمان ملل متحد (1992) ‘اونکتاد ‘یونیسف ‘ فائو ‘ ایبرد’ ایکائو’ ایدا ‘ ایفک ‘ ایلو ‘ایمف ‘ ایمو ‘ ایتو ‘یونسکو’ یونیدو’یوپو’ وهو ‘,ومو’ سازمان تجارت جهانی( ناظر)’ ایدب ‘ اکو ‘ شورای اروپا’ سیس ‘ کنفرانس اسلامی’اوسه

                        جمعیت کشور آذربایجان

مساحت:             86/600 کیلومتر مربع (صد ودوازدهمین کشور)
جمعیت: 7/700/000 نفر در سال 2000 (نودمین کشور جهان )
تراکم جمعیت:  88/9 نفر در کیلومتر مربع       رشد سالانه جمعیت: (2000_1995): ./5%
پیش بینی جمعیت 2025: 9/4 میلیون نفر  زمان دوبرابر شدن جمعیت :58 سال
جمعیت شهری (1998):  56/6% رشد سالانه (2000_1995): 1/7 %
 توزیع سنی (1999):  {زیر 15 سال 32/8% } {29_15 سال 25/5% }{30_59 سال 32/3%} بالای 60 سال 9%
توزیع جنسی(1999):  مرد 49/1% زن 50/9%  امید به زندگ(1999): زنان 67/6%سال ; مردان 58/8 سال

میزان مرگ و میر در کشور آذربایجان

میزان مرگ و میر در هر هزار نفر (1999):9/5% نفر

مرگ ومیر کودکان در هر هزار تولد: 81/6نفر     رشد طبیعی جمعیت در هر هزار نفر (1999): 12/1 نفر
دلایل عمده مرگ و میر در هر صد هزار نفر: بیماری های گردش خون 336/3 نفر: حوادث’مسمومیت و ضرب و جرح 99/1
بیماری های تنفسی 98/6; بیماری های عفونی و انگلی 29 ; بافت های بدخیم سرطان) 67/6 ; بیماری های دستگاه گوارش 31/7 ; نارسائیهای غدد و سوخت و زساز بدن 14/2 ; بیماریهای دستگاه عصبی 12/1 نفر (1994)
میانگین زایمان زنان بارور (1998)  2/7 نفر    مرگ و میر مادر در هر صد هزار تولد:37 نفر
میزان ازدواج در هر هزار نفر(1994): 6/3 مورد  میزان طلاق در هر هزار نفر (1994):مورد
نژاد/ملیت(1995):   آذربایجانی 89/. ; روس 3%  ; لزگی 2/2%  ; ارمنی 2%
دین رسمی کشور آذربایجان (1995): مسلمان 93/4% (شیعه 65/4%) ارتدوکس روسی 1/1% ; ارمنی 1/1% ; دینهای دیگر 4/4%
زبان رسیمی کشور آذربایجان- زبان و خط : ترکی آذربایجانی (زبان رسمی) ; روسی ; ارمنی; لزگی;  خط : لاتین و سیریلی
شهرهای مهم کشور آذربایجان : گنجه (291/900 نفر ) سومقاییت(248500 نفر ) مینگه چویر(97/200 نفر)
بنادر مهم: باکو(دریای خزر)

   اقتصاد کشور آذربایجان

اقتصاد و دارایی

واحد پول کشور آذربایجان : منات(A.M.)= 100 گوپگ ; یک دلار =4/537 منات ; صدمنات =1/76 ریال
 در آمد کشور آذربایجان و بودجه (1998): 2/32 میلیارد منات ; درامد مالیاتی 93/7%(شامل :مالیات بر ارزش افزوده ;30% ‘ مالیات بر درامد افراد 17/8%’ مالیات بر سود بازرگانی 14/1%  ‘  مالیات بر بازرگانی خارجی 12/6% ‘ سایر موارد 19/2%)
درامد غیر مالیاتی:6/3%
هزینه بودجه(1998) : 2/64 میلیارد منات ; تامین اجتماعی 23/3% ; آموزش و پرورش 21/4% ‘ اقتصاد ملی 8/6%
بهداشت 5/8%  ‘ فرهنگ 3/5% ‘ سایر موارد 37/4%

