کشور پاپوآگینه نو
پاپوآگینه نو PAPUA NEW GUINEA
پاپوآگینه نو کشوری است در خاور کشور اندونزی ‘ شمال استرالیا و درست زیر خط استوا ‘ اقیانوس آرام و دریای بیسمارک در شمال ‘ دریای سلیمان در خاور و دریای مرجان (کورال) در جنوب و ایریان جایا( کشور اندونزی) در غرب آن واقع است.
____________________________________________
کشور پاپوآ گینه نو
نام رسمی کشور پاپوآگینه نو: دولت مستقل پاپوآگینه نو
نام محلی: پاپوآ نیو گینی
اسامی دیگر: ___
پایتخت کشور پاپوآگینه نو: پورت مورسبی
تاریخ استقلال کشور پاپوآگینه نو: 1975/9/16 از استرالیا
روز ملی کشور پاپوآگینه نو: شانزدهم سپتامبر روز استقلال
نوع حکومت: فرمانداری کل (تحت حکومت تشریفاتی پادشاه انگلستان) از سال 1975
رئیس حکومت: فرماندار کل : سر سیلاس آتوپاره از سال 1997
رئیس دولت: نخست وزیر : سر مایکل سوماره ‘ از سال 2002
قوه مقننه: قانون اساسی سال 1975 ‘ پارلمان ملی با 109 عضو به مدت 5 سال
عضویت در سازمانهای بین المللی: سازمان ملل متحد ‘ اونکتاد ‘ یونیسف ‘ فائو ‘ یاا آ ‘ ایبرد ‘ ایکاتو ‘ ایفک ‘ ایلو ‘ ایمف ‘ ایمو ‘ ایتو ‘ یونسکو
یونیدو ‘یوپو ‘ وهو ‘ ویپو ‘ ومو ‘ ویپو ‘ سازمان تجارت جهانی ‘سپک ‘ آکپ ‘ آدب ‘ آپک ‘ آاوسیس ‘ جنبش عدم تعهد ‘ جامعه اقیانوس آرام ‘ پیف ‘ ملل مشترک المنافع ‘ عضو ناظر در آ سه آن
جمعیت کشور پاپو آ گینه نو
مساحت کشور پاپوآگینه نو: 840’462 کیلومتر مربع ( پنجاه و سومین کشور جهان)
جمعیت کشور پاپوآگینه نو: 00’800’4 نفر در سال 2000( صد و دهمین کشور جهان)
تراکم جمعیت: 10/4 نفر در کیلومتر مربع
پیش بینی جمعیت(2025): 7/5 میلیون نفر
جمعیت شهری(1998): 16/8%
رشد سالانه جمعیت(2000_1995): 2/2%
زمان دوبرابر شدن جمعیت: ؟
توزیع سنی(1998): زیر 15 سال 38/8% 29_15 سال 28/7% 59_30 سال 26/8% بالای 60 سال 5/7%
توزیع جنسی(1998): مرد 51/30% زنان 48/70%
امید به زندگی(1999): زنان 65/3 سال مردان 61/1 سال
میزان تولد در هر هزار نفر(1999): 32/7 نفر
میزان مرگ و میر در هر هزار نفر(1999): 8 نفر
مرگ و میر کودکان در هر هزار تولد(1999): 59/9 نفر
رشد طبیعی جمعیت در هر هزار نفر(1999): 24/7 نفر
دلایل عمده مرگ و میر در کشور پاپوآگینه نو
دلایل عمده مرگ و میر در هر صدهزار نفر(1996): بیماریهای عفونی تنفسی حاد 34/6 نفر ذات الریه 27/8 نفر مننژیت 7/6 نفر شرایط ناشی از دوران بارداری و زایمان 6/2 نفر مالاریا 3/8 نفر
میانگین زایمان زنان بارور(1999): 4/4 نفر
مرگ و میر مادران در هر هزار نفر: ؟
میزان ازدواج در هر هزار نفر: ؟
میزان طلاق در هر هزار نفر: ؟
نژاد/ملیت(1992): پاپوآگینه نوئی 84% ملانزیایی 15% بقیه 1%
دین(1990): پروتستان 58% کاتولیک 33% بقیه 9%
