کشور چاد
کشور چاد CHAD
کشور چاد کشوری است محصور در خشکی که در مرکز افریقا جای دارد و از شمال به لیبی ‘ از خاور به سودان ‘ از جنوب به جمهوری افریقای مرکزی و از غرب به کشورهای کامرون ‘ نیجریه و نیجر محدود است.
__________________________________________
نام رسمی کشور چاد: جمهوری چاد
نام محلی کشور چاد: چاد (فرانسه ) تشاد ( عربی )
اسامی دیگر کشور چاد: __
پایتخت کشور چاد: ان جامنا
تاریخ استقلال کشور چاد: 1960/8/11 از فرانسه
روز ملی کشور چاد: یازدهم اوت روز استقلال
نوع حکومت کشور چاد: جمهوری با یک مجلس قانونگذاری از سال 1960
رئیس حکومت کشور چاد: رئیس جمهور : ادریس دبی از سال2001
رئیس دولت کشور چاد: نخست وزیر
قوه مقننه کشور چاد: قانون اساسی سال 1996 مجلس ملی با 125 عضو در سال 2002 به مدت 4 سال
عضویت در سازمانهای بین المللی: سازمان ملل متحد ‘ اونکتاد ‘ یونیسف ‘ فائو ‘ یاا آ ‘ ایبرد ‘ ایکاتو ‘ ایفک ‘ ایلو ‘ ایمف ‘ ایمو ‘ ایتو ‘ یونسکو
یونیدو ‘یوپو ‘ وهو ‘ ویپو ‘ ومو ‘ ویپو ‘ سازمان تجارت جهانی ‘ سازمان وحدت افریقا ‘ آکپ ‘ فز ‘ ایدب ‘ جنبش عدم تعهد ‘ کنفرانس اسلامی
جمعیت کشور چاد
مساحت کشور چاد: 1284000 کیلومتر مربع ( بیستمین کشور جهان )
جمعیت کشور چاد: 000’700’7 نفر در سال 2000 ( نود و یکمین کشور جهان )
تراکم جمعیت کشور چاد: 6 نفر در کیلومتر مربع
پیش بینی جمعیت(2025): 13/9 میلیون نفر
جمعیت شهری(1998): 23/1%
رشد سالانه جمعیت(2000_1995): 2/6%
زمان دوبرابر شدن جمعیت: 27 سال
توزیع سنی(1998): زیر 15 سال 47/6% 29_15 سال 26% 59_30 سال 21/9% بالای 60 سال 4/1%
توزیع جنسی(1998): مرد 49/42% زن 50/58%
امید به زندگی(1999): زنان 51/1 سال مردان 46/1 سال
میزان تولد در هر هزار نفر(1999): 43/1 نفر
میزان مرگ و میر در هر هزار نفر(1999): 16/6 نفر
مرگ و میر کودکان در هر هزار تولد(1999): 115 نفر
رشد طبیعی جمعیت در هر هزار نفر(1999): 26/5 نفر
دلایل عمده مرگ و میر در هر صدهزار نفر(1996): ؟
میانگین زایمان زنان بارور(1999): 5/7 نفر
مرگ و میر مادران در هر هزار نفر: 830 نفر
میزان ازدواج در هر هزار نفر: ؟
میزان طلاق در هر هزار نفر: ؟
نژاد و ملیت کشور چاد
نژاد/ملیت(1992): سارا 27/7% کاتولیک 20/3% مایوکبی 11/5% کانم بورنو 9% ودایی 8/7% هجرایی 6/7%
دین(1990): مسلمان 53/9% مسیحی 34/7% عقاید سنتی 7/4% دیگر ادیان 4%
زبان و خط: فرانسوی و عربی خط : لاتین و عربی
شهرهای مهم (1998): موندو یونگور سارح آبشه دویا
بنادر مهم کشور چاد: به دریای ازاد راه ندارد
اقتصاد و دارایی کشور چاد
واحد پول کشور چاد: فرانک سی اف آ = 100 سانتیم یک دلار= 754/28 فرانک یک فرانک = 10/6 ریال
درآمد بودجه(1998): 127/1 میلیارد فرانک سی اف آ