تورلید ناخالص کشور آذربایجان

تولید ناخالص ملی(1998): 821’3میلیون دلار

سرانه تولید ناخالص ملی (1998): 480 دلار

رشد سالانه تولید ناخالص ملی:  95_1975 :؟     ;98 _1990 : 9/6-%
منشاء تولید ناخالص ملی (1998) :  کشاورزی 20/3% ; صنعت ‘ 38/7% ; خدمات 41%
میزان سرمایه گذاری خارجی : (میانگین سالیانه92_1987) : ؟ ;

(1998):1085 میلیون دلار

نرخ تورم کشور آذربایجان

نرخ تورم :  (میانگین سالیانه98_1990):323/3% ; (1998):8/3-%

بدهی خارجی(1998):  307/700/000 دلار

کمک های خارجی(1998):88/7+ دلار_1990):322/3%  ; (1998): 8/3-%

محصولات کشاورزی(1999): غلات 111’932 تن ‘ میوه 846’482 ; سبزیجات بجز سیب زمینی 000’369 ‘ سیب زمینی 000’334  ;پنبه 000’39 ; توتون 000’9 ; چای 856 تن

کاربری زمین : کشاورزی 48/5%  ; مرتع 25/4% ; جنگل 11% ; سایر موارد 15/1%

تعداد و صنعت دام کشور آذربایجان:

تعداد دام زنده (1999): گوسفند و بز 800’502’5  راس ; گاو 800’909’1 ; اسب 800’55 ; خوک 100’26

صید ماهی (1998): 678’4 تن

تولید چوب(1993): 000’17 متر مربع

تولید مرغ(1999):000’200’13  قطعه

تولید تخم مرغ(1999):400’29 تن

تولیدات معدنی(1996): سنگ آهن 000’000’1 ;  آلونیت 000’600 تن

تولیدات صنعتی (1998): (میلیارد منات ) : فرآورده های نفتی 980’2 ‘  برق و گاز 005’2 ‘ محصولات غذایی 972’1 منسوجات 468 ‘ مواد شیمیایی 320 ‘ تجهیزات ماشین سازی و فلزکاری 249 ‘ مواد معدنی 137

انرژی/میزان تولید(میزان مصرف):برق(1997): 16/8 میلیارد کیلو وات ساعت (16/8 میلیارد کیلو وات ساعت) ; زغال سنگ (1994) :صفر (8000تن ) ; نفت خام (1997): 000’703’66 بشکه(000’672’76) ; فرآورده های نفتی (1998): 000’800’7 تن (000’200’6) ; گاز طبیعی (1998): 6 ملیارد متر مکعب

نیروی کار کشور آذربایجان:

نیروی کار: جمعیت فعال اقتصادی (1998): 800’743’3 نفر ; نسبت نیروی کار به کل جمعیت :47/1% ; میزان مشارکت: در مردان( در سنین 16 تا 59)85/9% ‘ و زنان ( در سنین 15 تا 54) 82/1% ;  بیکاری : 1/3%

توزیع نیروی کار (1997): کشاورزی 33%     صنعنت 17%    خدمات 50%

نیروی دفاعی : (مدت نظام وظیفه : 17 ماه ) تعداد نفرات ارتش(1998) : 900’66 نفر ; نیروی زمینی 85/3% ; نیروی دریایی 3/1% ; نیروی هوایی 11/6% ; سرانه هزینه دفاعی (1997):29 دلار

واردات (1998): 077’1 میلیون دلار شامل : ماشین آلات و تجهیزات 40/4% ‘ مواد غذایی 16/4% ‘ فلزات 12/4% ‘ مواد شیمیایی  7/4% ; عمدتا از کشورهای ترکیه 20/4% ‘ روسیه 18% ;اوکراین 8/6% ‘ آلمان 4/3% ‘  امارات متحده عربی 4/2% ایران ‘ امریکا 3/7%

صادرات کشور آذربایجان:

صادرات (1998) 606 میلیون دلار ; ‘ شامل : فرآورده های نفتی 69/1%  ‘ منسوجات 9/2% ‘ مواد غذایی 16/4% ‘ فلزات 2/2% ‘ ماشین الات و تجهیزات 6% ‘ به کشور های ترکیه 23/4% ‘ روسیه 17/4% ; کرجستان 12/7% ‘ ایتالیا 7/4%

تراز بازرگانی:       1992              1993             1994             1995            1996            1997       1998

میلیون دلار               573/3+          357/6+         140/4-             122-             329/4-          13-        471-

درصد کل                  22/3%            22%             9/9%              10/1%           20/7%       8/.%        28%

 

شاخص قیمتها و درآمدها(100=1995)                              1995               1996         1997           1998

شاخص قیمت های مصرفی                                                100               119/9            99/5             99/2

شاخص درامد ماهانه                                                             ؟                     ؟                 ؟                    ؟

 ویژگیهای خانوار کشور آذربایجان :

میانگین اندازه خانوار(1997):5/2 نفر ; درآمد هر خانوار :؟

منابع درآمد(1993):

حقوق و دستمزد 50/9% ; کشاورزی 24% ; مزایای اجتماعی 10/2% ;هزینه ها: غذا 61/21% پوشاک 11/1%;

خدمات 3%

 جهانگردی(1998):
درآمد  ; 125 میلیارد ; هزینه جهانگردان در خارج 170 میلیون دلار

  حمل و نقل کشور آذریایجان و ارتباطات

راه(1998)  :  870’45  کیلومتر                       راه آهن (1998):   120’2  کیلومتر

تعداد اتومبیل (1998): 100’281  دستگاه        تعداد کامیون و اتوبوس : 300’104  دستگاه

کشتی بالای صد تن(1998):  69 فروند          فرودگاه: 3 فرودگاه برنامه منظم پروازی

روزنامه(1995): 6 روزنامه در 000’21  نسخه (28 نسخه برای هر هزار نفر)

مجلات ادواری : 49 عنوان در 000’801  نسخه

کتاب: 452 عنوان در 000’643’2 نسخه(میانگین تیراژ 880’4 نسخه)

رادیو(1997): 000’175 ‘گیرنده رادیویی (23 دستگاه برای هر هزار نفر)

تلویزیون(1998):   000’950’1 گیرنده تلویزیونی (254 دستگاه برای هر هزار نفر)

تلفن(1998) : 000’680 خط تلفن (89 خط برای هر هزار نفر)

تلفن همراه(1998): 000’65 خط (8/5 خط برای هر نفر)

رایانه شخصی: 000’400 دستگاه   اینترنت(1998): 000’40 کاربر

 

 آموزش و بهداشت کشور آذربایجان

سطوح آموزشی   تعداد مراکز آموزشی   تعداد معلمین   تعداد دانش اموزان    نسبت دانش اموز به معلم

ابتدایی(1996)         462’4                              201’34                510’679                                    20/4

متوسطه                    ؟                                656’105               660’812                                     7/7

فنی و حرفه ای         78                                    ؟                    585’26                                           ؟

عالی                         23                                   ؟                  870’120                                         ؟

 

میزان باسوادی در کشور آذربایجان

میزان باسوادی(1998):
افراد بالای 15 سال :97/35% مردان:98/9%     زنان :95/9%

میزان تحصیلات افراد بالای 15 سال:   ابتدایی 12/1%   متوسطه: 36/6%  عالی: 7/6%

تعداد تخت بیمارستان(1998):   100’71 تخت(هر 110 نفر یک تخت)

تعداد مبتلایان به ایدز(1997): کمتر از صد نفر

سرانه مصرف روزانه کالری(1997):  191’2 کالری

             محیط زیست و توسعه انسانی در کشور آذربایجان

میزان جنگل زدائی سالانه:  (1990_1980): ؟   (1995_1990) :صفر

سرانه کاغذ مصرفی برای چاپ و نوشتن (1997):    4/. کیلوگرم برای هر نفر

تولید سالانه گاز دی اکسید کربن (1996):    30/1 میلیون تن     هر نفر 4 تن

شاخص توسعه انسانی(1998):    722/. (نودمین کشور جهان)

همزمان با این تحولات حیدر علی اف ‘ رئیس شورای نخجوان به ریاست مجلس ملی آذربایجان برگزیده شد

اختلاف بر سر مالکیت قره باغ که همچنان به قوت خود باقی ماند ارامنه را به پیروزیهای بیشتری نایل کرد و تمام خاک  قره باغ و حتی بخش هایی از سرزمین آذربایجان به تصرف ارامنه درامد.