زبان و خط: انگلیبسی( زبان رسمی) انگلیسی بومی شده (توک پیسین) وموتو ( زبانهای ملی) 700 زبان بومی قبایل خط: لاتین
شهرهای مهم (1998): لانه مادانگ وواک گوروگا مونت هاگن رابائول
بنادر مهم کشور پاپوآگینه نو: پورت مورسبی لانه مادانگ و رابائول ( در اقیانوس آرام)
اقتصاد و دارایی کشور پاپوآگینه نو
واحد پول کشور پاپوآگینه نو: کینا (ن)= 100 توئا یک دلار=2/8 کینا یک کینا=2857 ریال
درآمد بودجه(1999): 2485 میلیون کینا
هزینه بودجه(1999): 2/63 میلیون کینا
تولید ناخالص ملی(1998): 4104 میلیون دلار
منشاء تولید ناخالص ملی(1998): کشاورزی 24/4% صنعت 42/3% خدمات 33/3%
میزان سرمایه گذاری خارجی: (میانگین سالانه 90_1987) : 138 میلیون دلار (1998): 30 میلیون دلار
بدهی خارجی(1998): 1410 میلیون دلار
کمک های خارجی 361/1+ میلیون دلار
میزان پس انداز ناخالص داخلی نسبت به تولید ناخالص داخلی(1998): 28/3%
نرخ تورم کشور پاپوآگینه نو
نرخ تورم کشور پاپوآگینه نو: (میانگین سالانه 98_1990): 7/1% 1998: 10/3%
محصولات کشاورزی(1999): نارگیل 734000 تن موز 680000 سیب زمینی شیرین 460000 نیشکر 400000 روغن نخل 299000
سیب زمینی هندی 200000 تارو 160000 کاساوا 112000 قهوه 66000 هسته نخل 63000
کاکائو 40000 آنانس 10500 چای 7260 تن
کاربری زمین(1997): کشاورزی 1/5% مرتع و چمنزار 2/.% جنگل 92/3% سایر موارد 6%
تعداد دام زنده(1999): خوک 1500000 راس گاو 86000 راس
تولید چوب: 000’772’8 متر مکعب
صید ماهی(1998): 67640 تن
تولید مرغ(1999): 000’600’3 قطعه
تولید تخم مرغ(1999): 3900 تن
تولیدات صنعتی و معدنی کشور پاپوآگینه نو
تولیدات معدنی(1996): مس 715’186 تن نقره 037’59 کیلوگرم طلا 573’51 کیلوگرم
تولیدات صنعتی(1985): (ارزش افزوده) مواد غذایی نوشیدنی و دخانیات 000’558’162 کینا ‘ فلزات و مصنوعات فلزی ‘ ماشین الات و تجهیزات 000’493’47 کینا محصولات چوبی 000’807’29 کینا
انرژی/میزان تولید(میزان مصرف) برق 000’000’790’1 کیلووات ساعت زغال سنگ صفر فراورده های نفتی 50000 تن نفت خام 546000 بشکه گاز طبیعی 000’300’83 متر مکعب
نیروی کار: جمعیت فعال اقتصادی (1980)” 732800 نفر نسبت نیروی کار به کل جمعیت 24/6% میزان مشارکت مردان 35/2%
زنان 39/8% میزان بیکاری(1997): 12/8%
توزیع نیروی کار: کشاورزی 68% صنعت 15/1% خدمات 16/9%
نیروی دفاعی: مدت نظام وظیفه : ؟ تعداد نفرات ارتش (1997): 4300 نفر نیروی زمینی 88/4% نیروی دریایی 9/3%
نیروی هوایی 2/3% سرانه هزینه دفاعی 14 دلار
واردات: 2827 میلیون کینا
صادرات 3141 میلیون کینا
تراز بازرگانی کشور پاپوآگینه نو
تراز بازرگانی 1994 1995 1996 1997 1998 1999