هزینه بودجه(1998): 153/8 میلیارد فرانک سی اف آ
تولید ناخالص ملی(1998): 1658 میلیون دلار
منشاء تولید ناخالص ملی(1998): کشاورزی 39/8% صنعت 14/3% خدمات 45/9%
میزان سرمایه گذاری خارجی: 6 میلیون دلار
بدهی خارجی(1997): 939 میلیون دلار
کمک های خارجی 167/4+ میلیون دلار
میزان پس انداز ناخالص داخلی نسبت به تولید ناخالص داخلی(1998): 2/6%
نرخ تورم کشور چاد
نرخ تورم کشور چاد: میانگین سالانه 98_1990 : 8/3% 1998: 4/1%
محصولات کشاورزی(1999): ذرت خوشه ای بادام زمینی ارزن کاساوا پنبه دانه سیب زمینی هندی ذرت برنج
کاربری زمین(1994): کشاورزی 2/6% مرتع و چمنزار 35/7% جنگل 25/7% سایر موارد 36%
تعداد دام زنده(1999): گاو بز گوسفند شتر
تولید چوب: 000’919’1 متر مکعب
صید ماهی(1998): 84000 تن
تولید مرغ(1999): 4700000 قطعه
تولید تخم مرغ(1999): 4230 تن
تولیدات معدنی(1997): ؟
تولیدات صنعتی(1998): ؟
انرژی/میزان تولید(میزان مصرف) ؟
نیروی کار: جمعیت فعال اقتصادی 1997 : 000’433’3 نفر مزلان بیکاری 1993 6/.%
توزیع نیروی کار: کشاورزی 77/4% صنعت 6/3% خدمات 16/3%
نیروی دفاعی: مدت نظام وظیفه : 3 سال تعداد نفرات ارتش 1999 : 3035 نفر نیروی زمینی 82/4% نیروی هوایی 1/2% نیروی شبه نظامی 16/4% سرانه هزینه دفاعی 1997 : 6+ دلار
واردات و صادرات کشور چاد
واردات 1998: 175 میلیارد فرانک سی اف آ
صادرات 1998: 145/3 میلیارد فرانک سی اف آ
تراز بازرگانی 1993 1994 1995 1996 1997 1998
میلیارد فرانک 19/6- 38- 17/3- 34/9- 42/3- 29/7-
درصد کل 20/8% 20/2% 6/6% 13/4% 14/7% 9/3%
شاخص قیمت ها و درامدها 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
شاخص قیمتهای مصرفی 65/3 91/7 100 112/4 118/7 133/1 124/1
شاخص درامد ؟ ؟ ؟ ؟ ؟ ؟ ؟
ویژگیهای خانوار: میانگین اندازه خانوار 1993 : 5 نفر
جهانگردی درامد 12 میلیون دلار هزینه جهانگردان در خارج 26 میلیون دلار
حمل و نقل و ارتباطات کشور چاد
راه(1996): 33400 کیلومتر
راه اهن: ندارد
تعداد اتومبیل(1996): 10560 دستگاه
تعداد کامیون و اتوبوس: 14550 دستگاه
کشتی بالای صد تن: ندارد
فرودگاه: 1 فرودگاه
روزنامه: 1 روزنامه
مجلات ادواری: ؟
کتاب ؟
رادیو(1997): 1310000 گیرنده رادیویی
تلویزیون(1998): 12000 گیرنده تلویزیونی
تلفن(1996): 8631 خط تلفن
تلفن همراه: ؟
رایانه شخصی: 335 کاربر
اینترنت(1999): 335 کاربر
آموزش و بهداشت کشور چاد
سطوح آموزشی تعداد مراکز آموزشی تعداد معلمین تعداد دانش اموزان نسبت دانش آموز به معلم
ابتدایی 1996 660’2 395’9 493’591 63
متوسطه 153 468’2 100’90 36/5
فنی و حرفه ای 18 216 926’2 13/5
عالی 8 288 446’3 12
