کشور اسرائیل
کشور اسرائیل ISRAEL
کشور اسرائیل کشوری که پس از سقوط امپراتوری عثمانی و با کمک انگلیس
و جمع اوری یهودیان از سراسر جهان بنا شد.
کشور اسرائیل-نقشه اسرائیل
لازم به توضیح نیست رژیم نژادپرست و اشغالگر صهیونیستی که در حال حاضر سلطه جابرانه خود را بر تمامی خاک فلسطین و همچنین بلندیهای جولان در سوریه گسترده است ‘ از نطر مردم ایران محکوم و مطرود است و توضیحاتی که ذیلا راجع به این کشور (به عنوان یک واقعیت موجود)آورده شده صرفا جهت آشنایی و شناساندن هرچه بهتر این “غده سرطانی” در منطقه خاورمیانه است و به هیچ وجه دال بر شناسایی موجودیت آن نیست.
______________________________________________________________________________________
کشور اسرائیل
کشور اسرائیل در منطقه خاورمیانه و شرق مدیترانه واقع شده و از شمال به لبنان ‘ شمال شرقی به سوریه ‘ شرق به اردن و از جنوب به مصر محدود است.
نام رسمی: دولت اسرائیل
نام محلی: ییسرائیل (عبری) ; اسرائیل (عربی)
اسامی دیگر: رژیم اشغالگر قدس _ رژیم صهیونیستی
پایتخت: تل آویو
تاریخ استقلال: اعلام موجودیت رژیم صهیونیستی :1948/5/14
روز ملی: چهاردهم ماه مه
نوع حکومت: جمهوری چند حزبی با یک مجلس قانونگذاری ‘ از سال 1948
رئیس حکومت: رئیس جمهور : موشه کاتساو ‘ از سال 2000 (به مدت 5 سال توسط کنست)
رئیس دولت: نخست وزیر :آریل شارون از سال 2001
قوه مقننه: قانون اساسی مدون ندارد. کنست با 120 نماینده به مدت 4 سال که انتخاب رئیس جمهور برای یک دوره پنج ساله نیز به عهده آن است.
عضویت در سازمانهای بین المللی: سازمان ملل متحد(1955) ‘ اونکتاد’ یونیسف’ فائو ‘ یااآ ‘ ایبرد’ ایکاتو ‘ ایدا’ ایفک’ ایلو ‘ ایمف’ ایمو ایتو
یونیدو ‘یونسکو ‘ یوپو ‘ وهو ‘ ویپو ‘ ومو ‘ سازمان تجارت جهانی اتحادیه اروپا ‘ آ د ب ‘ آ ی _آ د ب شورای اروپا ‘ تاتو ‘ او اسی دی ‘ اوسه
جمعیت کشور اسرائیل
مساحت: 20700 کیلومتر مربع ( صدو پنجاهمین کشور جهان)
جمعیت: 000’200’6 نفر در سال 2000( نود و هشتمین کشور جهان)
تراکم جمعیت: 299/5 نفر در کیلومتر مربع
پیش بینی جمعیت(2025): 8/3 میلیون نفر
جمعیت شهری(1998): 91% ; رشد سالانه (2000_1995):1/6%
رشد سالانه جمعیت(2000_1995): ؟
زمان دوبرابر شدن جمعیت: ؟
توزیع سنی(1999): زیر 15 سال 27/9% ; 29_15 سال 25/1% ; 59_30 سال 33/9% بالای 60 سال 13/1%
توزیع جنسی(1999): مرد 49/72% زن 50/28%
امید به زندگی(1999): زنان 80/5 سال مردان 76/4 سال
میزان تولد در هر هزار نفر(1999): 19/5 نفر
میزان مرگ و میر در هر هزار نفر(1999): 6/2 نفر
مرگ و میر کودکان در هر هزار تولد(1999): 8/1 نفر
رشد طبیعی جمعیت در هر هزار نفر(1999): 13/3 نفر
دلایل عمده مرگ و میر در هر صدهزار نفر(1995): بیماریهای دستگاه گردش خون 271/6 نفر ; سرطان 145/2 ; بیماریهای دستگاه تنفسی 26/5 ;حوادث 24 نفر
میانگین زایمان زنان بارور(1998): 2/7 نفر
مرگ و میر مادران در هر هزار نفر: 5 نفر
میزان ازدواج در هر هزار نفر(1998): 6/7 مورد
میزان طلاق در هر هزار نفر(1998): 1/6 مورد
نژاد/ملیت(1997): یهودی 79/2% عرب و دیگر نژادها 20/8%
دین: یهودی 79/2% ; مسلمان (سنی)14/9% ; مسیحی 2/1% ; دروزی 1/6% ; سایر ادیان 2/2% ; دین رسمی ندارد
زبان و خط: عبری ; عربی(زبانهای رسمی) ; خط : عبری و عربی
شهرهای مهم(1998) : قدس(اورشلیم) ; حیفا ; ریشون له صهیون (عیون قاره) ; حولون ; پتاه تیقوا (ملیس)
بنادر مهم: حیفا و تل آویو (در کناره شرقی دریای مدیترانه)
اقتصاد و دارایی کشور اسرائیل
واحد پول: شکل جدید = 100 آگوروت ; یک دلار= 4/06 شکل ; یک شکل = 1970 ریال
درآمد بودجه(1999): 178/02 میلیارد شکل ; درامد مالیاتی 74/4% ; درآمد غیرمالیاتی 18/7% ; کمک مالی 6/9%
هزینه بودجه: 178/02 میلیارد شکل ; هزینه جاری 90/8% ; هزینه های سرمایه ای 5/2% ; پس انداز 4%
تولید ناخالص ملی(1998): 483’96 میلیون دلار
منشاء تولید ناخالص ملی(1994): کشاورزی 4% صنعت 38% خدمات 58%
میزان سرمایه گذاری خارجی: (میانگین سالانه 92_1987): 187 میلیون دلار ; (1998): 1839 میلیون دلار