استخراج نفت در کشور آذربایجان

در سال 1997 کنسرسیومی مرکب از 12 شرکت نفتی که 40 درصد سهامشان به امریکا تعلق دارد ‘ برای استخراج نفت در کشورهای آذربایجان و قزاقستان و ترکمنستان تشکیل شد تا به اکتشاف و استخراج نفت در یکی از بزرگترین میدانهای نفتی جهان مبادرت کند.هنوز اقداماتشان به نتیجه نرسید.

در سال 1999 نیز یک شرکت ژاپنی 2/3 میلیارد دلار به صورت مشترک با اذربایجان برای بهره برداری از مناطق آذربایجان نوین ‘ به رهبری حیدر علی اف ‘ 75 کرسی از 125 کرسی مجلس را به خود اختصاص داد. از ماه اوت 2001 خط سیریلی از مکاتبات رسمی کنار گذاشته شد. اما به علت آماده نبودن کیبوردها و فونتهای لاتین برای کار در کامپیوتر ها مشکلاتی در سطح کشور پدید امد.

 

   منطقه خودمختار قره باغ کوهستانی

از سال 1918 مقدمات بلشویکی مسکو بر این تصمیم مردد بودند که منطقه ناگورنوقراباغ(قره باغ کوهستانی)که اکثر جمعیت آن را ارامنه تشکیل می دهند ودر دل جمهوری آذربایجان قرار دارد باید به جمهوری آذربایجان منظم شود و یا به کشور ارمنستان ملحق شود.سرانجام در سال 1923 منطقه مزبور را به یکی از استانهای آذربایجان مبدل نمودند و سالها بعد اعتصاب عمومی سال 1988 اولین نشانه های بی ثباتی در این گوشه از خاک کشور اتحاد جماهیر شوروی را اشکار ساخت.

استقلال منتطقه محلی قره باغ از کشور آذربایجان

در سال 1991 پارلمان محلی قره باغ  نه تنها اعلام استقلال کرد بلکه منطقه شائومیا را نیز ضمیمیه خود کرد.سه ماه بعد اکثر جمعیت ان به استقلال  کامل خود و جدا شدن از جمهوری اذربایجان رای دادند و از ان به بعد میان ارامنه قره باغ که از سوی ارمنستان حمایت میشدند و جمهوری آذربایجان جنگ در گرفت که به کشته شدن 4600 قره باغی و حدود     30000 آذربایجانی انجامید.

صلح بر سر جنگ قره باغ

در 1994 آذربایجان و قره باغ قراردادی برای متارکه جنگ منعقد کردند و طی آن قره باغ به یک جمهوری خودمختار داخلی تبدیل شد و در نخستین انتخابات سال 1996 روبرت کوچاریان به ریاست جمهوری قره باغ رسید. در سال 1997 کوچاریان به سمت نخست وزیری ارمنستان منصوب شد و قره باغ را به سوی ارمنستان ترک کرد و جای خود را به آرکادی گوکاسیان واگذار کرد.

از سال 1998 به بعد مسئله قره باغ یکی از مسائل سیاسی جمهوری آذربایجان را تشکیل داده و هنوز راه حل معقولی برای آن پیدا نشده است.

دیدگاه خود را بنویسید



با همکاری

راهنما

هتـــل ها

نمایش هتل ها

خرید آنی بلیط با کارت شتاب

سامانه خرید و رزرو

ورود به سامانه
تلفن اضطراری 88932998-88932996-88932990-88932558تمامی حقوق سایت برای شرکت پارس تراول محفوظ است . هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع پیگرد قانونی دارد -
برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید: parstraveliran@
87cc3d029609431498dd0a59dd9cbf92