میزان با سوادی(1995): افراد بالای 15 سال : 48/1% مردان 62/1% زنلن 34/7%
میزان تحصیلات افراد بالای 25 سال: ابتدایی 11/2% متوسطه 2/7% عالی 3/.%
تعداد پزشک(1993): 217 نفر
تعداد تخت بیمارستان(1993): 3962 تخت
تعداد مبتلایان به ایدز: 87000 نفر
تعداد مبتلایان به سل(1997): در هر صد هزار نفر 29/7 نفر
سرانه مصرف روزانه کالری(1998): 2171 کالری
محیط زیست و توسعه انسانی کشور چاد
میزان جنگل زدائی سالانه: 7/.%
سرانه کاغذ مصرفی برای چاپ و نوشتن: ؟
تولید سالانه گاز دی اکسید کربن(1996): 1/.% میلیون تن
شاخص توسعه انسانی(1998): 367/. ( صد و شصت و هفتمین کشور جهان )
__________________________________________________________
اقلیم کشور چاد
نواحی شمالی آن را که 40 درصد کل کشور را تشکیل می دهد ‘ کویر صحرا را در بر گرفته و کوه های تیبستی با بلندی حداکثر 3415 متر در همین نواحی قرار دارد. نواحی مرکزی که به آن ساحل گفته می شود ‘ دشت پهناوری است که تا دریاچه چاد گسترده شده و قبایل چادرنشین در گوشه و کنار آن زندگی می کنند. دریاچه مرزی چاد با مساحتی متغیر بین 10000 تا 26000 کیلومتر مربع ‘ دریاچه کم عمقی است که بخش متعلق به این کشور بیشتر به باتلاق و نیزار مبدل شده و از بقایای یک دریای درون بومی چاد و کامرون و دمی در داخل چاد جریان دارد ‘ تامین می گردد . سواحل رودخانه های مزبور که نواحی جنوبی چاد را تشکیل می دهند ‘ از نظر کشاورزی از اهمیت فراوانی برخوردارند و بیشترین جمعیت کشور را در خود جای داده اند.
تاریخچه کشور چاد
ناحیه ساحل که بخشی از جمهوری چاد را تشکیل می دهد از زمانهای نامعلومی مسکون گردیده بود . آپار به جای مانده در کوهستان تیبستی ‘ تاریخ 4900 سال قبل از میلاد را نشان می دهد و نواحی جنوبی و همچنین اراضی پیرامون دریاچه چاد در حدود سال 500 قبل از میلاد مسکون بوده است. در سده هشتم میلادی سلطان نشینی به نام کانم در نواحی جنوبی تاسیس گردید و از سال 1085 دین اسلام در آنجا رواج یافت و سلطان نشین مزبور بعدها به سلطان نشین کانم _بورنو مبدل شد . در سالهای 1883 تا 1893 سلطان نشین مزبور همراه با دو سلطان نشین دیگر به تصرف ماجراجویی سودانی به نام ربیح الزبیر درآمد. در انتهای سده هجدهم میلادی مبلغین مذهبی اروپایی گروهی از مردم نواحی جنوب چاد را به آیین مسیح درآوردند و آنان را به شیوه اروپاییان آموزش دادند . فرانسه بعدها از این مردم برای مقابله با مسلمانان ساکن شمال استفاده زیادی به عمل آورد و به کمک آنان ربیح الزبیر در سال 1900 سرنگون گردید. فرانسه براساس کنفرانس برلین ‘ چاد را تحت الحمایه خود قرار داد ‘ اما تا سال 1920 که به وسیله لژیون خارجی فرانسه آن را به اششغال خود درآورد ‘ نفوذ چندانی در آن نداشت.