میلیون کینا 1326+ 1780+ 1318+ 928/4+ 1326/1+ 2173/1+
درصد کل 33/2% 35/5% 24/8% 17/9% 24/2% 28/5%
شاخص قیمت ها و درامدها 1994 1995 1996 1997 1998 1999
شاخص قیمتهای مصرفی 85/3 100 111/6 116 131/8 151/5
شاخص درامد هفتگی 100 100 ؟ ؟ ؟ ؟
ویژگیهای خانوار: میانگین اندازه خانوار (1980): 4/6 نفر
جهانگردی درآمد: 68 میلیون دلار هزینه ها: 77 میلیون دلار
حمل و نقل و ارتباطات کشور پاپوآ گینه نو
راه(1986): 736’19 کیلومتر
راه اهن: ندارد
تعداد اتومبیل(1994): 13000
تعداد کامیون و اتوبوس: 32000 دستگاه
کشتی بالای صد تن: 87 فروند
فرودگاه: 129 فرودگاه
روزنامه: 2 روزنامه
مجلات ادواری: ؟
کتاب 122 عنوان
رادیو(1997): 410000 گیرنده رادیویی
تلویزیون(1999): 350000 گیرنده تلویزیون
تلفن(1998): 47000 خط تلفن
تلفن همراه(1998): 3000 خط
رایانه شخصی: ؟
اینترنت(1998): 50000 کاربر
آموزش و بهداشت کشور پاپوآگینه نو
سطوح آموزشی تعداد مراکز آموزشی تعداد معلمین تعداد دانش اموزان نسبت دانش آموز به معلم
ابتدایی(1995) 790’2 652’13 995’525 38/5
متوسطه 135 415’2 818’68 24/1
فنی و حرفه ای 117 878 941’9 12/9
عالی 2 902 663’13 7/1
میزان با سوادی(1995): افراد بالای 15 سال : 72/2% مردان :81% زنان 62/7%
میزان تحصیلات افراد بالای 25 سال: بدون تحصیلات رسمی 82/6% ابتدایی 13/2% حدود متوسطه و بالاتر 4/2%
تعداد پزشک(1998): 342 نفر
تعداد تخت بیمارستان(1989): 15335 تخت
تعداد مبتلایان به ایدز: افراد 0 تا 49 ساله : 4500 نفر
تعداد مبتلایان به سل(1997): در هر صد هزار نفر 177/3 نفر
سرانه مصرف روزانه کالری(1998): 2158 کالری مصرف پروتئین:48 گرم مصرف چربی :42 گرم
محیط زیست و توسعه انسانی کشور پاپواگینه نو
میزان جنگل زدائی سالانه: (1990_1980): 1/.-% (1995_1990): 4/.%
سرانه کاغذ مصرفی برای چاپ و نوشتن(1997): 8/. کیلوگرم برای هر نفر
تولید سالانه گاز دی اکسید کربن(1996): 2/4 میلیون تن هر نفر 6/. تن
شاخص توسعه انسانی(1998): 542/. (صد و سی سومین کشور جهان)
__________________________________________________________
اقلیم کشور پاپواگینه نو
این کشور که قسمت خاوری جزیره عظیم گینه نو (نیو گینی) و گروهی از جزایر کوچک و بزرگ مجمع الجزایر بیسمارک و مجمع الجزایر لویزیاد را شامل می گردد ‘ سرزمینی است کوهستانی با حداکثر ارتفاع 4694 متر ( کوه ویلهلم) پوشیده از جنگل های بارانی و اقلیم گرم و مرطوب در جلگه های ساحلی و معتدل و مرطوب و پرباران در نواحی کوهستانی. مهمترین و طویل ترین رودخانه آن فلای نام دارد که طول آن به 1046 کیلومتر می رسد و بزرگترین جزیره های آن بریتانیای جدید با 36519 کیلومتر مربع وسعت و ایرلند جدید با 6993 کیلومتر مربع وسعت می باشد.