بدهی خارجی(1996): 26 میلیارد دلار
کمک های خارجی(1998): 065/9’1+ میلیون دلار
میزان پس انداز ناخالص داخلی نسبت به تولید ناخالص داخلی(1998): 9/2%
نرخ تورم کشور اسرائیل
نرخ تورم: (میانگین سالانه 98_1990): 11% ; 1998: 5/4%
محصولات کشاورزی(1999): گوجه فرنگی 463000 تن ; پرتقال 385000 تن ; گریپ فروت 335000 ; سیب زمینی 333800 ; هندوانه 333400
تخم پنبه 133981 ; خیار 115480 ; سیب 102000 ; ذرت 91400 ; گندم 80000 تن
کاربری زمین: ؟
تعداد دام زنده(1999): گاو 300000 راس ; گوسفند 340000 راس ; خوک 163000 راس ; بز 73000 راس
تولید چوب(1998): 124000 مترمکعب
صید ماهی(1997): 23300 تن
تولید مرغ(1999): 000’340’25 قطعه
تولید تخم مرغ(1999): 86800 تن
تولیدات معدنی و صنعتی کشور اسرائیل
تولیدات معدنی(1996): فسفات 000’450’2 تن ; پتاس 000’500’2 تن
تولیدات صنعتی(1996): سیمان 000’723’6 تن ; پلی اتیلن 147’144 ; اسید سولفریک 130000 ; کاغذ 403’114 ; مقوا 113278 ; کلر 34360 ; شراب 000’733’12 لیتر
انرژی/میزان تولید(میزان مصرف): برق (1998): 000’934’37 کیلو وات ساعت ; زغال سنگ (1996): صفر ; نفت خام 290000 بشکه ; فرآورده های نفتی 000’963’9 تن ; گاز طبیعی 000’143’13 متر مکعب
نیروی کار: جمعیت فعال اقتصادی (1998): 600’271’2 نفر ; نسبت نیروی کار به کل جمعیت 39/6% ; میزان مشارکت مردان(15 سال به بالا):53/6% زنان:46/3% میزان بیکاری 8/9% (1999)
توزیع نیروی کار(1997): کشاورزی 2/4% صنعت 19/5 ; خدمات 78/1%
نیروی دفاعی: خدمت نظام وظیفه فقط خاص یهودیان و دروزیها و مدت آن 3 سال است .; نفرات ارتش1998: 173500 نفر
نیروی زمینی 75% نیروی هوایی 21/3% نیروی دریایی 3/7% سرانه هزینه دفاعی:1698 دلار
واردات(1998): 27/47 میلیارد دلار : شامل کالاهای سرمایه ای 16/8% ; کالاهای مصرفی 14/3% ; الماس 14/2% ; سوخت و گریس 6/7%
از امریکا 19/9% ; بلژیک 10/5% ; هنگ کنگ 3/4% ; ژاپن 3/2%
صادرات(1998): 23/3 میلیارد دلار ; شامل : ماشین آلاتو تجهیزات حمل و نقل 31% ; الماس 25/3% ; مواد شیمیایی 12/2% ; لباسهای فاخر 4/4% ;
لاستیک و پلاستیک 3/9% ; غذا و نوشیدنی و دخانیات 2/3% ; به امریکا 35/4% ; انگلستان 5/7% ; آلمان 4/8% ; بلزیک 4/7% ; هنگ کنگ 3/4% زاپن 3/2%
تراز بازرگانی کشور اسرائیل
تراز بازرگانی 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
میلیون دلار 798’7- 353’8- 533’10- 075’11- 191’8- 056’6- 366’7-
درصد کل 20/8% 19/8% 21/7% 21/2% 15/4% 11/5% 12/5%
شاخص قیمت ها و درامدها 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
شاخص قیمتهای مصرفی 80/9 90/9 100 111/3 121/3 127/9 134/5
شاخص درآمد روزانه 78/8 87/1 100 113/9 130/8 143/9 155/4
ویژگیهای خانوار: میانگین اندازه خانوار: 3/6 نفر ; درآمد ماهانه هر خانوار :6125 شکل ; منابع درامد (1993): دستمزد و حقوق 63/4%
سهمیه و کمک 18/9% ; کار آزاد 14/6% ; دیگر موارد 3/1% ; هزینه ها (1998): مسکن 23/7% غذا و نوشیدنی و دخانیات 21/1%
کالاهای بادوام خانگی 8/2% پوشاک و کفش و لوازم شخصی 4/5% سوخت 4/2%
جهانگردی(1998): درامد 2657 میلیون دلار هزینه ها 2376 میلیون دلار
حمل و نقل و ارتباطات کشور اسرائیل
راه(1998): 464’15 کیلومتر مربع
راه اهن(1997): 610 کیلومتر
تعداد اتومبیل(1998): 000’273’1 دستگاه
تعداد کامیون و اتوبوس(1998): 294100 دستگاه
کشتی بالای صد تن: 58 فروند
فرودگاه: 7 فرودگاه با برنامه منظم
روزنامه: 34 روزنامه در 000’650’1 نسخه
مجلات ادواری: ؟
کتاب: 2310 عنوان در 000’368’9 نسخه
رادیو(1997): 000’070’3 گیرنده رادیویی
تلویزیون(1998): 0000’900’1 گیرنده تلویزیونی
تلفن(1998): 000’819’2 خط تلفن
تلفن همراه(1998): 000’147’2 خط
رایانه شخصی(1998): 000’300’1 دستگاه
اینترنت(1998): 450000 کاربر
آموزش و بهداشت کشور اسرائیل
سطوح آموزشی تعداد مراکز آموزشی تعداد معلمین تعداد دانش اموزان نسبت دانش آموز به معلم
ابتدایی(1998) 1651 57738 532070 9/2