استقلال کشور چاد
در سال 1960 چاد رسما استقلال یافت و فرانسوا تومبالیه رهبر حزب ترقی خواه ‘ به مقام نخستین رئیس جمهوری چاد رسید . در سال 1966 جبهه آزادیبخش چاد تشکیل گردید تا در مقابله با اسرائیل و فرانسه که از دولت مرکزی حمایت می کردند ‘ از امنیت مسلمانان شمال حمایت کند . به مرور بین رهبران جبهه آزادیبخش چاد شکاف افتاد و به 10 گروه تقسیم شد. در این میان فرانسه به حمایت از جناح حسن هابره برخاست که مواضعی بر ضد گوگونی ودی ‘ رهبر این جبهه اتخاذ کرده بود . تومبالبایه در کودتای سال 1975 از کار برکنار و کشته شد و ژنرال فلیکس مالوم به قدرت رسید. اواخر سال 1979 ‘ با اتخاذ سیاست بی طرفی از سوی فرانسه ‘ یازده گروه سیاسی فعال در صحنته چاد تشکیل یک دولت موقت وحدت ملی را اعلام نمودند که حسن هابره ‘ نخست وزیر آن بود . کمی بعد در ماه مارس هابره استعفاء نمود و ائتلاف مزبور از هم پاشید. حسن هابره به تحکیم مواضع خود در جنوب پرداخت و گوگونی ودی برای مقابله با وی ‘ از معمر قذافی رهبر لیبی درخواست کمک کرد و وی 2000 رزمنده به یاری او اعزام داشت . نبرد میان مبارزان مسلح و دولتیان به شدت ادامه یافت و شهر ان جامنا بمباران شد و دهها هزار نفر آواره شدند . در ماه اکتبر 1980 نیروهای لیبی بخ پایتخت رسیدند و حسن هابره که تاب مقاومت نیاورده بود در دسامبر 1980 به کامرون گریخت. فرانسه که از بسط قدرت و نفوذ لیبی در افریقا نگران و ناراضی بود با حمایت امریکا ‘ مصر ‘ سودان و بعضی کشورهای دیگر افریقایی ‘ نیروهای لیبیایی را از چاد بیرون راند و نیروهای کشورهای عضو سازمان وحدت افریقا را در سال 1981 جایگزین نمود.
قرارداد بین کشور چاد و لیبی
در ژوئن 1982 حسن هابره که به چاد بازگشته بود ‘ گوگونی ودی رئیس جکمهور چاد را برکنار گرد و خود حکومت را در دست گرفت. وی با مخالفت طرفداران دولت پیشین که از سوی لیبی حمایت می شدند ‘ روبرو گردید و پشتیبانی فرانسه و دیگر متحدان افریقایی را خواستار گردید تا بتواند به نابسامانی های کشور که پس از جنگ به کل ویران شده بود ‘ سر و صورت دهد . دریافت کمکهای غذایی از فرانسه و امریکا کار ساز نیفتاد و دهقانان جنوب که از خشکسالی و فقر به جان آمده بودند به شورشی عظیم دست زدند و هنگامی که با نیروهای مسلح حسن هابره روبرو شدند 25000 تن آنان از مرزهای جنوبی گذشتند و به جمهوری افریقای مرکزی پناهنده شدند.
قرارداد میان کشور چاد و لیبی
در سال 1989 چاد و لیبی قراردادی منعقد نمودند و درباره 114000 کیلومتر مربع از نواحی مرزی که مورد اختلاف دو کشور بود و همچنین مبادله اسرا به توافق رسیدند . در سال 1990 فرانسه که از حسن هابره در اداره کشور نا امید شده بود ‘ پس از سه ماه مبارزه مسلحانه ‘ ادریس دبی را به جای او به حکومت رساند و طی این مناقشات 40000 تن اعدام و کشته و آوارده شدند . در سال 1993 دبی کنفرانسی از کلیه مخالفان سیاسی کشور ترتیب داد و اعضای شرکت ککنده آدوم موریس البونگو را به ریاست کنفرانس برگزیدند و فیدل مونگار را موقتا به نخست وزیری دولت انتقالی برگزار شد ادریس دبی به ریاست جمهوری رسید . در مارس 1996 شماری از گروههای متخاصم با هم به توافق رسیدند و آشتی کردند و دولت نیز با نیروهای مسلح جنوب قراردادی منعقد نمود و کشور را به جمهوری فدرال مبدل ساخت.
ریاست جمهوری ادریس دبی بر کشور چاد
در آوریل سال 1998 یک گروه مخالف دیگر ‘ در صحنه سیاسی کشور حاضر شد و با ربودن یکی از شهروندان فرانسوی ‘ از فرانسه خواست که نیروهای نظامی خود را از این کشور خارج کند و همچنین شرکت های نفتی خارجی از چاد خارج شوند . در سال 1999 ‘ دولت چاد با اعزام نیرو و سلاح به کنگو به حمایت از دولت لوران کابیلا برخاست. در انتخابات سال 2001 ‘ ادریس دبی با کسب 60% آراء برای آخرین بار به سمت ریاست جمهوری برگزیده شد و این در حالی بود که گروه های مخالف ‘ نتایج این انتخابات را حاصل تقلبات گسترده طرفداران ادریس دبی اعلام نمودند.