تاریخچه کشور پاپوآ گینه نو
پاپوآگینه نو بین 3000 تا 2000 سال پیش از میلاد به وسیله ملانزیایی ها مسکون گردید. اکثر نزدیک به اتفاق ساکنان این سرزمین در جنگلهای انبوه ان زندگی می کردند و بالطبع ارتباطی با جهان خارج نداشتند و با حدود 700 گویش مختلف با هم گفتگو می کردند. آنان از تمدن و پیشرفت جوامع دیگر ناآگاه بودند و حتی از آهن و چرخ و کاربرد آنها چیزی نمی دانستند. در سالهای 1930 زمانی که اروپاییان به آنجا وارد شدند مردم ان یکباره از عصر حجر به عصر پلاستیک گام نهادند و به اروپاییانی که معدن های دست نخورده مس و طلا و نفت میهنشان را غارت می کردند ‘ با دیده تعجب و شگفتی می نگریستند . در سال 1906 کشور کنونی پاپو آ گینه نو که تحت الحمایه انگلستان بود و به وسیله دولت استرالیا اداره می شد و به مستعمره گینه نو آلمان ملحق شد. این وضعیت تا پایان جنگ جهانی اول ادامه داشت و پس از پایان جنگ دوباره زیر نظر استرالیا و تحت قیومیت جامعه ملل قرار گرفت. در سال 1964 به خودمختاری داخلی نایل شد و در سال 1975 به استقلال رسید و به یکی از اعضای کشورهای مشترک المنافع بریتانیا مبدل شد.
نظام حکومتی کشور پاپوآگینه نو
نظام حکومتی این کشور پارلمانی است و روابط خیلی نزدیکی با استرالیا دارد. در مه 1988 این کشور با جزایر وانوآتو و سلیمان قراردادی به منظور حفظ فرهنگ و سنت های ملانزیایی امضاء نمود و در مقابل با دولت اندونزی که نیمه غربی جزیره گینه نو را در اختیار دارد از نظر مسائل اراضی و اجتماعی و غیره درگیر بوده است. در 1989 با مالزیا و دیگر کشورهای آسیای جنوبی خاوری روابط دوستانه برقرار کرد و به عنوان ناظر به عضویت پیمان آسه آن درآمد. فساد اجتماعی و ارتشاء در این کشور تا اندازه ای است که نخست وزیران ظاهرا از پس مبارزه با آن بر نیامده اند و حتی خود به جرم فساد و ارتشاء یرنگون گشته و به پای میز محاکمه کشیده شده اند. در اوت 1994 نخست وزیر پالاتس و ینگتی جای خود را به جولیوس چان داد. نخست وزیر جدید نسبت به آزمایش اتمی فرانسه در اقیانوس آرام به شدت اعتراض کرد.
کشف معدن های مس و طلا در جزیره بوگن ویل و دخالت بیگانگان در استخراج و تعطیل عملیات و ارتباط آن با مسائل اجتماعی و فساد و تباهی حاکم بر جامعه به ویژه دولتمردان کشور مزبور ‘ منجر به برکناری جولیوس چان و روی کار آمدن بیل اسکیت در 1997 گردید. وی در اواخر سال 1997 عملیات اکتشاف و استخراج معادن جزیره بوگن ویل را دوباره آغاز کرد. تشدید بحران اقتصادی سالهای 1997 و 98 کشورهای جنوب شرقی آسیا منجر به تعطیل شدن 13 شرکت که به قطع درختان جنگلی و صدور چوب آن به خارج از کشور اشتغال داشتند’ گردید و حدود 4000 فرصت شغلی از بین رفت.
استقلال استان بوگن ویل
در ژوئیه 1999 ‘ به دنبال اعلام برقراری روابط دیپلماتیک با کشور تایوان و اعلام وامگذاری 2/5 میلیارد دلار تسهیلات اعتباری از سوی آن کشور به پاپوآگینه نو ‘ پارلمان ملی ‘ رهبر حزب مخالف یعنی جنبش دموکراتیک مردمی را با رای بسیار بالا ‘ به نخست وزیری برگزید. مکره مورائو تا نخست وزیر جدید ‘ در اولین اقدام خود ‘ روابط با کشور تایوان را به حالت تعلیق درآورد و برای جبران تسهیلات اعتباری تایوان به صندوق بین المللی پول روی آورد. وضعیت اقتصادی در سال 2000 رو به وخامت گذاشت و میزان تورم از مرز 20% هم گذشت. استان جدایی طلب بوگن ویل پس از ده سال تنش و اختلاف با دولت مرکزی ‘ سرانجام در ژوئن 2001 به توافقی با دولت مرکزی دست یافت که طبق آن از خودمختاری داخلی وسیعی برخوردار گردید و در عین حال قرار شد طی سالهای 2011 الی 2016 به این استان استقلال کامل داده شود.