متوسطه 653 62054 414405 6/7
فنی و حرفه ای 338 17141 106393 ؟
عالی 7 9546 181038 19
میزان با سوادی(1995): افراد بالای 15 سال 95/6% مردان 97/7% زنان 93/6%
میزان تحصیلات افراد بالای 25 سال(1991): ابتدایی 22/5% متوسطه 39/6% عالی 31/2%
تعداد پزشک(1997): 21100 نفر
تعداد تخت بیمارستان(1997): 36400 تخت
تعداد مبتلایان به ایدز(1997): ؟ :
تعداد مبتلایان به سل(1997): در هر صد هزار نفر 7/3 نفر
سرانه مصرف روزانه کالری(1998): 3466 کالری مصرف پروتئین :105 گرم مصرف چربی: 113 گرم
محیط زیست و توسعه انسانی کشور اسرائیل
میزان جنگل زدائی سالانه: (1990_1980):؟ (1995_1990): صفر
سرانه کاغذ مصرفی برای چاپ و نوشتن(1997): 49/5 کیلوگرم برای هر نفر
تولید سالانه گاز دی اکسید کربن(1996): 52/4 میلیون تن
شاخص توسعه انسانی(1998): 883/. (بیست و سومین کشور جهان)
مناطق اشغال شده توسط کشور اسرائیل
از کل سرزمین فلسطین با 27000 کیلومتر مربع وسعت ‘ حدود 700’20 کیلومتر مربع آن در سال 1948 توسط دولت اسرائیل اشغال شد و بقیه آن نیز در سال 1967 به تصرف ان دولت درآمد.به علاوه بلندی های جولان در خاک روسیه به وسعت 1150 کیلومتر مربع و بخش های کوچکی از جنوب لبنان نیز در تصرف این کشور قرار دارد.
نواحی مختلف کشور اسرائیل
این سرزمین به چهار ناحیه متفاوت قابل تقسیم است:جلگه های ساحلی با آب و هوای مدیترانه ای که مرکز کشاورزی آن محسوب می شود ‘ بخش مرکزی که تپه ماهور و کوهستانی است و از جلیله در شمال تا یهودیه امتداد دارد ‘ اراضی پست نواحی شرقی که به رود اردن ختم می شود و به دره رود اردن مشهور است و صحرای نقب که در جنوب واقع شده و حدود نیمی از مساحت کشور را به خود اختصاص داده است.
آب و هوای کشور اسرائیل
آب و هوا در کنار های ساحلی مدیترانه ای و در سایر نقاط گرم و خشک است. بلندترین نقطه اسرائیل جبل جرمق (کوه مرون)با 1208 متر ارتفاع در بخش شمالی این کشور قرار دارد.
مهمترین رود کشور اسرائیل
نهر اردن مهمترین رود آن محسوب می شود که برخی از زیرابه های ان در خاک سوریه و لبنان تشکیل می شود.این رود پس از عبور از دریاچه طبریه (دریای جلیل) به بحرالمیت (دریای مرده) در مرز اسرائیل و اردن می ریزد. مهمترین زیرابه های نهر اردن در سرزمین فلسطین عبارتند از: نهر جابور ‘ وادی بیره ‘ وادی فارعه و وادی عوجه.
تولیدات صنعتی و کشاورزی در کشور اسرائیل
تولیدات صنعتی در این کشور رو به گسترش است و مسئله آب و منابع آن یکی از مهم ترین مشکلات آن به شمار می رود. تنها حدود 2000 کیلومتر مربع از خاک ان زیر کشت است و در طی سالیان اخیر کوشش شده تا در بخشهایی از صحرای نقب نیز با کویر زدایی کشاورزی توسعه یابد.آلودگی محیط زیست که زاییده زندگی شهری و گسترش صنایع است ‘ به علاوه استفاده از سموم دفع آفات نباتی در امور کشاورزی نیز از مشکلات مبتلا به این کشور است.
تاریخچه کشور اسرائیل
روند تشکیل دولت اسرائیل جدا از تاریخ و شکل گیری جنبش صهیونیزم نیست. از دیر باز که یهودیان در کشورهای مختلف جهان پراکنده بودند ‘ همیشه تمایلی در آنان وجود داشته است که روزی بتوانند در یک سرزمین گردآیند. این امر به ویژه در میان یهودیان اروپای شرقی که از آزار و اذیت گروه های ضد سامی رنج می بردند ‘ پررنگ تر بوده است.یهودیان در مناطقی که با رفتارهای تبعیض آمیز مواجه بودند ‘ همواره گروه متمایزی تشکیل می دادند که هدفشان حفظ منافع خویشتن بود.
وضع یهودیان در قرن هیجدهم
در قرون هجدهم و نوزدهم که ملت ها روش تساهل بیشتری را با یهودیان در پیش گرفتند ‘ موجباتی فراهم شد که آنان نیز رفته رفته فرهنگ مللی که در میان آنها می زیستند اتخاذ کنند.این امر سبب نگرانی برخی از رهبران یهود شد که اتخاذ فرهنگ های دیگر را مخالف آیین یهود می دانستند.طرز فکر غالب در اواخر قرن نوزدهم این بود که یهود ملتی در شرف تکوین است و نیازمند سرزمینی مختص به خود است ‘ اما این سرزمین موعود ضرورتا فلسطین نبود .با این حال یهودیان اروپای شرقی بر آرزوی دیرین خود برای بازگشت به سرزمین فلسطین پافشاری می کردند.
کنگره 1905 و تاسیس دولت اسرائیل در فلسطین
در حقیقت جنبش صهیونیزم که نام خود را از کلمه صهیون (قسمتی از شهر بیت المقدس که در کتاب مقدس به عنوان شهر داود تعریف شده و در اصل این لفظ به قلعه یبوسیان در تپه جنوب شرقی بیت المقدس اطلاق می شده است)گرفته است ‘ برای اولین بار در نخستین کنگره جهانی صهیونیزم (1897) در شهر بال ‘ تشکیل یک سرزمین خاص برای یهودیان را به تصویب رساند ‘ اما در این کنگره نیز بر سر محل تشکیل کشور مستقل یهودی اجماع حاصل نشد.
تاسیس کشور اسرائیل
در کنگره 1905 ‘ اکثریت نمایندگان بر تاسیس دولت اسرائیل در سرزمین فلسطین تاکید کردند و پیشنهاد انگلستان را که حاضر شده بود اوگاندا را به آنان واگذار کند نپذیرفتند.از این سال فعالیت های صهیونیست ها برای تشکیل دولت اسرائیل در خاک فلسطین تشدید شد و اقدامات گسترده و فرگیری در جهت نیل به این مقصود صورت گرفت.در این سالها امتیازاتی از سلاطین عثمانی که فلسطین در قلمرو حکومت آنان بود به دست آمد و با شروع جنگ جهانی اول با گرایش به انگلستان که در مقابل دولت عثمانی قرار داشت ‘ زمینه صدور اعلامیه بالفور را فراهم نمودند .
اعلامیه بالفوز
در سال 1917 آرتور جیمز بالفور ‘ وزیر خارجه وقت انگلستان با انتشار اعلامیه بالفور برای نخستین بار پشتیبانی رسمی بریتانیای کبیر را از تشکیل دولت اسرائیل در خاک فلسطین اعلام نمود.
با پایان یافتن جنگ جهانی اول و شکست امپراطوری عثمانی ‘ قلمرو آن تجزیه شد و قیومیت سرزمین فلسطین در سال 1923 ‘ از سوی جامعه ملل به انگلستان واگذار گردید.هدف عمده این کار در واقع اجرای مفاد اعلامیه بالفور بود ‘ زیرا پیش از آن جامعه ملل حق داشتن یک موطن و نه یک دولت برای یهودیان در سرزمین فلسطین را به رسمیت شناخته بود.
نادیده گرفتن حقوق مردم فلسطین توسط کشور اسرائیل
صهیونیست ها با نادیده گرفتن حقوق مردم فلسطین و به طور یک جانبه خود را محق دیدنند که برای مقابله با برخی بدرفتاری های اروپاییان با آنان ‘ به غصب سرزمین فلسطینیان بپردازند و حتی آنان را از خانه و کاشانه خود آواره نمایند. در ابتدا به شیوه های قاین پرداختند و به تدریج به خرید زمین هاکشاورزی و دایری که عمده مالکان آنان در خارج از فلسطین به سر می برند پرداختند و کشاورزانی را که روی این زمین ها کار می کردند .
اخراج به تدریخ فلسطینی ها از سرزمینهای خود
اخراج و به تدریج با جایگزینی شیوه های دیگر منجمله تهدید و ارعاب و در نهایت شیوه های تروریستی ‘ اعراب فلسطینی را مجبور به مهاجرت و ترک دیار خود نمودند. تعداد یهودیان فلسطین در سال 1880 حدود 000’24 نفر بود که حدود 5% کل جمعیت را تشکیل می داد.در سال 1914 این رقم به 85000 نفر رسید ‘ در حالی که تعداد ساکنین فلسطین 750000 نفر بود و میزان یهودیان در جمعیت 1/5 میلیون نفره سال 1938 به 30% رسید.
جنگ جهانی دوم و هجوم سیل آسای مهاجرین اروپایی به فلسطین
تعداد مهاجران یهودی به فلسطین در سال های اول قیومیت افزایش بسیار یافت و دیری نگذشت که بین انگلستان و صهیونیست ها بر سر تعبیر و تفسیر یرخی از مواد اعلامیه بالفور اختلاف نظر پیش آمد و این امر سبب ایجاد اختلاف بین رهبران صهیونیست ها با انگلستان شد. در سال 1931 دولت انگلستان با انتشار کتاب سفید اعلام نمود که قصد دارد دولت مستقل فلسطین را طی 10 سال ایجاد نماید که شامل دو ملت یهود و فلسطینی خواهد بود.این طرح با مخالفت صهیونیست ها و همچنین فلسطینیان مواجه شد و عملا راه به جایی نبرد.
شروع جنگ جهانی دوم
از سال 1939 با شروع جنگ جهانی دوم و تعقیب و شکنجه و کشتار یهودیان اروپا به وسیله هیتلر ‘ هجوم سیل آسای مهاجرین یهودی از اروپا به فلسطین آغاز شد ‘ که انگلستان از پیاده شدن آنان در بنادر فلسطینی جلوگیری کرد. این امر سبب شد تا صهیونیست ها با انجام اعمال خرابکارانه و تروریستی ‘ دولت انگلستان مجبور به پذیرش به پذیرش مهاجران مزبور نمایند. از سوی دیگر صهیونیست ها مرکز فعالیت سیاسی خود را به امریکا منتقل نمودند و تلاش بسیاری برای جلب نظر امریکا به عمل آوردند. در سال 1942 کنفرانس نیویورک ‘ برنامه بیلتمور را تصویب نمود که طی آن صهیونیست ها خواستار لغو برنامه های کتاب سفید سال 1939 انگلستان شدند و پیشنهاد می کردند که کشور مشترک المنافع یهود در فلسطین تاسیس شود.
فشار یهودیان بر ترومن
بر اثر فشار صهیونیست ها ‘ ترومن رئیس جمهور وقت امریکا در سپتامبر 1945 از دولت بریتانیا تقاضا کرد که حدود 100000 پناهنده یهودی اروپایی را در فلسطین بپذیرند و هر دو کشور پذیرفتند که تجزیه فلسطین در صورتی عملی شود که هر دو طرف یهودی و فلسطینی به آن رضایت دهند.نقشه تاسیس یک دولت فدرال ‘ معروف به طرح موریسون ‘ نیز مورد قبول امریکا قرار نگرفت و تقسیم فلسطین و مناطق یهودی و عربی هم مورد توافق هیچ یک از طرفین واقع نشد.
تقسیم شدن فلسطین به دو دولت عرب و یهود
با پیچیده تر شدن اوضاع فلسطین ‘ دولت بریتانیا حل مسئله فلسطین را به سازمان ملل واگذار کرد و مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز کمیته خاصی را مامور حل مسئله فلسطین نمود.با عدم کارایی این کمیته ‘ دولت بریتانیا در سپتامبر 1947 به کمیته مزبور اطلاع داد که اگر مسئله فلسطین لاینحل باقی بماند ‘ این کشور با فراخوان نیروهای خود از فلسطین به حکومت خود در ان پایان خواهد داد. از دیگر سو ‘ اتحاد جماهیر شوروی که باقی ماندن نیروی انگلیسی را به زیان خود می دانست ‘ در یکی از توافقات نادر خود با ایلت متحده امریکا طراحی را ارائه کرد که صورت دیگری از تجزیه فلسطین بود و از شورای امنیت سازمان ملل می خواست که آن را به مرحله اجرا بگذارد.
قیومیت انگلستان برای یهودیان
بر طبق این طرح قیومیت انگلستان بر فلسطین حداکثر می بایست تا اول اوت 1948 پایان پذیرد. این قطعنامه همچنین فلسطین را به دو دولت عرب و یهود تقسیم می کرد و ناحیه بیت المقدس را تحت نظارت بین المللی در می آورد . به علاوه قرار شد کمیسیونی از طرف سازمان ملل متحد مرکب از 5 عضو بر تشکیل دولت های عرب و صهیونیست که قرار بود هر دوی آنها در اول اکتبر 1948 تشکیل شود نظارت کند. با مخالفت های گسترده ای که از سوی اعراب به عمل آمد ‘ این طرح نیز عملا با شکست روبرو شد و در پی آن آشوب و اغتشاش سراسر فلسطین را در برگرفت. دولت انگلستان نیز متعاقبا اعلام نمود که در 15 ماه مه به حکومت قیومی خود بر فلسطین پایان خواهد داد.
قتل عام کامل اهالی روستای دیریاسین
گروه های صهیونیستی که با قاچاق گسترده اسلحه و مهمات روسی از چکسلواکی به داخل فلسطین و همچنین حمله به مراکز نظامی انگلستان ‘ از توان نظامی بسیار بالایی برخوردار شده بودند ‘ عملیات تروریستی گسترده ای را اغاز نمودند. در نهم آوریل 1948 یک سازمان تروریستی صهیومنیستی به نام ایرگون که تحت رهبری مناخیم بگین عمل می کرد ‘ دست به قتل عام کامل اهالی روستای دیریاسین زد.در این کشتار وحشیانه تمامی 250 سکنه این روستا قتل عام شدند. این قتل عام موجب ترس و وحشت شدید فلسطینیان شد و انان که بر خلاف صهیونیست ها از سازماندهی و رهبری متمرکزی برخوردار نبودند ئر مقابل موج حملات گروه های صهیونیستی مجبور به ترک خانه و کاشانه خود شده و صهیونیست ها را در پاکسازی قومی مناطق تحت نفوذ خویش آزاد گذاردند.
آتش بس در ژانویه 1949
در روز چهاردهم ماه مه 1948 کمیسر عالی انگلستان از فلسطین خارج شد و بلافاصله در همان روز دیوید بن گوریون ‘ از رهبران اصلی صهیونیست ها ‘ ایجاد دولت اسرائیل را اعلام نمود. پس از خروج نیروهای انگلیسی از فلسطین قوای نظامی مصر ‘ اردن ‘ عراق ‘ سوریه ‘ لبنان و عربستان سعودی به دفاع از فلسطینیان وارد این سرزمین شدند ‘اما نتوانستند به مقابله جدی با صهیونیست ها بپردازند و تنها قسمت هایی را که خارج از نفوذ صهیونیست ها بود ‘ به تصرف خود در آوردند. با اجرای آتش بس ژانویه 1949 ‘ جنگ خاتمه یافت و این در حالی بود که صهیونیست ها 40% بیش از آنچه قطعنامه سازمان ملل متحد در نظر گرفته بود ‘ به دست آورده بودند . در این دوره گرایش های سوسیالیستی غیر مارکسیستی در جریانات فعال صهیونیستی وجه غالب بود و با همین دیدگاه به ایجاد مزارع اشتراکی گسترده ای به نام کیبوتص پرداخته بودند.
مهاجرت یهودیان به مناطق تحت اشغال
با پایان گرفتن موقت جنگ ‘ اسرائیل 78% خاک فلسطین را در اختیار داشت و کرانه غربی ضمیمه اردن و نوار غزه ضمیمه مصر شد . بیش از 750000 فلسطینی آواره به چادرهای پناهندگان در غزه ‘ لبنان ‘ اردن و سوریه منتقل شدند. اسرائیل دول عرب همسایه خود را مسئول قتل ها ‘ هجوم ها و خرابکاریها می دانست و نیروی نظامی خود را عامل ایجاد احترام و امنیت برای کشور خود به حساب می آورد. در همین حال سیل مهاجرت یهودیان به مناطق تحت اشغال در سال 1951 به اوج خود رسید و جمعیت آنان را از 615000 در سال 1947 به 000’337’1 نفر در این سال رساند.
ملی شدن کانال سوئز
در سال 1956 که دولت جمال عبدالناصر کانال سوئز را ملی کرد و خلیج عقبه را به روی کشتی های اسرائیلی بست ‘ نیروهای ارتش اسرائیل که به جنگ 6 روزه موسوم است در روز پنجم ماه ژوئن 1976 آغاز شد. در این روز هواپیمایی اسرائیلی با عبور از مرز کشورهای عربی در عرض مدت 2 ساعت نیروی هوایی کشورهای مصر و سوریه را از کار انداختند و تمامی خاک فلسطین به انضمام صحرای سینا در خاک مصر و بلندی های جولان در سوریه را به اشغال خود در آوردند. این تهاجم گسترده به انزوای هرچه بیشتر این رژیم منجر شد و نیات تجاوزگرانه آن را بیش از پیش آشکار ساخت.قطعنامه 242 شورای امنیت سازمان ملل که در 22 نوامبر آن سال به تصویب رسید
عقب نشینی از سرزمینهای اشغال شده
از اسرائیل می خواست که از مناطق اشغالی عقب نشینی کند’ اما اسرائیل با این بهانه که برای مقابله با تهدیدهای اعراب نیاز به مناطق و مرزهای امن دارد ‘ از اجرای آن سر باز زد. با تثبیت برتری نامی اسرائیل ‘ اعراب تن به ترک مخاصمه و متارکه دادند. اسرائیل نیز به تحکیم مواضع خود در نوار مرزی جدید پرداخت و بخصوص استحکامات نظامی متعددی در غرب صحرای سینا و همچنن بلندی های جولان ایجاد نمود.
پس گرفتن صحرای سینا از کشور اسرائیل توسط ارتش مصر در سال 1973
در اکتبر سال 1973 ‘ ارتش مصر با عبور از دیوار دفاعی بارلو که تبلیغات زیادی روی آن صورت گرفته بود ‘ وارد صحرای سینا شد و با پشتیبانی نیروی هوایی تمام صحرای سینا راار اسرائیل پس گرفت و سوریه نیز در جبهه شمالی به بلندی های جولان یورش برد. در طی این جنگ کخ به جنگ رمضان و یوم کیپور معروف شد ‘ افسانه شکست ناپذیری ارتش اسرائیل از میان رفت ‘ ولی با کمک های گسترده و سریع امریکا ‘ اسرائیل موفق شد که مواضع آزاد شده را مجددا اشغال نماید . با پایان این جنگ ‘ گرایش مصر و مناخیم بگین نخست وزیر اسرائیل با نظارت جیمی کارتر ‘ رئیس جمهور امریکا ‘ در سال 1978 خم شد . بر طبق مفاد این معاهده اسرائیل متعد شد که صحرای سینا را تخلیه نماید و همچنین طی 5 سال به فلسطینیان مناطق اشغالی خودمختاری بدهد.
در سال 1980 شهر قدس به عنوان پایتخت کشور اسرائیل اعلام شد
در سال 1977 ‘ برای اولین بار در تاریخ اسرائیل حزب کارگر اکثریت پارلمانی خود را از دست داد و بلوک لیکود با کمک احزاب کوچکتر توانست دولت ائتلافی خود با نخست وزیری منخیم بگین تشکیل دهد. این شرایط تا حدود زیادی ناشی از تضادهای درون اسرائیل به ویژه بین اشکنازی های اروپایی و سفارادی های شرقی بود. در این سال ها با اوج گیری عملیات ضد فلسطینی و نقض گسترده حقوق مردم سرزمین های تحت اشغال ‘ مسئله فلسطین در صدر توجهات بین المللی قرار گرفت و دولت اسرائیل که روزی با توجه به نسل کشی یهودیان در اروپا مشروعیتی را برای خود کسب کرده بود ‘ همان شیوه رفتار نازی ها را با فلسطینیان به کار برد. به این ترتیب زمانی که در سال 1980 ‘شهر قدس به عنوان پایتخت اسرائیل اعلام شد ‘ حتی کشورهای بزرگ حامی اسرائیل مانند امریکا نیز به مخالفت با این تصمیم برخاستند.
لشکرکشی بی سابقه سال 1982 کشور اسرائیل به فلسطین
در ژوئن 1982 ‘ اسرائیل به بهانه جلوگیری از نفوذ چریک های فلسطینی از داخل خاک لبنان لشکر کشی بی سابقه ای را به این سرزمین آغاز نمود و تا بیروت پیشروی نمود . این عملیات که با عنوان صلح برای جلیله صورت گرفت و قصدش این بود که سازمان آزادیبخش فلسطین را که تنها نماینده قانونی مردم فلسطین بود از میان بردارد با مقاومت سرسختانه فلسطینیان و نیروهای مترقی لبنان مواجه گشت.
محاصره 79 روزه شهر بیروت
در پی محاصره 79 روزه شهر بیروت و مذاکرات طولانی امریکا و سازمان آزادیبخش فلسطین(ساف) فلسطینیان پذیرفتند که با تضمین امنیت پناهندگان توسط نیروهای امریکا ‘ فرانسه و ایتالیا ‘ چریک های این سازمان از لبنان خارج شوند. اما نیروهای ناظر مدت زیادی در بیروت نماندند و با خروج انان گروه های لبنانی تحت حمایت اسرائیل به کشتار وحشیانه ای در اردوگاه های صبرا و شتیلا دست زدند ‘ که در طی آن حدود 4000 آواره فلسطینی به قتل رسیدند. حمله به لبنان اختلافات درونی اسرائیل را فعال ترکرد و جنبش صلح با بر پایی یک تظاهرات 40000 نفره به اقدامات ارتش اسرائیل در خاک لبنان اعتراض کرد و خواستار تشکیل کمیسیونی برای بررسی نقش ارتش اسرائیل و به ویژه وزیر جنگ آن یعنی آریل شارون شد.
دلیل موسوم شدن خیزش های مردم فلسطین به انتفاضه
در دسامبر سال 1987 تعدادی از جوانان فلسطینی به دست ارتش اسرائیل کشته شدند که تشیع جنازه آنان در نوار غزه به اعتراضات گسترده ای تبدیل شد. در پی آن این اعتراضات به سایر مناطق اشغالی سال 1967 نیز کشیده شد و دولت اسرائیل با موج فزاینده ای از اعتراضات و قیام مردمی مواجه شد که تنها سلاحشان سنگ بود و به همین جهت این خیزش ها به انقلاب سنگ یا انتفاضه موسوم شد. رو در رویی خشن نیروهای اسرائیلی با این اعتراضات سبب می شد که فلسطینیان از مشروعیت بیشتری در افکار عمومی مردم جهان برخوردار شوند و به عکس ‘ اسرائیل روز به روز منزوی تر می شد.
باز شدن گفتگو میان فلسطینیها و یهودیان
دولت اردن در زوئیه 1988 ‘ کلیه روابط خود با کرانه باختری را به حالت تعلیق درآورد و اداره امور آن را به ساف واگذار نمود . در سال 1989 شورای ملی فلسطین با به رسمیت شناختن قطعنامه های 242 و 338 ‘ در حقیقت موجودیت دو کشور یهودی و فلسطینی را به رسمیت شناخت و به این ترتیب راه برای گفتگو میان دولت امریکا و فلسطینیان گشوده شد.
کنفرانس صلح خاورمیانه
در 30 اکتبر سال 1991 کنفرانس صلح خاورمیانه به رهبری امریکا و شوروی در مادرید برگزار شد. نمایندگان اردن ‘لبنان ‘ سوریه و اسرائیل در کنفرانس حاضر شدند و از آنجایی که دولت اسرائیل از شناسایی رسمی ساف خودداری می کرد ‘ کشور اردن نمایندگان فلسطین را نیز به عهده داشت. این کنفرانس با استقبال گسترده ای در داخل اسرائیل مواجه شد و جنبش های طرفدار صلح تظلهرات بزرگی را در حمایت از تداوم گفتگوها برگزار کردند. با بروز اختلاف شدید در دولت ائتلافی لیکود به رهبری اسحاق شامیر ‘ انتخابات زود رس 23 دسمامبر 1992 به پیروزی بزرگ حزب کارگر به رهبری اسحاق رابین منجر شد.
مزاکرات صلح خاورمیانه
در دسامبر 1993 بعد از ماهها مذاکرات مخفی و فشرده میان اسرائیل و ساف در اسلو ‘ توافقنامه ای در واشنگنون به امضای طرفین رسید که طبق آن اسرائیل می پذیرفت که طی یک دوره 5 سال ‘ اداره سرزمین های اشغالی 1967 را به فلسطینیان واگذار نماید و نیروهای نظامی خود را از کرانه غربی و نوار غزه خارج سازد. توافق اسرائیل و ساف علیرقم مقبولیت و حمایت جهانی ‘ از سوی برخی گروههای فلسطینی و همچنین صهیونیست های تندرو و به خصوص شهرک نشینان صهیونیست مستقر در کرانه غربی مورد مخالفت قرار گرفت ‘ زیرا برخی از گروههای فلسطینی حاضر به شناسایی دولت اسرائیل نبودند و از ایده تشکیل دولت مستقل را اولین گام در جهت توسعه این دولت به سراسر خاک فلسطین می دانستند.
پایان یافتن حکومت 27 ساله کشور اسرائیل بر نوار غزه
با عقب نشینی اسرائیل از نوار غزه و اریحا در کرانه باختری ‘ یاسر عرفات رهبر ساف و رئیس دولت خودگردان در ژوئیه 1994 وارد نوار غزه شد و حکومت 27 ساله اسرائیل بر نوار غزه و بخش هایی از کرانه غربی پایان یافت. کمی پس از آن دولت اردن با امضای قراردی به حالت جنگ با اسرائیل پایان داد. در پی آن کشورهای مغرب و تونس نیز به عادی سازی روابط با اسرائیل پرداختند و 6 کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس نیز به لغو تحریم های تجاری مبادرت کردند.
دوقطبی شدن کشور اسرائیل
در سال 1995 ‘ جامعه اسرائیل شدیدا دو قطبی شد و در مقابل بخش هایی از مردم اسرائیل که طرفدار صلح کامل و تشکیل دولت مستقل فلسطین بودند ‘ گروههای راست گرای افراطی شدیدا با هرگونه سیاست صلح امیز دولت اسرائیل مخالفت می کردند. با شدت گرفتن دامنه این مخالفت ها ‘ اسحاق رابین نخست وزیر اسرائیل ‘ در 4 نوامبر 1995 توسط یکی از راست گرایان افراطی هدف قرار گرفت و کشته شد . علی رقم ترور وی ‘ شیمون پرز ‘ جتانشین اسحاق رابین ‘ عملیات عقب نشینی از شهرهای فلسطینی را ادامه داد.
نخست وزیری بنیامین نتانیاهو بر کشور اسرائیل
سال 1996 شاهد اوج گیری حمایت از جناح محافظه کار بود و بنیامین نتانیاهو ‘ از حزب لیکود برنده انتخابات ماه مه شد . نتانیاهو گفتگوهای صلح با فلسطینیان را معوق گذارد و این امر به افزایش تنش بیشتر منجر شد و منطقه را تا آستانه یک جنگ دیگر نزدیک کرد در ماه مارس 1997 دولت اسرائیل طرح ایجاد یک تونل در زیر مسجد الاقصی (قبله اول مسلمانان و سومین مکان مذهبی مسلمانان بعد از مکه و مدینه) را اعلام نمود که منجر به اعتراضات گسترده فلسطینیان شد که در طی آن دهها نفر از فلسطینیان و تعدادی از سربازان اسرائیلی کشته شدند . تصمیم نتانیاهو به ایجاد شهرک های یهودی نشین در کرانه باختری با مخالفت شدید دولت خودگردان فلسطین و همچنین دولت امریکا مواجه شد .
محکم تر کردن اتحاد نظامی ترکیه با کشور اسرائیل
در سال 1998 ‘ رزیم اسرائیل اتحاد نظامی خود را با ترکیه محکم تر کرد و دولت لبنان طرح نتانیاهو برای گفتگوهای صلح را نپذیرفت در عوض خواستار عقب نشینی کامل و بدون قید و شرط اسرائیل از جنوب لبنان شد. روند صلح در ماه ژوئن به ضعیف ترین نقطه خود رسید ‘ زیرا دولت تصمیم گرفته بود که شهرک نشینان ساکن کرانه باختر ی را به طور کامل مصلح کند . بالاخره در پی فشارهای بین المللی نتانیاهو با کلینتون ‘ رییس جمهور وقت امریکا و یاسر عرفات در وای ریور ‘ امریکا ‘ دیدار کرد و اجرای بخش هایی از تعهدات دولت های قبلی را پذیرفت.
تضعیف موقعیت نتانیاهو
این روند به تضعیف موقعیت نتانیاهو در میان حزب لیکود و در پی ان کاهش طرفداران حزب لیکود منجر شد . در انتخابات سال 1999 ‘ ایهود باراک از حزب کارگر با اکثریت شکننده ای به پیروزی دست یافت و با تشکیل یک دولت ائتلافی پرقدرت کار خود را آغاز نمود . در ماه نوامبر دولت اسرائیل بعد از پنجاه سال برای اولین بار حالت فوق العاده را که از زمان اعلام استقلال در سال 1948 برقرار شده بود لغو کرد اگرچه این کشور در عین حال رکورد دار طولانی ترین وضعیت فوق العاده در جهان شد .
عقب نشینی نیروهای اسرائیلی در سال 2000
در ماه مه 2000 نیروهای اسرائیل از جنوب لبنان عقب نشینی کردند و بخش های کوچکی از مزارع شبعا در کنترل اسرائیل باقی ماند . در اواخر سبتامبر ‘ به دنبال دیدار آریل شارون از مسجد الاقصی ‘ موج گسترده ای از اعتراضات مردمی سراسر فلسطین را در برگرفت و خشونت های بسیاری را از سوی سربازان ارتش اسرائیل موجب شد که طی آن ده ها نفر از جوانان فلسطینی کشته شدند و این واقعه آغازگر موج دوم انتفاضه ‘ موسوم به انتفاضه مسجد الاقصی بود. در پی این حوادث موج خشونت های جدید سراسر خاک اسرائیل و نواحی تحت اشغال پس از سال 1967 را در برگرفت و با گسترش و ازدیاد حملات انتحاری فلسطینیان بر علیه اسرائیل ‘ ارتش این کشور و نیروهای امنیتی آن نیز به دامنه سرکوب خود افزودند .
نخست وزیری آریل شارون بر کشور اسرائیل
در میان این کشاکش ها ‘ محبوبیت آریل شارون در میان مردم اسرائیل به سرعت افزایش یافت و در انتخابات سال 2001 ‘ وی با کسب 62/4% آراء ‘ ایهود باراک (37/6%) از حزب کارگر را شکست داد در فضای ایجاد شده پس از عملیات تروریستی 11 سبتامبر ‘ نیروهای اسرائیلی به عملیات سرکوب گرانه وسعت بیشتری دادند و این امر در مقابل ‘ منجر به افزایش عملیات انتحاری فلسطینیان شد ‘ که از یک عدم برابری فاحش در مقابل نیروهای اسرائیل رنج می بردند.
اشغال مجدد شهرهای دولت خود مختار
به تدریج ارتش اسرائیل به اشغال مجدد شهرها و نواحی ای که اداره آنها ب دولت خودمختار فلسطین واگذار شده بود ‘ پرداخت و در طی تهاجمات خود بیشتر ساختمان ها و مراکز دولت خودمختار فلسطین را به طور کامل نابود کرد و مقر دولت خودگردان و رئیس آن یاسر عرفات را تحت محاصره کامل درآورد. دولت اسرائیل مانند همیشه با بی توجهی کامل به افکار عمومی جهان و رد تمامی مصوبات نهادهای مختلف سازمان ملل متحد و حتی دولت امریکا که پشتیبان اصلی آن محسوب می شد ‘ تنها با استفاده از نیروهای نظامی و امنیتی خود ‘ به درخواست های استقلال طلبانه مردم فلسطین پاسخ داده است.
